Categorie: communicatie

Communicatie, een dweilbegrip, iedereen geeft er een andere invulling aan. Lees hier een aantal columns over dit brede onderwerp.

vertrouwen op kennis en ervaring

Ik ben altijd iemand geweest die diep, breed en ver vooruit dacht. Door mijn ziekte en ouderdom wordt dit steeds moeilijker. Ik besefte dit toen ik de afgelopen dagen met diverse technische vragen in mijn huis te maken kreeg. Vroeger zou ik zijn gaan zitten en ze letterlijk hebben overdacht. Toen ik dit zojuist probeerde lukte dat niet en voelde ik me bezorgd omdat ik niet alles in de hand had. Geleidelijk drong het besef tot me door dat ik vaker stap voor stap te werk zal moeten gaan, erop vertrouwen dat het allemaal wel goed komt. Dat ik gewoon moet beginnen en erop vertrouwen dat ik na jaren van kennis en ervaring intuïtief de juiste stappen zal zetten. Welbeschouwd doe ik dit eigenlijk al heel lang. Neem dit blog. Ik schrijf zonder na te denken of de column die ik schrijf wel aansluit bij de andere columns die ik heb geschreven. Wanneer ik ze, zoals nu, in één blik probeer te overzien blijken ze een samenhangend geheel te vormen. Eigenlijk is dit logisch omdat ik door mijn spirituele ervaring weet dat ook mijn persoon een samenhangend geheel vormt met alles wat is en leeft.

Zie ook:
grip en controle
intuïtie
doe wat je doet
verzamelaar
vertrouwen
vertrouw nou maar

superpositivisten

Ik heb moeite met superpositivisten. Met mensen die menen dat je met een positieve instelling elke tegenslag kunt overwinnen en maatschappelijk succesvol kunt zijn. Wanneer je geen succes hebt of gekweld wordt door lijden dan heb je dat in hun ogen aan jezelf te wijten. ‘Dan had je maar positiever moeten zijn.’ Laat ik vooropstellen dat ik geloof in de kracht van positief denken en ‘er voor gaan’. Lijden hoort echter bij het leven. Je hebt het niet altijd in de hand. Je kunt het niet altijd in iets positiefs omzetten. Soms moet je het aanvaarden. Wanneer je dat doet ontdek je de ware rijkdom van het leven, de spirituele beleving die je de vanzelfsprekendheid van positieve en negatieve ervaringen laat zien.

Zie ook:
lijdensverhaal
onthecht handelen
Boeddha
betekenis vanzelfsprekend
aanvaarden

spirituele symfonie

Als schrijver zoek ik naar concepten in mijn denken en voelen. Door deze concepten niet-reactief te beschouwen en te beschrijven onthullen ze inzichten en gevoelens die soms ver voorbij mijn persoonlijke grenzen reiken. Ik voel me daarbij een componist. Componeren komt van het Latijnse compōnere ‘samen plaatsen, samenstellen’. Ik voorzie de concepten van woorden en zinnen die ik samenvoeg in columns. Hierbij let ik behalve op de inhoud ook op volgorde, ritme en harmonie. Componeren is voor mij meer dan alleen schrijven. Ik plaats een column na het schrijven ook in categorieën. Hiermee creëer ik patronen die je als lezer kunt volgen om je eigen concepten te ontdekken en er een eigen spirituele symfonie mee te componeren.

Zie ook:
betekenis concept
dichterlijke vrijheid
registreren en regisseren

Zie ook het hoofdstuk ‘zoek en vind’ op de pagina Over ..

grootste ergernis

Ik besef dat ik regelmatig schrijf over wat me ergert maar waar erger ik me eigenlijk het meest aan? Wanneer ik naar de verschillende ergernissen kijk dan blijk ik me vooral te ergeren aan gedrag waarmee wordt geprobeerd de stroom van leven in te dammen. Je kunt de stroom van leven niet afsluiten en haar kracht in een stuwmeer opslaan. Je ervaart het leven pas echt door je er volledig en onvoorwaardelijk aan over te geven.

