Categoriearchief: zijn

Het komt in Google 164.000.000 keer voor als werkwoord en als zelfstandig naamwoord. Is het alleen dit of is het meer?

Wat blijft er van mij over?

Wat blijft er van mij over wanneer ik een solitair dier zou zijn? Zou ik dan nog altijd liefde en verbondenheid voelen? Anders gezegd: Wat is het gevoel dat onafhankelijk is van alles en iedereen? Is het woord gevoel trouwens wel het juiste woord? Dekt bewustzijn niet beter de lading? Bewustzijn ofwel het weten dat ik ben. Bewustzijn stamt van ‘bewissen’ (weten, zich vergewissen). Weten is verwant aan het Latijnse werkwoord ‘videre’ (zien). In de filosofie van de taal gaan we er blijkbaar vanuit dat je iets moet kunnen zien om je er bewust van te kunnen zijn. Maar wanneer er niets is in mijn omgeving dan kan ik ook niets zien. Moet ik misschien het woord ‘bewust’ weglaten en me richten op het laatste deel van het woord bewustzijn, ‘zijn’? De drang om te willen weten loslaten en accepteren dat ik niets weet en toch ben?

Zie ook: Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.

samenzijn

In de relatie met onze partner proberen we het grote geluk te realiseren door zoveel mogelijk samen te genieten van het mooie dat op ons pad komt en door verdriet met elkaar te delen. We ervaren daarmee echter nog niet het hoogste geluk. Dat bereik je door in stilte samen te ‘zijn’. De band die daardoor ontstaat overtreft de band van het samen delen van ervaringen.

 

bezield

Er is een groot verschil tussen bezield worden en bezield zijn. Wanneer je bezield wordt, loop je het risico dat er met de bezielende kracht vervuilende elementen bij je naar binnen sluipen zoals godsdienstige en sociale dogma’s. Beter is het om onafhankelijk van de buitenwereld op zoek te gaan naar je ziel. Je ontdekt deze door gedisciplineerd je talenten te ontplooien. Gedisciplineerd in de zin van aandachtig en doelgericht bezig zijn zonder je doel los te laten. Het doel verdwijnt terwijl je aandachtig bezig bent. Bijvoorbeeld de muzikant die opgaat in de muziek en tijdens het spelen beseft dat hij niet de bespeler van zijn instrument is maar dat hij zelf het instrument en de muziek is. Het moment waarop hij niet bezield wordt maar de ziel is.

 

binnenwereld buitenwereld

Zonder een binnenwereld zou ik me niet bewust zijn van de buitenwereld. Maar geldt dit ook omgekeerd? Zou ik zonder de buitenwereld me bewust zijn van mijn binnenwereld? Logisch redenerend zou je kunnen zeggen dat het een niet zonder het ander kan. Hoe logisch dit ook klinkt, het is in strijd met wat ik ervaar. Mijn ervaring zegt me dat mijn bewustzijn onafhankelijk is van binnen- en buitenwereld. Dit zet niet alleen de logica buiten spel maar maakt mijn ervaring ook ongrijpbaar en geheimzinnig. Hier verzet mijn gevoel zich tegen. Het bewustzijn dat ik ervaar is namelijk niet geheimzinnig. Het is helder en fonkelend als glas waar ik doorheen kijk alsof het er niet is en waarvan ik tegelijkertijd weet dat het er wel is.

 

thuisgevoel

Voel ik me nog wel thuis in de wereld? Thuis is meer dan het huis waarin ik woon. Het is de plaats waar ik me verbonden voel met mijn naasten en me vrij voel. Een beschutte plaats waar ik mezelf kan zijn en waar ik iets beteken. Ik merk dat ik steeds vaker met weemoed terugdenk aan het thuisgevoel dat ik had in mijn kinderjaren. Een gevoel dat zich later uitstrekte naar de wereld buiten mijn ouderlijk huis. De tijd waarin ik me betrokken voelde bij wereldproblemen en dacht daar iets aan te kunnen doen. Mijn betrokkenheid wordt kleiner. Zijn de problemen groter geworden? Terwijl ik me dit afvraag besef ik dat er ook in mijn jeugd grote problemen waren: koude oorlog, opstanden in Oost Europa, Vietnam oorlog, kernwapens, hongersnood en milieuvervuiling. Waarom wil ik niet meer met dit soort problemen bezig zijn? Ben ik moegestreden en verlang ik naar de dood, naar het pre-baarmoederlijk thuisgevoel?

Zie ook: comfortzone

 

filosofische middenweg

Je kunt de essentie van wat is ontdekken door de filosofische middenweg te volgen. Vermijd, wanneer je hiertoe besluit, de holistische weg waar alles in vrede en liefde met elkaar lijkt verbonden. Vermijd ook de systematische weg waar alles een rationele wedijverende orde lijkt te hebben. Bewandel in plaats daarvan de middenweg. Stel vragen over wat je ervaart bij de dingen die op je pad komen. Vraag door totdat je over de grens van je gedachten en gevoelens reikend de essentie ziet van wat is.

 

le moment suprême

Het ultieme moment is niet de optelsom van de goede daden in je leven. Het is ook niet de automatische beloning voor een periode van hard werken. Het ultieme moment rijst als een Phoenix op in het vuur van hoogtepunten en dieptepunten. Het is het moment waarop je tijdens het werken in de tuin je rug recht om te genieten van een verkoelende wind en het moment waarop je zwetend aan het wroeten bent in de zwarte aarde.