Categoriearchief: liefde

Wat is liefde? Is het de dans van hormonen of ontspringt het de dans?

besluiteloos in de liefde

De liefde tussen twee mensen kent drie fases: seksuele aantrekkingskracht, verliefdheid en liefde. Deze fases volgen elkaar snel op of heel langzaam. Soms hebben we het idee dat we ze alle drie tegelijk zouden moeten kunnen ervaren. Als dit al gebeurt dan is dat maar voor weinig mensen weggelegd. De meeste mensen hoppen lange tijd voor- en achteruit tussen de eerste twee fases. Durven zich niet over te geven aan het diepe gevoel van verbondenheid in de derde fase omdat ze bang zijn de positieve effecten van de twee beginfases kwijt te raken, de hartstocht en intimiteit van de eerste fase en de euforische emoties van de tweede fase.

de mens is van nature goed

We zijn als dier voortdurend alert op gevaar, op alles wat slecht voor ons kan aflopen, op alles wat afwijkt van het normale. Hierdoor verliezen we de ware aard van het normale uit het oog. Het normale is goed. Ook de mens is van nature goed. Dit neemt niet weg dat het goede het soms verliest van de angst voor gevaar. De angst die ons in paniek doet vluchten en anderen onder de voet doet lopen. De angst die het roofdier tot leven wekt dat denkt dat de aanval de beste verdediging is. De angst die onze hebzucht voedt en anderen laat verhongeren. De angst die de tegenstellingen in ons aanwakkert waardoor we anderen discrimineren en onderdrukken. De angst die ons echter ook in elkaars armen drijft en elkaar doet helpen en troosten.

Zie ook:
absurd
kijkersfile
discriminatie en racisme

polyamorie

Bij polyamorie heb je met wederzijdse instemming gelijktijdig meerdere intieme relaties. De term polyamorie stamt van het Griekse poly (veel) en het Latijnse amor (liefde). Het gelijktijdig hebben van meerdere intieme relaties levert niet automatisch veel liefde op. Wanneer je voor polyamorie kiest dan levert dat in de meeste gevallen vooral veel liefdesperikelen op. Wanneer je ervoor kiest zul je jezelf dan ook de vraag moeten stellen: Leidt polyamorie voor mij naar echte liefde, naar het bevrijdende gevoel van verbondenheid met alles en iedereen of staan de vele liefdesperikelen dit in de weg?

Zie ook:
vrije liefde
liefdesperikelen

als het niet gaat zoals gepland

Mijn zoon dacht alles goed te hebben geregeld voor zijn emigratie naar Alaska maar werd bij het vliegtuig tegengehouden vanwege de corona en immigratie maatregelen van de Amerikaanse overheid. Dit in tegenstelling tot wat hem en zijn Amerikaanse verloofde was verteld. Het heeft ons allemaal met heftige emoties geconfronteerd, van woede tot teleurstelling, verdriet, moedeloosheid en verwarring. Wanneer dit gebeurt kun je blijven hangen in je gevoel, je plan laten varen of even diep ademhalen, loslaten en zoeken naar een oplossing in het volste vertrouwen dat de liefde overwint.

Zie ook: duizend kussen

duizend kussen

Mijn zoon vertrekt vandaag naar het buitenland en ik zou hem graag nog iets willen geven. Hij hecht echter geen waarde aan dingen. Deze constatering brengt me bij een vraag: Wat is het meest waardevolle dat ik hem heb gegeven? Zijn opvoeding? Opvoeding geef je niet maar ben je door je persoonlijke voorbeeld. Plotseling denk ik aan een scene in de film Lucy waar zij haar moeder aan de telefoon heeft en vertelt dat ze de duizenden kussen voelt die ze van haar heeft gekregen. Ik hoop dat mijn zoon de knuffels, kussen en liefde die we hem hebben gegeven zal voelen wanneer hij ver weg in Alaska woont.

Zie ook: als het niet gaat zoals gepland

naastenliefde

Er lijkt wereldwijd een opleving van naastenliefde plaats te vinden. Massaal steunen we de zorgsector die zich inzet voor de zieke en kwetsbare mens. Dit roept de volgende vragen bij me op. Laten we ons leiden door naastenliefde of door de christelijke opvatting dat de beker met lijden tot de laatste druppel moet worden leeggedronken? Of heeft onze steun niets met naastenliefde of religie te maken en laten we ons leiden door een ontkenning van de dood en door het idee dat we de dood te slim af kunnen zijn? Of zijn we misschien bang zelf slachtoffer van het virus te worden en dekken we onszelf al vast in voor de zorg die we in dat geval nodig denken te hebben?

geborgenheid

Het woord geborgenheid stamt van het woord bergen, dit betekent ‘in veiligheid brengen, opbergen’. In het verlengde van ‘bergen’ ligt het woord ‘burcht’. Dit woord maakt duidelijk wat het risico is van geborgenheid. Geborgenheid wordt soms een burcht waarin je jezelf afsluit voor de buitenwereld. Je belandt in een vicieuze cirkel van afschermen en beschermen. Je zou kunnen proberen om jezelf hier met geweld uit te bevrijden. Nadeel is dat de vicieuze cirkel dan een draaikolk wordt waarin je steeds vaster komt te zitten. Beter is het om je geïsoleerde zelf met tederheid en mededogen tegemoet te treden. De geborgenheid die je dan ervaart is liefdevol en onbegrensd.

Zie ook:
polarisatie
draaikolk van geweld