Zie ook
waarnemer
ergernis

eerlijk en rechtvaardig

In ons gezin werd er in de periode voor Pasen gevast. Snoepjes die we kregen werden in een trommel bewaard en aan het einde van de vasten onder alle kinderen verdeeld. Ik herinner me nog goed hoe we met negen kinderen rondom de tafel zaten en kritisch toekeken hoe mijn vader de snoepjes in gelijkwaardige porties verdeelde. Een iets grotere toverbal stond bijvoorbeeld gelijk aan twee zuurtjes. Toen hij klaar was kreeg ieder kind een van de negen naast elkaar liggende stapels door een lootje te trekken. Alhoewel ik niet de toverbal had was het verdelen voor mijn gevoel eerlijk verlopen. Terwijl ik hieraan terugdenk besef ik dat ik een innerlijke meetlat hanteer om te bepalen of iets eerlijk is. Ik laat dit nog wat dieper tot me doordringen en besef dat de meetlat ook een belangrijke rol speelt in mijn gevoel van rechtvaardigheid. De oorspronkelijke betekenis van rechtvaardig is ‘een rechte vaart hebbend’. Terwijl ik hierbij stil sta krijg ik het beeld van een rechte lijn die in gelijkwaardige delen en verhoudingen is opgedeeld. Mijn gevoel van eerlijkheid en rechtvaardigheid is de vertaling van deze meetlat. Je kunt haar overal langs leggen, van de stapeltjes snoep tot aan de gulden snede in de kunst en onze opvattingen over gerechtigheid.

Zie ook:
eerlijk
liegen en bedriegen
recht
gerechtigheid
rechtvaardigheidsgevoel
over de doden niets dan goeds

Ik ben woest!

Ik ben zo godvergeten kwaad, woest ben ik. Hebben we dan helemaal niets geleerd van het verleden? Zagen we dan niet dat Poetin hetzelfde doet als Hitler? Gedreven door machtshonger en grootheidswaan begon hij een veroveringsoorlog in Tsjetsjenië, Georgië, Belarus en nu in Oekraïne. Oorlogen die hij naar het Russische volk toe onderbouwt met leugens en die hij laat uitvoeren met niets en niemand ontziend geweld. Waarom hebben we niet gereageerd toen hij tekeer ging in Syrië? Waren we zo blij met zijn steun in de oorlog tegen terroristen dat we over hem maar zwegen? Maar waarom ben ik zo verschrikkelijk kwaad? Is het alleen vanwege hem of is er nog een andere reden? Ben ik kwaad vanwege onze jarenlange desinteresse in wat er in de Russische politiek plaats vond of ben ik teleurgesteld dat de mens sinds de tweede wereldoorlog nog altijd geen antwoord heeft op het ontstaan van dictatoriale regiems zoals dat van Poetin? Noch in Zuid- en Midden-Amerika, noch in Afrika, China, Noord-Korea, Myanmar, Midden-Oosten, Turkije en zelfs niet in het Amerika van Trump. Waarom heb ik zelf niet veel krachtiger gereageerd? Was ik zo met mezelf bezig dat ik onvoldoende oog had voor het leed van anderen? Of zag ik het wel maar had ik er ook geen oplossing voor? Is dat de diepere oorzaak van mijn woede? Mijn ego en onvermogen? Drukken deze tekortkomingen misschien extra zwaar op me doordat ik door mijn leeftijd nog maar een beperkt aantal jaren heb om een betere wereld achter te laten? Maar is het verlangen naar een betere wereld wel reëel? Moet ik dit verlangen niet loslaten en accepteren dat de mens onvolmaakt is en dat de enige weg naar volmaaktheid het hier en nu is dat boven verlangen, wroeging en wanhoop staat?

Zie ook:
Russisch gif
ongepast
dictator Trump
teleurstelling
groot groter grootst
megalomane beschaving
een wet van Meden en Perzen

verklaring

Er zijn momenten in het leven dat je duidelijk moet maken waar je staat. De aanval van het Russisch regiem op Oekraïne is voor mij zo’n moment. Het westen zal nu en in de toekomst iedere gelegenheid moeten aangrijpen om Poetin en zijn regiem ten val te brengen. Ieder mens heeft namelijk recht op vrijheid, economische zekerheid, geestelijke groei en spirituele ontwikkeling. De misdaad van het Russisch regiem is dat zij dit grondrecht in de voormalige Sovjetrepubliek ernstig heeft beperkt en zelfs voor een grote groep onbereikbaar heeft gemaakt door desinformatie, corruptie, onderdrukking, moord en oorlogsgeweld. De tactische en strategische beslissing over hoe het regiem ten val moet worden gebracht moet door democratisch gekozen politici worden genomen die onthecht kunnen handelen.

Zie ook:
Russisch gif
criminelen onder elkaar
het recht op ..
onthecht handelen
spirituele politiek
statement
ongepast
ontwikkeling
lone wolves