Categoriearchief: gevoelens

Wat zijn er toch veel variaties in het gevoel. Misschien wel evenveel als in het denken. Hier een kleine selectie. Lees ook de andere subcategorieën met specifieke gevoelens.

Mis je je werk?

Ik mis mijn werk niet. Wat ik wel mis is de emotionele achtbaan. De opwindende rit naar de top van mijn kunnen, de euforie op het moment dat ik na een zware beklimming de top heb bereikt en het gevoel van rust en vrede wanneer ik weer met beide benen op de grond sta. Door mijn ziekte kan ik de energie die ik nodig heb voor een tocht naar boven niet goed meer doseren. Ik verlies de controle erop. De opwinding slaat om in stress. Ik probeer nu, zonder de kick van de beklimming en het bereiken van de top, me rechtstreeks te richten op het gevoel van rust en vrede. Schrijven, fietsen en werken in de tuin zijn activiteiten waarmee dit lukt.

 

maak van je hart geen moordkuil

Met uitspraken als ‘Dit hoef ik niet te accepteren.’ en ‘Ik ga nu schoon schip maken.’ storten sommigen hun haat, woede en venijn uit over degenen die ze als de  veroorzakers van hun ellende beschouwen. Ze rechtvaardigen zich met de uitdrukking ‘Maak van je hart geen moordkuil.’ Ze bereiken echter het tegenovergestelde. Ze traumatiseren zichzelf. Hun hart wordt een moordkuil waar wrok woekert en conflicten escaleren. Om dit te voorkomen zouden ze kritischer naar zichzelf moeten leren kijken. Hun gevoelens en gedrag onder ogen zien. Dit is helaas moeilijker dan de ander overladen met verkrampte en verbeten gevoelens.

Zie ook:
slachtoffergevoel
negatieve gevoelens
wraak

 

wraak

Ik heb diverse reportages gezien over Amerikaanse gevangenissen met een ‘zero tolerance’ regiem. In combinatie met het beeld dat ik heb van de Amerikaanse cultuur begin ik mijn belangstelling voor deze strenge gevangenissen te begrijpen. In een land waar het principe van de survival of the fittest wordt vertaald in het recht van de sterkste lijkt toegeven aan wraak normaal. Vergelden van het je aangedane leed. De straffen die in het verlengde daarvan worden gegeven overschrijden echter de noodzaak om de maatschappij preventief te beschermen tegen bewezen kwaad. Ze zijn geworteld in haat en wrok. Gevoelens die niet alleen criminelen maar ook de maatschappij in de ‘death row’ plaatsen.

Zie ook: maak van je hart geen moordkuil

 

slim gevoel

De vrije energie waarover ik beschik concretiseert zich in mijn gevoelens. Deze gevoelens zijn verbonden met de wereld om mij heen. Zo is mijn woede verbonden met situaties die ik eerder heb meegemaakt. Wanneer ik opnieuw in zo’n situatie beland leeft de woede weer op. Zodra ik mijn aandacht op mijn woede richt trekt ze zich schielijk terug. Het is alsof ze haar werk het liefst in het donker doet. De intelligentie van mijn woede om aan mijn aandacht te ontsnappen groeit wanneer ik eraan toegeef. Zodra ik haar signalen herken en erin slaag om er niet-reactief naar te kijken verdwijnt ze en blijk ik middenin de vrije energie te staan.

 

dopamine oppeppers

De neurotransmitter dopamine is niet alleen belangrijk voor je motoriek, ze helpt je ook om gedreven en doelgericht bezig te zijn. Bovendien wekt ze positieve gevoelens op waarmee overlevingsgedrag als eten en seks worden beloond. Afhankelijk van de hoeveelheid dopamine waarover je beschikt kun je jezelf ook een dopamine kick geven. Bijvoorbeeld door je te ‘verlekkeren’ aan eten dat op tafel staat of door seksuele afbeeldingen te bekijken. Dopamine is verweven met je hele denken, voelen en doen. Hierdoor beschik je over een breed scala aan oppeppers. Bijvoorbeeld: Je bent gedreven en doelgericht aan het werk en je stopt omdat je moe bent. Om de dopamine kick vast te houden ga je in plaats van te rusten iets lekkers eten of drinken. Een ander voorbeeld waarin je door te bewegen, doelen te stellen en te visualiseren jezelf een dopamine oppepper geeft: Voordat je een presentatie moet houden loop je te ijsberen. Je visualiseert het doel dat je wilt bereiken. Vlak voordat je het podium opgaat maak je je geest leeg en zeg je tegen jezelf: ‘Oké, aan de slag!’ Om tijdens de presentatie de dopamine kick in stand te houden kijk je naar de mensen in het publiek die je vriendelijk gezind zijn. Wanneer je deze voorgaande stappen vaak genoeg hebt gezet dan komt er een moment dat je zonder noemenswaardige voorbereiding de dopamineknop zelfs in één keer kunt omzetten.

Zie ook: dopamine verslaving

 

ik ben jij

Ik betrapte mezelf er zojuist op dat ik gefocust was op de verschillen tussen mij en een van mijn kennissen. Ik raakte gespannen. Spanning die na zelfonderzoek ingebed bleek te zijn in jaloezie, aversie en me buitengesloten voelen. Op hetzelfde moment dat ik dit herkende en erkende besefte ik dat er geen verschil is tussen mij en de ander, dat ik jij en jij ik ben.

Zie ook: ik of jij

 

alles of niets

Je mobiliseert alle kracht die je in je hebt en zegt ‘Ik doe het!’ Je bent op dieet en plotseling denk je ‘Wat maakt het ook uit?‘ Het alles of niets gevoel heeft een belangrijke plaats in ons leven. Op zoek naar de zin van het leven zet het je ertoe aan om je impulsief en blind over te geven aan het gedachtegoed van anderen of zelfs aan de dood. ‘Liever dood dan zo verder te moeten leven!’ In de veronderstelling dat we moeten kiezen tussen alles of niets vergeten we dat tussen alles en niets het onnoembare schuil gaat. Om dit te ervaren hoef je je krachten niet te mobiliseren maar dien je ze juist weg te laten vloeien in het hier en nu.