Categoriearchief: beweging

Leven is een zelfstandig naamwoord en een werkwoord. Niets is blijvend alles beweegt.

het leven staat niet stil

Ik schrijf minder vaak over de coronacrisis. Dit betekent niet dat ik er niet praktisch mee bezig ben. Ik wil er echter niet emotioneel mee bezig blijven. Zoals voor alle onderwerpen geldt, je moet ze op tijd loslaten om de dynamiek van het leven te kunnen blijven ervaren. Het leven staat niet stil bij ziekte en dood. Om te voorkomen dat je op een dood spoor belandt dien je daarom de gedachten en gevoelens die je aandacht gegijzeld houden te doorgronden en los te laten, steeds weer opnieuw.

tussen hoop en wanhoop

Onrustig bewegend probeer ik mijn evenwicht te bewaren op het smalle koord tussen hoop en wanhoop. De hoop dat we na de coronacrisis een schonere en betere wereld zullen creëren en de wanhoop dat zal blijken dat we er niets van hebben geleerd. Terwijl ik op het koord sta, besef ik dat mijn bestemming niet ligt in hoop of wanhoop maar in het koord waarop ik sta. Hier op het smalle koord dien ik de gedachten en gevoelens los te laten die me nu eens naar de ene en dan weer naar de andere kant op trekken.

niets dat mij boeit

Er is momenteel niets dat mij boeit. Het is niet zo dat ik niet open sta voor wat er in of buiten me gebeurt. Er is echter niets dat mijn aandacht vasthoudt. Ondanks dat ik diep in mezelf de neiging voel om afleiding te zoeken in eten, drinken of uitgaan, is zelfs die drang niet sterk genoeg om mezelf eraan over te geven. Het enige dat ik doe is wachten totdat de volgende golf van leven mij oppakt en met zich meevoert.

Zie ook:
vervelen
ik verveel me
troost

recycling

Soms zou ik de tijd stil willen zetten en hard roepen: Waar zijn we nou allemaal mee bezig? We daveren maar door, walsen over alles en iedereen heen. Natuurlijk, leven is behalve een zelfstandig naamwoord ook een werkwoord. Maar na gedane arbeid is het ook goed rusten. We hebben rust nodig om te beseffen dat we niet eindeloos door kunnen gaan. Zelfs de golf die eindeloos in hoogte lijkt toe te nemen valt uiteindelijk uiteen als gevolg van de cyclische wet van groeien, bloeien en sterven. Na de dood valt ons lichaam uiteen in atomen die tot voedsel zullen dienen voor nieuwe planten, mensen en dieren. We zijn slechts een tijdelijke fase in een eindeloze cyclus. Pas wanneer we dit beseffen zullen we ons niet meer op één fase van de cyclus richten maar op de gehele cyclus en op de duurzame constante in de cyclus, de as van het wiel zonder welke geen cyclus mogelijk is.

 

blijven kijken

Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in de levensloop van mensen en in hun persoonlijkheid. Misschien verklaart dat mijn belangstelling voor het programma Lauren Lake’s ‘Paternity Court’. Ik heb tientallen afleveringen van dit programma gezien waarin steeds de ontrouw van ouders en de uit hun relatie(s) voortgekomen kinderen centraal staan. Ik vraag me af waarom ik blijf kijken. Het is niet mijn behoefte om te observeren en te analyseren. Het is iets anders. Ik lijk op het kind dat met grote open ogen de wereld bekijkt en ongefilterd bij zich binnen laat komen. Ik blijf kijken en wacht op het moment dat er iets in me gebeurt waardoor ik stop met kijken. Het moment waarop de volgende golf van leven mij oppakt en haar verbazingwekkende boodschap over me uitstort.

Zie ook: mensen kijken

 

stromend water

Het leven is als een rivier. Je kiest ervoor om je er door mee te laten voeren of er afstand van te nemen. Door er afstand van te nemen kun je de hele rivier overzien. Door je mee te laten voeren ontdek je het bruisende en rustgevende effect van het stromende water. Door er nu eens afstand van te nemen en je er dan weer door mee te laten voeren onderga je alle zegeningen van de rivier.

Zie ook: watermolen

vervagend leven

Steeds vaker vervagen in mijn spirituele beleving de vormen waarin het leven zich manifesteert. Het is niet zo dat mijn ogen slechter worden. Ik kijk naar de contouren van  iets of iemand en zie daarin en daarachter een caleidoscoop van vluchtige waarden. Het woord vaag herkrijgt daardoor zijn oorspronkelijke betekenis. Het Latijnse vagus dat zwervend, onbepaald betekent. Het is alsof ik het leven in haar zwervende onbepaalde vorm aanschouw.