Categoriearchief: mededogen

Mededogen is voor veel Christenen de ultieme vertaling van liefde. Maar wat is het verschil met medelijden?

jezelf vergeven

Soms voel je jezelf schuldig omdat je beseft dat je fout bezig bent geweest. Dit schuldgevoel verdwijnt wanneer je jezelf kunt vergeven. Vergeven is relatief eenvoudig wanneer je gedrag het gevolg was van onwetendheid. Bijvoorbeeld doordat je bent opgegroeid met normen en waarden waarvan je pas later besefte dat ze fout waren. Jezelf vergeven wordt lastiger wanneer je op het moment van handelen wist dat je fout zat en ermee doorging vanuit egoïstische motieven zoals persoonlijk genot en machtswellust. In dat geval zul je niet alleen je fouten maar ook je motieven moeten erkennen zonder jezelf te verstoppen achter excuses. Pas wanneer je daarin slaagt kun je de laatste stap zetten in het jezelf vergeven: Jezelf tegemoet treden met mededogen voor de persoon die je was en in het besef dat fouten maken mag zolang je ze maar niet herhaalt.

Zie ook:
vergeven
schuld en boete
niet bekennen maar erkennen

 

genoegdoening

Ik begrijp best dat je genoegdoening eist voor de schade die je door iemand hebt geleden. Wat ik niet begrijp is de woede en het venijn waarmee dit soms gebeurt. Nu zou je kunnen zeggen dat woede een natuurlijke reactie is maar er is een reden om hier niet aan toe te geven. Uit ervaring ken ik de pijn die je van binnen voelt wanneer een ander je schade berokkent. Ik heb echter ook geleerd dat je de verantwoordelijkheid voor deze pijn niet bij de ander neer kunt leggen. Door de pijn om te zetten in woede leg je de verantwoordelijkheid bij de ander. Dit lost de pijn niet op maar laat een vicieuze cirkel ontstaan waarin woede en pijn elkaar in stand houden en versterken. Beter is het om de ander te vergeven. Het gif uit je gevoel te halen. Wat dan overblijft is mededogen. Dit mededogen staat een eventuele financiële vergoeding en juridische maatregelen niet in de weg.

Zie ook:
niet bekennen maar erkennen
vergeven
Dat vind jij toch ook?
zielig

 

de uitzichtloosheid van het bestaan

Hoe reageer je wanneer je wordt geconfronteerd met de uitzichtloosheid van het bestaan? Ben je wanhopig, woedend of reageer je met nonchalance en ironie? Hoe zie je jezelf op zo’n moment? Zie je jezelf als een eenzame bij in de gonzende korf van het leven of wil je de korf verlaten om in stilte te sterven? Wat doe je wanneer je dit alles constateert? Blijf je jezelf wentelen in zelfmedelijden of ga je op zoek naar mededogen met jezelf? Mededogen dat je vindt door je gevoelens los te laten en in het hier en nu te staan.

Zie ook :
mededogen
radicalisering

 

overlevers

Ik heb diep respect voor mensen die zich niet wentelen in de rol van slachtoffer of in wrokgevoelens en haat. Die zich niet blind staren op de oorzaak van hun lijden maar die beseffen dat de gevoelens die zijn opgewekt hun eigen gevoelens zijn. Die deze herkennen, erkennen en vervolgens ruimte bieden aan begrip en mededogen. Zij weten wat overleven is: over het leven heen stappen en een wereld betreden die het lijden overstijgt.

 

achterlijk

Ik ben kwaad. Kwaad? Woedend ben ik op de achterlijkheid van de mens. Op de beesten in een Indiaas dorp die een vrouw massaal verkrachten omdat ze een relatie heeft met een man uit een andere bevolkingsgroep. Woedend op de duizenden verkrachters en folteraars in Syrië en andere oorlogsgebieden. Woedend op iedereen die meent dat de mens een hoog stadium van beschaving heeft bereikt. Hoe kun je van beschaving spreken zolang er zoveel achterlijken zijn die andere mensen en de waarden en normen van een beschaving verkrachten. Of is mijn woede onterecht? Is er geen voor of achter? Is er alleen de mens die recht heeft op mededogen in plaats van woede?

Zie ook: de gebeten hond

 

authentieke wijsheid

Slechts de wijsheid die uit jezelf komt, uit het diepste inzicht en mededogen, is authentiek. In het woord authentiek zit het Griekse woord autós dat zelf betekent en authentikos: uit de eerste hand. Helaas is niet alles wat we als wijsheid beschouwen authentiek. In veel gevallen zijn het slechts de woorden en gedachten van anderen die we blind overnemen en onbezield doorgeven: een vorm van heling.

 

valse veiligheid

Het lijkt soms alsof we terug willen kruipen in de baarmoeder. Een wereld waar alles veilig is. We nestelen ons in de warme cocon van een relatie of baan en dan stort plotseling je wereld in. Je raakt je baan of partner kwijt. Krampachtig probeer je het verlorene terug te halen, raakt gestrest door het verlies. Wanneer je dit wilt voorkomen, probeer dan niet de veiligheid te herwinnen. Volg het spoor van de stress in je lichaam en geest tot aan de eerste keer dat je het idee van veiligheid moest loslaten. Zie dit moment onder ogen zonder jezelf te veroordelen. Heb mededogen met de gekwetste persoon die je toen was.