Categoriearchief: emotioneel zelfonderzoek

Veel van onze gedachten komen voort uit emoties. Gedachten en emoties houden elkaar vervolgens in stand en versterken elkaar. Om dit proces te doorbreken dien je niet alleen je gedachten vragenderwijs te doorgronden maar dien je ook de onderliggende emoties te herkennen en erkennen. Lees eerst de column emotioneel zelfonderzoek.

Zie ook de categorieën trauma en zelfreflectie en zelfkritiek.

emotionele bijeffecten angst

Maatschappelijke onrust veroorzaakt meer dan alleen angst. Ze wekt emoties op die we het liefst ontkennen, zoals woede, wraak, jaloezie en hebzucht. Met woede en wraak richten we ons op de echte en vermeende veroorzakers van onze angst. Met jaloezie richten we ons op degenen die er geen last van lijken te hebben of die ervan lijken te profiteren. Met hebzucht proberen we de praktische gevolgen van een leven in angst ten gunste van onszelf te keren. Alleen door je angst en de emotionele bijeffecten te herkennen en erkennen voorkom je dat je persoonlijk en maatschappelijk wordt meegesleept in een emotionele draaikolk.

Zie ook: de mens is van nature goed

van verdieping naar verbinding

Ik ben jaloers. Als introvert en rationeel persoon ben ik jaloers op het gevoel dat extraverte personen uitstralen. Het is niet zo dat ik zelf geen gevoel heb maar het spat er bij mij niet van af. Het zit bij mij voor een groot deel verborgen in de passie waarmee ik me op de kern van het leven richt. Nu ik dit zeg, besef ik dat ik niet jaloers hoef te zijn. Mijn gevoel heeft een ander doel dan dat van veel extraverte personen. Mijn primaire doel is niet verbinding maar verdieping. Op het moment dat ik doordring in de kern van het leven voel ik me verbonden met alles en iedereen. Dit gevoel is weidser en reikt dieper dan mijn dagelijks gevoel van verbondenheid dat ik in sterke mate bij veel extraverte personen zie.

Zie ook:
jaloers
charisma

emotioneel zelfonderzoek

Veel van onze gedachten komen voort uit emoties. Gedachten en emoties houden elkaar vervolgens in stand en versterken elkaar. Om dit proces te doorbreken dien je niet alleen je gedachten vragenderwijs te doorgronden maar dien je ook de onderliggende emoties te herkennen en erkennen.

Bij een gevaar of onbekende gebeurtenis/situatie reageert je lichaam met angst. Dit roept een van de volgende drie emoties op: vechten (boosheid, woede, agressie), vluchten (verstarren, wegrennen, walging, verdriet) en verbinden (liefde, vertrouwen, schaamte, spijt, berouw). De derde emotie ‘verbinden’ helpt je niet alleen om bij acuut gevaar de steun van anderen te krijgen maar vergroot ook je overlevingskansen op lange termijn (voortplanting).

Naast angst en de daaraan gekoppelde emoties kent de mens nog twee andere basis emoties. De eerste is nieuwsgierigheid (hoop, verbazing, verwondering). Ze helpt je om de wereld te verkennen en nieuwe overlevingskansen te ontdekken. De tweede emotie is genot (vreugde, euforie). Zij beloont positieve interacties met de omgeving en motiveert je om verder te gaan.

Herken welke emotie achter een gedachte schuil gaat en richt je aandacht niet-reactief op de plaats in je lichaam waar je deze emotie voelt. Bijvoorbeeld in je buik, borst, armen, benen of gezicht. Voel het fysieke effect van de emotie: benauwdheid, druk, steken, trillingen, huilen enz. Houd je aandacht hier niet-reactief op gericht en blijf rustig ademhalen totdat het gevoel wegebt. Meestal heb je aan enkele minuten genoeg. Soms moet je dit in de loop van de tijd herhalen.

onderdrukte passie

Het kan zijn dat je passie is onderdrukt door je ouders, de mensen om je heen of door de cultuur waarin je leeft. Bij de een leidt dit tot opstandigheid en een kort lontje. Bij een ander tot controlerend gedrag en een verbeten inzet. Onderzoek of en in welke mate je passie is onderdrukt en ontdek waarom je bij medewerkers volgzaamheid, afkeer en verzet oproept

Zie ook: hij haalt het slechtste in mij naar boven

anorexia

Ik lijk wel een anorexiapatiënt. In een jaar tijd ben ik dertien kilo afgevallen. Ik zou me kunnen verschuilen achter de ziekte van Parkinson waardoor ik een droge mond, maagproblemen, darmproblemen en een verminderde eetlust heb. Ik geniet nog wel van lekker eten maar ben de drang om te eten kwijt. Toch wil ik de term anorexia niet uit de weg gaan. Ik rechtvaardig het gewichtsverlies namelijk met het argument dat het goed is voor mijn gezondheid. Dit klopt niet. Mijn gewicht balanceert op de grens van een te laag BMI. Bovendien stel ik met een bijna duivels genoegen de gewichtsgrens steeds verder naar beneden toe bij. Doordat ik mijn eetprobleem nu herken en erken heb ik een ondergrens voor mijn gewicht kunnen vaststellen. Ik houd me daar redelijk goed aan. Wat helpt is dat mijn eetlust is verbeterd na een aanpassing van de Parkinson medicatie.

Zie ook: dopamine oppeppers

emotioneel instabiel

Hoe langer de onzekerheid door de coronacrisis duurt hoe groter de kans dat je emotioneel instabiel raakt. Herken en erken tijdig dat je emotioneel aan je grens zit:

  1. Stemmingswisselingen, je voelt je nu eens hoopvol dan weer wanhopig, nu eens blij dan weer verdrietig.
  2. Verstoppen, je zou in een hoekje willen wegkruipen.
  3. Angst, je bent bang ziek te worden en dood te gaan, bang dat je geen inkomen meer zult hebben.
  4. Verlies, je bent bang vrienden en familie te verliezen.
  5. Twijfel, je twijfelt of er nog wel een positieve toekomst voor je is.
  6. Relatiestress, je raakt gestrest door je partner en kinderen.
  7. Eenzaamheid, je hebt het gevoel volledig op jezelf te zijn aangewezen.
  8. Controle, je hebt het gevoel de controle over jezelf kwijt te raken.
  9. Impulsief, je reageert steeds vaker impulsief, ongeremd.
  10. Dissociatie, je hebt het gevoel dat wat je denkt, voelt en doet niet van jezelf is.

Zie ook: Hoe overleven we de coronacrisis?

losgelaten of losgeslagen

Mijn voortuin is opnieuw ingericht. Zelf heb ik niets hoeven doen maar ik voelde me toch gespannen. Toen alles klaar was heb ik anderhalf uur geslapen, zo moe was ik. Vervolgens heb ik samen met mijn vrouw een fles wijn opengemaakt en leeggedronken waarna de spanning was verdwenen. Dit roept een vraag bij me op. Was de spanning verdwenen omdat ik blij was met het resultaat, omdat ik had geslapen of kwam het door de wijn? Met andere woorden, had ik de spanning losgelaten of was ik losgeslagen door de wijn? Nu, enkele dagen later, ken ik het antwoord. De wijn in combinatie met de blijdschap over het resultaat en over het feit dat de tuin klaar was maakten dat ik me kon ontspannen. Mijn verlangen naar volmaaktheid en het verlangen om grip te houden op het proces hadden mij uitgeput.