Categoriearchief: mededogen

Mededogen is voor veel Christenen de ultieme vertaling van liefde. Maar wat is het verschil met medelijden?

begrip

Vertel dat je begrip hebt voor een crimineel en de kans is groot dat er mensen zijn die je beschuldigend aankijken. In het woord begrip zit namelijk het woord grijpen. Waar zij het gedrag van de crimineel verwerpelijk vinden, denken ze dat jij het goedkeurt omdat je het naar je toe lijkt te willen halen, te grijpen. Het woord begrip heeft echter behalve de concrete betekenis van grijpen ook de abstracte betekenis van verstandelijk bevatten. Wanneer je zegt begrip te hebben voor een crimineel dan kan dat ook betekenen dat je zijn persoon en gedrag verstandelijk begrijpt. Wanneer je vervolgens de denkbeelden loslaat die in dit proces ontstaan, wellen begrip en mededogen in je op. Sommigen verwijzen hiernaar wanneer ze het woord begrip gebruiken.

Zie ook: de gewone mens

de gewone mens

Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot de oprechte en pure levensstijl van de gewone mens. Miskend en buitengesloten door de politieke elite heeft hij dankzij de sociale media eindelijk een stem gekregen in de politieke arena. Met zijn ongepolijste standpunten dringt hij daar de elite in de verdediging. Deze is hier met haar beschaafde instrumentarium niet tegen opgewassen. De politieke standpunten verharden en polariseren daardoor. Op dit moment voel ik me vooral aangetrokken tot degenen die met begrip en mededogen een brug proberen te slaan tussen beide groepen.

Zie ook:
drie-eenheid
begrip

Boeddha

Toen Siddhartha Gautama zich bewust werd van het lijden in de wereld zocht hij naar een manier om het te beëindigen. Mediterend kreeg hij inzicht in de oorzaak van het lijden en hoe je ermee om kunt gaan. Lijden ontstaat door begeerte en gehechtheid aan voorspoed en tegenslag, vreugde en verdriet. Door inzicht in de oorzaak van het lijden en door onthecht en met mededogen te denken, voelen en handelen, bevrijd je jezelf van het lijden. Op het moment dat Siddhartha zich hiervan bewust werd, werd hij Boeddha ofwel ‘hij die ontwaakt, verlicht is’. Net als Siddhartha worden ook wij gekweld door lijden. Door inzicht, onthechting en mededogen ontdekken ook wij dat we verlichte wezens zijn.

Zie ook:
de aarde is mijn getuige
onthecht handelen
statement

uitgeblust

Het vuur waarmee ik me meestal in iets vastbijt is uitgeblust doordat ik te lang gefocust bezig ben geweest. De ziekte van Parkinson speelt een grote rol in dit gevoel. Ik wil me echter niet achter mijn ziekte verschuilen. Ik vind dat ik op dezelfde manier met dit gevoel om moet gaan als met alle andere gevoelens waarin ik vast zit. Ik dien te erkennen dat het mijn eigen gevoel is en van niets of niemand anders en ik dien het in alle rust te beschouwen totdat het is opgelost en ik er doorheen kan kijken. Ik pas deze principes ook nu toe en voel mededogen met mezelf. Het is niet zo dat ik me zielig voel. Ik voel me liefdevol betrokken bij de last die ik draag.

Zie ook: transformatie

aan het einde van de tunnel

Ik lees ‘s morgens soms eerst de nieuwsberichten op internet voordat ik uit bed stap. Zo ook vandaag. Nadat ik enkele berichten had gelezen ging ik naar de badkamer om mezelf te scheren. Terwijl ik hiermee bezig was dacht ik terug aan wat ik had gelezen. Plotseling besefte ik dat ik aan het einde van een tunnel stond waar ik mededogen voelde met het lijden van de mens. De tunnel was de weg die ik al lezend had afgelegd om dit gevoel te kunnen ervaren.

Zie ook: ik hoop het niet mee te maken

 

jezelf vergeven

Soms voel je jezelf schuldig omdat je beseft dat je fout bezig bent geweest. Dit schuldgevoel verdwijnt wanneer je jezelf kunt vergeven. Vergeven is relatief eenvoudig wanneer je gedrag het gevolg was van onwetendheid. Bijvoorbeeld doordat je bent opgegroeid met normen en waarden waarvan je pas later besefte dat ze fout waren. Jezelf vergeven wordt lastiger wanneer je op het moment van handelen wist dat je fout zat en ermee doorging vanuit egoïstische motieven zoals persoonlijk genot en machtswellust. In dat geval zul je niet alleen je fouten maar ook je motieven moeten erkennen zonder jezelf te verstoppen achter excuses. Pas wanneer je daarin slaagt kun je de laatste stap zetten in het jezelf vergeven: Jezelf tegemoet treden met mededogen voor de persoon die je was en in het besef dat fouten maken mag zolang je ze maar niet herhaalt.

Zie ook:
vergeven
schuld en boete
niet bekennen maar erkennen

genoegdoening

Ik begrijp best dat je genoegdoening eist voor de schade die je door iemand hebt geleden. Wat ik niet begrijp is de woede en het venijn waarmee dit soms gebeurt. Nu zou je kunnen zeggen dat woede een natuurlijke reactie is maar er is een reden om hier niet aan toe te geven. Uit ervaring ken ik de pijn die je van binnen voelt wanneer een ander je schade berokkent. Ik heb echter ook geleerd dat je de verantwoordelijkheid voor deze pijn niet bij de ander neer kunt leggen. Door de pijn om te zetten in woede leg je de verantwoordelijkheid bij de ander. Dit lost de pijn niet op maar laat een vicieuze cirkel ontstaan waarin woede en pijn elkaar in stand houden en versterken. Beter is het om de ander te vergeven. Het gif uit je gevoel te halen. Wat dan overblijft is mededogen. Dit mededogen staat een eventuele financiële vergoeding en juridische maatregelen niet in de weg.

Zie ook:
niet bekennen maar erkennen
vergeven
Dat vind jij toch ook?
zielig
haatdragend