Categoriearchief: cirkel

De cirkel, één van de meest krachtige symbolen om de eenheid van alles aan te geven. Soms dringen we niet tot de diepere betekenis van dit symbool door en blijven we in een ‘cirkeltje ronddraaien’. Zie ook de subcategorie vastzitten.

geborgenheid

Het woord geborgenheid stamt van het woord bergen, dit betekent ‘in veiligheid brengen, opbergen’. In het verlengde van ‘bergen’ ligt het woord ‘burcht’. Dit woord maakt duidelijk wat het risico is van geborgenheid. Geborgenheid wordt soms een burcht waarin je jezelf afsluit voor de buitenwereld. Je belandt in een vicieuze cirkel van afschermen en beschermen. Je zou kunnen proberen om jezelf hier met geweld uit te bevrijden. Nadeel is dat de vicieuze cirkel dan een draaikolk wordt waarin je steeds vaster komt te zitten. Beter is het om je geïsoleerde zelf met tederheid en mededogen tegemoet te treden. De geborgenheid die je dan ervaart is liefdevol en onbegrensd.

Zie ook:
polarisatie
draaikolk van geweld

nullijn

De nullijn is de horizontale lijn in een grafiek die het nulpunt aangeeft. Boven de lijn staan de positieve waarden en onder de lijn de negatieve. Het beeld van een nullijn komt in me op terwijl ik aan de mentale effecten van de coronacrisis denk. Boven de nullijn liggen herinneringen aan volle terrassen, theaters en festival terreinen, onder de lijn de beelden van lege terrassen en pleinen. Ik laat de herinneringen en beelden los en besef dat ik op de nullijn sta, daar waar heimwee en realiteit samenkomen in de perfectie van het nu. Er komt een nieuw beeld in me op, de nulmeridiaan. De denkbeeldige lijn op het aardoppervlak die noord en zuid met elkaar verbindt. Of je nu van oost naar west of van west naar oost reist, je komt altijd op de nulmeridiaan uit. Ik glimlach en besef dat alles met elkaar is verbonden in een zelf verklarend geheel.

Zie ook:
cirkel
de slang die in haar eigen staart bijt

levenswiel

Het wiel is een veelgebruikt spiritueel symbool. In een simpele vorm is het de illustratie van de cyclus van vreugde en verdriet. Zolang deze tegenpolen elkaar afwisselen is er lijden omdat je verlangt naar vreugde en je afzet tegen verdriet. Pas wanneer je inzicht krijgt in de natuurlijke afwisseling van vreugde en verdriet en het lijden met mededogen tegemoet treedt, bevrijd je jezelf uit de omwentelingen van het wiel en verplaatst je bewustzijn zich naar de as van het wiel, daar waar de energie zetelt die het levenswiel in beweging houdt.

Zie ook:
Boeddha
cirkel

afgerond leven

Je kunt een getal afronden door het aantal cijfers te verminderen, je kunt een object afronden door de scherpe hoeken weg te halen en je kunt een gesprek afronden door het te voltooien, te beëindigen. Al deze betekenissen komen samen in het begrip ‘afgerond leven’. Iemand heeft een afgerond leven wanneer de overbodige opsmuk is verdwenen, de scherpe kantjes zijn weggehaald en wanneer de cyclus van ‘zoeken vinden loslaten’ is voltooid.

Zie ook:
afgerond geheel
ik ben er klaar mee
ongebonden
passanten

het politieke bed

Er zijn drie hoofdpijndossiers waar de politiek mee worstelt: klimaatverandering, immigratie en globalisatie. Ook de burger worstelt met deze problemen. Hij heeft daarnaast echter nog een ander probleem, de onoverzichtelijke bureaucratische regelgeving waarmee politici de dossiers te lijf gaan. De burger wil heldere simpele oplossingen waarover hij zich het hoofd niet hoeft te breken. Aangezien het hem niet lukt om deze zelf te bedenken zoekt hij zijn heil bij politici als Thierry Baudet. Deze lijkt intellectueel tegengas te kunnen geven aan de bureaucratische haarklovers. De kans is echter groot dat hij niet alleen het politieke bed opschudt maar ook een stofwolk van negatieve emoties zal doen opwaaien, van opgekropte frustraties tot woede, haat en venijn. Ben ik bang dat dit gebeurt? Nee, waarom zou ik? Is het vrijkomen van emoties niet een onvermijdelijk gevolg van de cyclus van vastzitten en loslaten? Maak ik me zorgen? Ja, maar ik hoop dat onze beschaving de emoties zal kunnen beteugelen en ten goede zal keren.

the sky is the limit

Ik ben gegrepen door de uitdrukking ‘The sky is the limit.’ Wat me boeit is de contradictio in terminis van de begrippen ‘sky’ en ‘limit’. Ze zijn met elkaar in tegenspraak. ‘Sky’ is de ruimte buiten de aarde. Deze ruimte heeft geen ‘grens’ die je met het blote oog of met telescopen kunt zien. Ik zou de uitdrukking kunnen vertalen met ‘Het onbegrensde is de grens.’ Maar ook deze formulering is in tegenspraak met zichzelf. Zij heeft wel het effect van een koan op me. Ik glimlach en besef: Alles kan. The sky is the limit.

Zie ook:
onveranderlijk
een goede grap

vooronderstelling

In de wetenschap heet het een hypothese, in de wiskunde een axioma. Een axioma is een niet bewezen maar als uitgangspunt geaccepteerde stelling. Bijvoorbeeld nul is een natuurlijk getal, elk natuurlijk getal heeft een opvolger, zelf is nul niet de opvolger van enig natuurlijk getal. Axioma’s zoals deze vormen de basis van wiskundige theorieën. Het formuleren van axioma’s en vooronderstellingen zit ons in het bloed gegoten. Helaas verzanden ze soms in vooroordelen en complottheorieën. Om dit te voorkomen kun je net als in de wetenschap regels voor de bewijsvoering opstellen. Wat je ook kunt doen is de wereld op je af laten komen zonder de indrukken en ervaringen in een stelling te willen gieten. Hierdoor ervaar je een waarheid die in geen vooronderstelling of theorie kan worden vervat.

Zie ook:
de slang die in haar eigen staart bijt
Hoe waar is de waarheid?