Categoriearchief: één zijn

Het gevoel van één zijn met alles en iedereen is één van de vele aspecten van de liefde.

nullijn

De nullijn is de horizontale lijn in een grafiek die het nulpunt aangeeft. Boven de lijn staan de positieve waarden en onder de lijn de negatieve. Het beeld van een nullijn komt in me op terwijl ik aan de mentale effecten van de coronacrisis denk. Boven de nullijn liggen herinneringen aan volle terrassen, theaters en festival terreinen, onder de lijn de beelden van lege terrassen en pleinen. Ik laat de herinneringen en beelden los en besef dat ik op de nullijn sta, daar waar heimwee en realiteit samenkomen in de perfectie van het nu. Er komt een nieuw beeld in me op, de nulmeridiaan. De denkbeeldige lijn op het aardoppervlak die noord en zuid met elkaar verbindt. Of je nu van oost naar west of van west naar oost reist, je komt altijd op de nulmeridiaan uit. Ik glimlach en besef dat alles met elkaar is verbonden in een zelf verklarend geheel.

Zie ook:
cirkel
de slang die in haar eigen staart bijt

god moet wel hartstikke gek zijn

Wanneer god alomvattend is, de alpha en de omega, dan moet hij wel hartstikke gek zijn wanneer hij een einde zou willen maken aan het lijden. Wanneer hij dat zou proberen dan zou je met recht kunnen zeggen dat hij aan ziekelijke zelfoverschatting lijdt. Immers, wanneer god alles is dan is er niets dat buiten hem kan bestaan. Ook het lijden niet. Het lijden maakt dan deel uit van zijn goddelijke aard. Maar wat doe je met de last van het lijden wanneer zelfs god je niet wil en niet kan helpen? Maak het lijden niet groter dan het is. Verzet je er niet tegen. Benader het met tederheid en zie hoe het oplost in het licht van je goddelijke aard.

Zie ook:
verzet
als ik god was
de Messias waan
de alpha en de omega mens

het een en het ander

Soms lijkt de mensheid uit twee groepen te bestaan. Een groep met een roze bril voor wie de wereld een plaats is vol lieve mensen dansend op een grasveld bezaaid met madeliefjes onder een stralend blauwe hemel en een groep zwartkijkers voor wie de wereld een plaats is vol ellende, pijn en verdriet. Zelf behoor ik niet bij een van deze twee groepen. Ontspannen en aandachtig probeer ik beide aspecten van het leven in één blik te overzien, stel me niet alleen open voor het mooie maar ook voor het lelijke, dweep niet met het ene en veroordeel niet het andere.

Zie ook: grijstinten

afgerond leven

Je kunt een getal afronden door het aantal cijfers te verminderen, je kunt een object afronden door de scherpe hoeken weg te halen en je kunt een gesprek afronden door het te voltooien, te beëindigen. Al deze betekenissen komen samen in het begrip ‘afgerond leven’. Iemand heeft een afgerond leven wanneer de overbodige opsmuk is verdwenen, de scherpe kantjes zijn weggehaald en wanneer de cyclus van ‘zoeken vinden loslaten’ is voltooid.

Zie ook:
afgerond geheel
ik ben er klaar mee
ongebonden
passanten

the sky is the limit

Ik ben gegrepen door de uitdrukking ‘The sky is the limit.’ Wat me boeit is de contradictio in terminis van de begrippen ‘sky’ en ‘limit’. Ze zijn met elkaar in tegenspraak. ‘Sky’ is de ruimte buiten de aarde. Deze ruimte heeft geen ‘grens’ die je met het blote oog of met telescopen kunt zien. Ik zou de uitdrukking kunnen vertalen met ‘Het onbegrensde is de grens.’ Maar ook deze formulering is in tegenspraak met zichzelf. Zij heeft wel het effect van een koan op me. Ik glimlach en besef: Alles kan. The sky is the limit.

Zie ook:
onveranderlijk
een goede grap

grijstinten

Het leven is niet zwart of wit. Het is opgebouwd uit grijstinten. Desondanks gaan velen uit van een zwart wit bestaan. Is het niet in deze wereld dan wel in een leven na de dood wanneer je in de hemel of in de hel belandt. Deze visie doet geen recht aan de grijstinten van het leven. Door je open te stellen voor de grijstinten ontdek je de ware aard en functie van het bestaan: begrip en mededogen, kwaliteiten die zwart en wit met elkaar verbinden.

Zie ook:
troost
het een en het ander
over de doden niets dan goeds

van mij

Alles wat ik diep van binnen beleef is van mij. Wanneer ik wandelend of fietsend opga in wat ik zie dan hoef ik dat niet ook nog eens te bezitten. Het is een deel van mij in wat ik beleef. Deze ervaring heeft me geleerd om ook op andere momenten de drang los te laten om het mooie wat ik zie te willen bezitten. Het mooie schilderij dat ik in een museum zie hoef ik niet te bezitten omdat het een deel is van mij zodra het mij diep van binnen raakt.