Categoriearchief: liefde

Liefde, is het een spel van de hormonen of is het iets anders en is er nog iets dat de liefde overstijgt?

vrije liefde

Het begrip ‘vrije liefde’ is in de jaren zestig ontstaan onder de hippies. Zij vonden dat seksuele relaties open en vrij zouden moeten zijn. Waarom zou je als mens de seksualiteit begrenzen als de liefde zelf onbegrensd is? Er ontstonden communes waarin het idee van de vrije liefde in praktijk werd gebracht. Deze communes zijn allemaal verdwenen. Ze zijn niet ten onder gegaan aan de vrije seksuele moraal maar aan het onvermogen om de eraan gekoppelde aandacht, tijd en energie gelijkwaardig over iedereen te verdelen. Dit leidde tot onzekerheid, angst, jaloezie en nijd. Gevoelens die de vrije liefde verstikken.

 

wat moet het toch fijn zijn om ..

Wat moet het toch fijn zijn om je over te geven aan een goddelijk persoon die het lijden van je wegneemt en die als enige tegenprestatie van je vraagt dat je jezelf in vol vertrouwen aan hem overgeeft in zijn paradijs. Hoe prettig een leven met een dergelijke liefdespartner misschien ook is, ik kies er niet voor. Ik kies voor de onvoorwaardelijke en onbegrensde liefde die voortkomt uit de goddelijke aard van alles en iedereen. Dat is de liefde die ik wil ontvangen en geven.

Zie ook:
zelfs god niet
Geloof je in god?

 

verstikkende relaties

Veel partners zitten gevangen in een relatie gebaseerd op wederzijdse verwachtingen en eisen. De verstikkende druk die daardoor ontstaat, leidt tot verzet. Van elkaar openlijk afvallen en bekritiseren tot keiharde ruzies. In een poging zich te bevrijden van de druk gaan sommigen op zoek naar een ander. Naar iemand die onbevangen naar hen opkijkt. Die hen het gevoel geeft vrij te zijn en die hen bewondert en waardeert om wie ze zijn. Wat ze niet beseffen is dat ze dit ook kunnen bereiken door de verwachtingen en eisen met betrekking tot hun partner los te laten. Hierdoor ontdekken ze tevens wat onvoorwaardelijke liefde is. De liefde die ze, zelfs als het toch tot een scheiding komt, nooit kwijt zullen raken.

Zie ook
horror vacui
dubbelleven

 

Hoeveel hou je van mij?

Heb je ook al eens aan iemand gevraagd: Hoeveel hou je van mij? Wanneer je naar het woord ‘hoeveel’ kijkt dan lijkt het alsof je denkt dat je liefde kunt kwantificeren. We spreken wel vaker over de liefde alsof we haar kunnen kwantificeren. ‘Je houdt niet genoeg van mij.’ ‘Als je van mij zou houden dan zou je niet ..’ Het is alsof we de liefde langs een meetlat leggen. Maar is liefde wel meetbaar of moet ik de vraag ‘Hoeveel hou je van mij? ‘niet letterlijk nemen? Hopen we met de vraag misschien een antwoord te krijgen dat verder reikt dan het kwantificeerbare? Willen we bevestiging krijgen van het gevoel van verbondenheid dat de basis vormt van liefde?

 

new age

New age aanhangers geloven dat er een nieuwe tijd op aarde zal aanbreken doordat we ons persoonlijk en spiritueel zullen ontwikkelen en doordat we beter zullen leren luisteren naar wat ons gevoel en intuïtie aangeven. Hierdoor krijgen we volgens hen inzicht in de liefdevolle kracht binnen onszelf en versterken we de liefde. Ik ervaar dit niet. Tijdens mijn diepste inzichten ervaar ik wat je op zijn best liefde zou kunnen noemen maar wat iedere vorm van liefde overstijgt. Bovendien heb ik niet het gevoel dat waar ik me in opgenomen voel een kracht is die groeit. Het is geen optelsom, geen nieuwe fase in de evolutie. Wat ik ervaar is en was er altijd al, hier en nu.

Zie ook:
aquarius tijdperk
evolutie
evolutie van het bewustzijn

 

romantische liefde

Wat is ‘romantische liefde’? Romantisch betekent ‘als in een roman’. Een roman is een prozaverhaal waarin het innerlijk van de hoofdpersoon wordt uitgediept aan de hand van zijn karakter en zijn relatie met andere mensen en zijn omgeving. Liefde is het gevoel van verbondenheid met het leven in al haar verschijningsvormen. Samengevat: Romantische liefde is het gevoel van verbondenheid wanneer je ziet hoe iemands leven zich als een boek, blad voor blad, laag voor laag voor je ontvouwt.

 

familieleed

Er wordt verschrikkelijk veel verdriet geleden in gezinnen waar kinderen hun ouders of elkaar niet meer willen zien. Waarom houdt de een de familieband in stand en verbreekt de ander deze? Wordt degene die de band in stand houdt misschien geleid door het verlangen naar zekerheid, continuïteit en bescherming? En willen degenen die de band verbreken dit niet? Verbreken ze de band omdat ze zich willen bevrijden van een jeugdtrauma? Of willen ze zich bevrijden van de verplichtingen die een familie met zich meebrengt? Is familieliefde wel zo bijzonder? Is er een ander gevoel waar we ons op zouden moeten richten? Misschien het blanco gevoel van verbondenheid dat aan de liefde vooraf gaat? Een gevoel dat onafhankelijk is van de vraag of het wordt beantwoord of niet.

Zie ook:
familie
familiebanden