Categoriearchief: één zijn

Het gevoel van één zijn met alles en iedereen is één van de vele aspecten van de liefde.

god moet wel hartstikke gek zijn

Wanneer god alomvattend is, de alpha en de omega, dan moet hij wel hartstikke gek zijn wanneer hij een einde zou willen maken aan het lijden. Wanneer hij dat zou proberen dan zou je met recht kunnen zeggen dat hij aan ziekelijke zelfoverschatting lijdt. Immers, wanneer god alles is dan is er niets dat buiten hem kan bestaan. Ook het lijden niet. Het lijden maakt dan deel uit van zijn goddelijke aard. Maar wat doe je met de last van het lijden wanneer zelfs god je niet wil en niet kan helpen? Maak het lijden niet groter dan het is. Verzet je er niet tegen. Benader het met tederheid en zie hoe het oplost in het licht van je goddelijke aard.

Zie ook:
verzet
als ik god was

het een en het ander

Soms lijkt de mensheid uit twee groepen te bestaan. Een groep met een roze bril voor wie de wereld een plaats is vol lieve mensen dansend op een grasveld bezaaid met madeliefjes onder een stralend blauwe hemel en een groep zwartkijkers voor wie de wereld een plaats is vol ellende, pijn en verdriet. Zelf behoor ik niet bij een van deze twee groepen. Ontspannen en aandachtig probeer ik beide aspecten van het leven in één blik te overzien, stel me niet alleen open voor het mooie maar ook voor het lelijke, dweep niet met het ene en veroordeel niet het andere.

Zie ook: grijstinten

grijstinten

Het leven is niet zwart of wit. Het is opgebouwd uit grijstinten. Desondanks gaan velen uit van een zwart wit bestaan. Is het niet in deze wereld dan wel in een leven na de dood wanneer je in de hemel of in de hel belandt. Deze visie doet geen recht aan de grijstinten van het leven. Door je open te stellen voor de grijstinten ontdek je de ware aard en functie van het bestaan: begrip en mededogen, kwaliteiten die zwart en wit met elkaar verbinden.

Zie ook:
troost
het een en het ander

van mij

Alles wat ik diep van binnen beleef is van mij. Wanneer ik wandelend of fietsend opga in wat ik zie dan hoef ik dat niet ook nog eens te bezitten. Het is een deel van mij in wat ik beleef. Deze ervaring heeft me geleerd om ook op andere momenten de drang los te laten om het mooie wat ik zie te willen bezitten. Het mooie schilderij dat ik in een museum zie hoef ik niet te bezitten omdat het een deel is van mij zodra het mij diep van binnen raakt.

 

over het goede gesproken

Wat zou ik noemen wanneer me wordt gevraagd om voorbeelden van het goede te geven? Dit wordt een lange lijst. Een willekeurige greep hieruit: een vriendelijke glimlach, de intieme schoonheid van een vrouw, de geur van een fris gewassen baby, een stralende voorjaarsdag, lichtvoetige muziek, een kabbelende beek, ochtenddauw op het gras, een fleurig boeket, een goede maaltijd. Naarmate de lijst langer wordt, zou blijken dat er ook onderwerpen op staan waar je in eerste instantie niet aan denkt zoals: een gebroken been, een verdrietig kind, een kapot voorwerp, een nijdig gebaar, een foute beslissing, woede, angst. De lijst kan helaas niet worden ingekort. Dat zou het goede tekort doen.

 

ik ben omdat wij zijn

Een Afrikaanse wijsheid luidt: Ik ben omdat wij zijn. De verbondenheid waar deze uitdrukking naar verwijst is meer dan de verbondenheid met de gemeenschap waarin je leeft. Het woord ‘wij’ heeft betrekking op alles wat leeft en heeft geleefd, voorouders en natuur. Deze Afrikaanse visie reikt verder dan de westerse visie van zelfverwerkelijking. Dit roept de volgende vraag bij me op: Zijn we misschien te veel bezig onszelf te verwerkelijken en zien we daardoor niet hoe onze werkelijkheid is verbonden met die van anderen en met alles wat ons omringt?