Categorie: zoeken vinden loslaten

Eigenlijk zou de categorie ‘zoeken vinden loslaten’ overal kunnen staan. Alle blogs gaan immers over het levensvullende proces van zoeken vinden loslaten. Uiteindelijk is ze hier geplaatst omdat doorvragen de belangrijkste techniek van ‘zoeken vinden loslaten’ is. Lees eerst de column zoeken vinden loslaten

Thomas evangelie

Op zoek naar de laatste woorden van Christus aan het kruis las ik het Thomas evangelie. Ik was verrast toen ik hierin de tweede logia ‘uitspraak van Christus’ las: “Laat hij die zoekt niet ophouden te zoeken totdat hij vindt. En als hij vindt, zal hij verward zijn en als hij verward is, zal hij zich verwonderen. En als hij zich verwonderd heeft, zal hij overal boven staan en tot rust komen.” Deze logia beschrijft wat er gebeurt in het proces van ‘zoeken vinden loslaten’. Op het moment dat ik vragenderwijs tot de kern van een onderwerp of van een gevoel ben doorgedrongen word ik me bewust van de betrekkelijkheid van het antwoord dat ik vind en voel ik me verward omdat ik besef ‘Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.’ Wanneer ik vervolgens het antwoord loslaat dringt het wonder van de spirituele beleving tot me door en voel ik me bevrijd. In de Griekse versie van het Thomas evangelie staat “zal hij overal boven staan en tot rust komen”, in de Koptische versie “zal hij koning zijn van het Alles.” Wanneer ik deze twee versies samenvoeg geven ze nog een ander aspect van de spirituele beleving aan. Na het loslaten van het antwoord dat ik beschouwend en vragenderwijs heb gevonden voel ik me verbonden met alles en iedereen, voel me één met het goddelijke.

Zie ook:
gnosis
religieuze worst
Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.
het enige dat ik weet ..
Wat blijft er van mij over?
Is god een algoritme?

het moest zo zijn

Hoe vaak heb ik niet horen zeggen ‘Het moest zo zijn.’ ik laat de gedachte bezinken. Er komt een woord in me op ‘voorbestemd’. Meestal gebruiken we dit woord om aan te geven dat een externe macht de hand heeft gehad in een gebeurtenis. Dit roept een vraag bij me op: Wie of wat is deze externe macht? Is het een goddelijk wezen? Is het een natuurkundige wetmatigheid? Of hebben we zelf in een eerder bestaan bepaald wat er zou gebeuren? Ik glimlach bij de vele antwoorden die ik zie en laat het onderwerp los. ‘Het is zoals het is.’

Zie ook:
het is zoals het is
het is zoals het is, het is goed zo
berusting
Is god een algoritme?
virtuele wezens in een virtuele wereld
in de maling nemen

episch verhaal

De queeste, zoals de Odyssee van Homerus, is een geliefd thema in de literatuur. Epische verhalen over de zoektocht naar volmaaktheid met eindeloze uitdagingen en een onzekere afloop. Een zoektocht waar de held ontberingen moet doorstaan en volledig is aangewezen op zijn doorzettingsvermogen en passie. In onze tijd zetten fantasy schrijvers en game ontwikkelaars de traditie van het epische verhaal voort. Nog altijd worden we geboeid door de onmogelijkheid om volmaaktheid te realiseren en door het lijden van de mens die dat toch probeert. Doordat we ons laten meeslepen door het dramatisch karakter van een episch verhaal vergeten we soms dat voor de held na de ontberingen de rust volgt, in het leven of in de dood. Rust waarin het niet uitmaakt of iets volmaakt is, waar alles is zoals het is, volmaakt en onvolmaakt tegelijk.

Zie ook:
epos
episch
queeste
held
een leven van hard werken

streven naar volmaaktheid

Spiritualiteit is de drang om voorbij instinct en intuïtie op zoek te gaan naar zuiver weten en voelen. Op de grens van volmaaktheid en onvolmaaktheid ontdek je dat volmaakt en onvolmaakt in een dynamische harmonie met elkaar zijn verbonden. Ieder streven om aan de harmonie vorm te geven strandt in de vorm. Maar door te blijven streven naar volmaaktheid en de vorm steeds weer los te laten ontdek je het zuivere weten en voelen.

Zie ook:
de harmonie van de ziel
levensfasen
fouten maken mag
eigen schuld, dikke bult
ouderdom komt met gebreken
tot aan het einde

Zie ook het onderdeel ‘dynamische balans’ in het gratis e-book ik wil iets anders, iets nieuws.

selffulfilling prophecy

Zijn mijn gedachten het resultaat van een logaritme dat gelijkluidende antwoorden formuleert op de vragen die ik mezelf stel? Lijd ik misschien aan selffulfilling prophecy? Zit ik gevangen in de cyclus van een profeet wiens voorspelling gebeurtenissen in gang zet die zijn voorspelling bevestigen? Terwijl ik mijn aandacht op deze vraag richt komt er een beeld in me op. Het is alsof ik een hardloper ben die over de aardbol rent en plotseling beseft dat hij alsmaar rondjes loopt. Dat hij gevangen zit in een vicieuze cirkel waar het doel dat voor hem ligt achter hem blijkt te liggen. Dit beeld brengt me tot stilstand. Ik kijk naar de grond waarop ik sta en zie de bestemming achter rennen en stilstaan, vragen en antwoorden. Ik glimlach en vervolg rustig lopend mijn weg.

Zie ook:
bestemming
reis zonder doel
vicieuze gedachtecirkel
virtuele wezens in een virtuele wereld
statisch en dynamisch
recycling
cirkel

pareltjes

Ik ben geen spiritueel leider en ook geen heilige. Ik ben een mens die in de schaduw van zijn zwakheden en persoonlijke beperkingen naar de pareltjes van het bestaan zoekt, naar de geluksmomenten van helder weten en voelen. Ik zoek ze, vind ze, leg ze terug en laat ze achter voor andere zoekers. Ik hoop dat ook zij ze zullen terugleggen en er geen parelkettingen van zullen maken.

Zie ook:
opgeslokt door een sekte
profeet in eigen land

je perspectief loslaten

We hebben allemaal een perspectief. Specifieke gedachtelijnen en gevoelslijnen waarlangs ons beeld van iets of iemand groeit. De meeste mensen zijn zich niet bewust van dit perspectief. Ze zijn er zo aan gehecht dat ze zich aangevallen voelen wanneer wordt gezegd dat er andere manieren zijn om naar iemand te kijken. Beseffen niet wat ze zouden winnen wanneer ze hun perspectief zouden loslaten. Door je perspectief los te laten verbreed je niet alleen je sociale horizon maar je bevrijdt jezelf ook van het gevoel dat niemand je echt kent. Op het moment dat je je perspectief loslaat wordt het zelfs onbelangrijk of mensen je echt kennen omdat je op dat moment het belang dat je aan jezelf hecht loslaat.

Zie ook:
vicieuze gedachtecirkel
een andere kijk
perspectief
absurd
zelfbewustzijn
betekenis betrekkelijk