Categoriearchief: hier en nu

Hier en nu. Zelfs deze woorden zijn eigenlijk al te veel.

roots

Waarom willen we zo graag onze roots kennen? Donorkinderen die willen weten wie hun spermavader is, adoptiekinderen die op zoek gaan naar hun biologische ouders. Zelf ben ik op zoek naar de oorsprong van de naam Razenberg. Waarom laat ik het verleden niet los? Het belemmert mij om in het hier en nu te staan. Of moet ik juist mijn roots kennen om geworteld te kunnen zijn in het hier en nu? Is immers de drie-eenheid van verleden, heden en toekomst niet het echte hier en nu?

Zie ook:
drie-eenheid
zeker zijn

hopeloosheid

Waardoor wordt mijn gevoel van hopeloosheid veroorzaakt? Is het de coronacrisis? Is het mijn ziekte die de chemische balans in mijn hersenen verstoort? Of wordt het veroorzaakt doordat mijn toekomst krimpt en valt het mij zwaar om te accepteren dat er slechts een onbegrensd en tijdloos hier en nu is? Ik glimlach en geef me over aan de warmte van de zon die door de klimaatverandering eindeloos lijkt te blijven schijnen.

Zie ook: hoop doet leven

meer maakt niet beter

De kwaliteit van leven zit niet in de hoeveelheid dingen die je bezit, in het aantal opwindende gebeurtenissen of in het aantal dagen dat je hebt geleefd. Kwaliteit zit in het hier en nu, in het ene moment dat niet hoeft te worden herhaald omdat het alles al in zich draagt. Het feit dat dit moment zich lijkt te herhalen komt omdat je het niet herkent.

Zie ook:
gewoon ’n verhaal
een zinvol leven
een zwaar gesprek

nullijn

De nullijn is de horizontale lijn in een grafiek die het nulpunt aangeeft. Boven de lijn staan de positieve waarden en onder de lijn de negatieve. Het beeld van een nullijn komt in me op terwijl ik aan de mentale effecten van de coronacrisis denk. Boven de nullijn liggen herinneringen aan volle terrassen, theaters en festival terreinen, onder de lijn de beelden van lege terrassen en pleinen. Ik laat de herinneringen en beelden los en besef dat ik op de nullijn sta, daar waar heimwee en realiteit samenkomen in de perfectie van het nu. Er komt een nieuw beeld in me op, de nulmeridiaan. De denkbeeldige lijn op het aardoppervlak die noord en zuid met elkaar verbindt. Of je nu van oost naar west of van west naar oost reist, je komt altijd op de nulmeridiaan uit. Ik glimlach en besef dat alles met elkaar is verbonden in een zelf verklarend geheel.

Zie ook:
cirkel
de slang die in haar eigen staart bijt

tussen hoop en wanhoop

Onrustig bewegend probeer ik mijn evenwicht te bewaren op het smalle koord tussen hoop en wanhoop. De hoop dat we na de coronacrisis een schonere en betere wereld zullen creëren en de wanhoop dat zal blijken dat we er niets van hebben geleerd. Terwijl ik op het koord sta, besef ik dat mijn bestemming niet ligt in hoop of wanhoop maar in het koord waarop ik sta. Hier op het smalle koord dien ik de gedachten en gevoelens los te laten die me nu eens naar de ene en dan weer naar de andere kant op trekken.

mijn lot

Wanneer ik denk aan mijn lichamelijke gebreken dan mag ik met recht kwaad zijn op mijn lot. Toch ben ik dat niet. Waarschijnlijk komt dit door mijn vergeetachtigheid. Wanneer ik een goede dag heb vergeet ik dat ik de dag tevoren een slechte dag had. Deze vergeetachtigheid is een gevolg van het feit dat ik zoveel mogelijk in het hier en nu probeer te leven. Op de momenten dat ik in mijn lot dreig te verdrinken ontspan ik me, laat beklemmende gedachten los, zet mezelf met beide voeten op de grond en zie de betrekkelijkheid van mijn lot.

Zie ook:
slecht geheugen

vergeetachtig
zielig
voortdenderende trein
Job

nu en steeds weer opnieuw

‘In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.’ Voor mij heeft deze waarschuwing bij financiële producten een bredere betekenis dan voor de bedenker ervan, de Autoriteit Financiële Markten. Ik gebruik hem bijvoorbeeld nu ik me verzwakt voel door mijn ziekte. Ik heb bij mijn ziekte niets aan maatschappelijke en persoonlijke prestaties die ik in het verleden heb behaald. Ook heb ik niets aan wat de toekomst mij brengen zal. Ik moet nu omgaan met mijn ziekte, nu en steeds weer opnieuw.

Zie ook: nonchalant