Categorie: draaikolk

Soms dreig je vast te lopen in een draaikolk, eem storm van negatieve gedachten, gevoelens en gedrag.

Zie ook de categorieën; cirkel en lijden.

in het oog van de cycloon

Het is alsof ik gevangen zit in een cycloon waar ik word meegesleurd in een maalstroom van berichten over de oorlog in Oekraïne, stijgende inflatie, klimaatverandering, energietekorten en problemen met mijn gezondheid en huis. Ondanks verwoede pogingen om grip te krijgen op de problemen lukt het me niet om ze allemaal te overzien en te bepalen wat ik zal doen. Het enige dat ik kan doen is de verbetenheid waarmee ik me erin vastbijt loslaten en me overgeven aan het hier en nu. Mezelf overgeven aan de rust en stilte in het oog van de cycloon. Hier, omgeven door het geraas, zal ik de diverse problemen niet-reactief moeten beschouwen, bepalen waar ik grip op heb en wat ik ga doen.

Zie ook:
spinnenweb
stress storm
gewoon lijden
pluk de dag
een feit

de weg tussen leven en dood

Wanneer de ene crisis zich op de andere stapelt is het belangrijk om ervoor te zorgen dat je niet wordt meegezogen in een draaikolk van ellende. Je kunt dit doen door je open te stellen voor de tegenstellingen in het leven. Tegenstellingen als goed en kwaad, mooi en lelijk, volmaakt en onvolmaakt. Door beide aspecten van een tegenstelling te accepteren en met mededogen te beschouwen vind je de rust en de kracht om verder te gaan. De weg te vervolgen op het evenwichtskoord tussen leven en dood. Een weg die leven en dood met elkaar verbindt, die als een slang in haar eigen staart bijt.

Zie ook:
de slang die in haar eigen staart bijt
cirkel
draaikolk van geweld

grip en controle

Wanneer ik koorts heb krijg ik soms nachtmerries waarin ik eindeloos en vruchteloos probeer problemen op te lossen die eruitzien als driedimensionale abstracte puzzels. Terwijl ik hieraan denk herinner ik me een technisch probleem dat ik niet zelf kon oplossen. Ik was hiervoor afhankelijk van een bedrijf dat haar macht misbruikte. Dit riep een gevoel van wanhoop en machteloosheid in me op. Terwijl ik dit herbeleef moet ik denken aan het verlies van grip en controle dat ik ervaar door de ziekte van Parkinson. Ik richt mijn aandacht nu op de behoefte aan grip en controle. Ik besef dat het verlangen om te leven en te overleven de bron is van mijn behoefte. Door me minder te hechten aan het leven zal het gevoel van wanhoop en machteloosheid minder worden en verdwijnen. Het zal definitief verdwijnen aan het einde van mijn leven.

Zie ook:
dieptepunt
het is zoals het is, het is goed zo
repeterende ellende
vertrouwen op kennis en ervaring

het is allemaal zo gewoon

Het leven is allemaal zo gewoon, zo nietszeggend. Natuurlijk zijn er mensen die er betekenis aan proberen te geven maar ook zij zitten vast in een vicieuze cirkel van leven en dood. In een leven dat bestaat uit verbeelding, genot, geld en macht. Ik begrijp degenen wel die eruit willen stappen. Hoe lang houd ik het zelf nog vol? Hoe vind ik in deze van doodse stilte vergeven wanhoop de weg terug naar de ziel? Ik laat de stilte op me inwerken, geef me eraan over. De wanhoop verdwijnt. Langzaam komt de stroom van leven en dood weer op gang. Ik kijk om me heen en besef: Er is geen weg naar de ziel. Het leven met al haar hoogte- en dieptepunten is de ziel.

Zie ook:
Job
banaal
een vlakke lijn
recycling

emotionele bijeffecten angst

Maatschappelijke onrust veroorzaakt meer dan alleen angst. Ze wekt emoties op die we het liefst ontkennen, zoals woede, wraak, jaloezie en hebzucht. Met woede en wraak richten we ons op de echte en vermeende veroorzakers van onze angst. Met jaloezie richten we ons op degenen die er geen last van lijken te hebben of die ervan lijken te profiteren. Met hebzucht proberen we de praktische gevolgen van angst ten gunste van onszelf te keren. Alleen door je angst en de emotionele bijeffecten te herkennen en erkennen voorkom je dat je persoonlijk en maatschappelijk wordt meegesleept in een emotionele draaikolk.

Zie ook:
de mens is van nature goed
consumptiemaatschappij
het gevecht van de eeuw

het kwaad in ons

De duivel is niet het kwaad. Het kwaad is geen bovenmenselijke persoon die ons bestookt. De duivel dat zijn we zelf. Het is onze persoonlijke honger naar macht. Het verlangen om anderen te laten doen wat we willen. Dit verlangen, versterkt door fysieke en emotionele kicks, is de voedingsbodem voor geweld. Alleen door je verlangen naar macht te herkennen en erkennen voorkom je dat je wordt meegesleept in een draaikolk van duivels geweld.

Zie ook:
van kwaad tot erger
macht corrumpeert
anarchist
duivels

de onvolmaakte partner

Ik ben in mijn leven regelmatig getuige geweest van ruzies tussen partners. Ruzies waarbij de verwijten over tafel vliegen. Verwijten waardoor de communicatie blokkeert en relaties eindigen. De betekenis van verwijten is ‘kwalijk nemen, veroordelen’. Je verwijt iemand zijn fouten of karakter. De verwijtende partij heeft vaak een beeld van volmaaktheid waar de ander aan moet voldoen. Om uit de draaikolk van verwijten te ontsnappen dien je je verlangen naar volmaaktheid los te laten. De volmaakte mens bestaat niet. ‘Er is geen koe zo zwart of er zit een vlekje aan.’ Liefde is van iemand houden ondanks zijn of haar onvolmaaktheid.

Zie ook:
iemand die bij mij past
verwijten
eigen schuld, dikke bult