Categoriearchief: goddelijk

Ik spreek in plaats van over god liever over de goddelijke aard van alles en iedereen.

agnost

Ik ben geen atheïst. Dit betekent niet dat ik in god geloof, in een onbereikbaar wezen dat boven mij staat. Wanneer je toch een stempel op me zou willen drukken, noem me dan een agnost. Voor een agnost valt het al of niet bestaan van god niet te bewijzen. Geloof ik dan helemaal nergens in? Ik geloof in de scheppingskracht en in de tegenstrijdige mogelijkheden die deze kracht oplevert. Je kunt net zo goed stellen en beargumenteren dat god wel bestaat als dat hij niet bestaat. Ik richt me liever op deze tegenstrijdigheid. Door mijn onverdeelde aandacht hierop te richten krijg ik toegang tot goddelijke inzichten en voorkom ik dat ik verstrikt raak in religieuze dogma’s.

Zie ook: gnosis

 

iets of niets

Waarom geloven we wel in een goddelijk iets maar niet in een goddelijk niets? Zijn we zo onzeker van onszelf dat we de schijnbare zekerheid van het iets nodig denken te hebben? Durven we het iets misschien niet los te laten omdat we bang zijn onszelf te verliezen in het niets? Maar is jezelf verliezen niet juist de voorwaarde voor een goddelijke ervaring? Waarom zou je jezelf dan niet overgeven aan het niets? Het niets dat je niet kunt vasthouden en dus ook niet hoeft los te laten.

Zie ook:
Bestaat god?
Geloof je in God?

 

Bestaat god?

Wie de vraag kent, kent het antwoord. Toch zie ik in eerste instantie niet het antwoord op de vraag: Bestaat god? Omdat ik het gevoel heb dat het antwoord op het puntje van mijn tong ligt blijf ik me concentreren. Eigenlijk is de vraag heel vreemd. Ik vraag mezelf af of god wel of niet bestaat. Ik ga er blijkbaar van uit dat iets kan bestaan zonder het niets. Het niets is echter dat wat het iets omkadert zoals een beeld niet kan bestaan zonder de lege ruimte er omheen. Anders gezegd: God bestaat bij de gratie van wat god niet is. God is alles en niets. De vraag ‘Bestaat god?’ is een onzinnige vraag. De vraag probeert te splitsen wat niet te splitsen is.

Zie ook:
Geloof je in god?
Bestaat god?
iets of niets

 

een goddelijk persoon

Ik ontken niet dat wat sommigen god noemen een persoonlijke vorm kan hebben. Sterker nog, ik zou hem of haar graag eens de hand schudden en recht in de ogen kijken. Ik denk dat dit diepe inzichten en gevoelens in me kan losmaken. Het zal echter geen einde maken aan mijn zoektocht. Ik zal mijn eigen goddelijkheid onder ogen moeten leren zien. De paradox doorgronden dat ik behalve een in de tijd opgesloten goddelijk kind ook de tijdloze goddelijk ouder van het kind ben.

Zie ook:
goddelijk feestje
wat moet het toch fijn zijn om
zelfs god niet
Is er leven na de dood?

 

Geloof je in god?

Willem, geloof je in god? Ik geloof in de scheppingskracht en in haar mogelijkheden die verder reiken dan hart en geest voor mogelijk houden. Dus waarom zou de scheppingskracht niet een goddelijke vorm kunnen aannemen? Ik geloof daarnaast ook dat de scheppingskracht niet stil staat. Waarom zou ze stil blijven staan bij een goddelijke vorm, hoe mooi en liefdevol die ook is? Het is de goddelijke aard van de schepping om onverminderd door te gaan in het zichzelf manifesteren.

Zie ook:
wat moet het toch fijn zijn om ..
iets of niets

 

wat moet het toch fijn zijn om ..

Wat moet het toch fijn zijn om je over te geven aan een goddelijk persoon die het lijden van je wegneemt en die als enige tegenprestatie van je vraagt dat je jezelf in vol vertrouwen aan hem overgeeft in zijn paradijs. Hoe prettig een leven met een dergelijke liefdespartner misschien ook is, ik kies er niet voor. Ik kies voor de onvoorwaardelijke en onbegrensde liefde die voortkomt uit de goddelijke aard van alles en iedereen. Dat is de liefde die ik wil ontvangen en geven.

Zie ook:
zelfs god niet
Geloof je in god?
een goddelijk persoon

 

de wever

Ik ervaar het leven steeds meer als een kleed waarin ieder mens een draad is met een begin, een middenstuk en een einde. Een levensdraad van groeien, bloeien en sterven. We plukken net zo lang aan onze draad totdat we haar uit het kleed hebben bevrijd. Wanneer we sterven gaat de draad weer op in het kleed. Een kleine groep mensen bevrijdt zich uit deze cyclus van vastzitten en bevrijden doordat ze beseffen dat ze niet de draad maar het kleed zijn. Een enkeling beseft dat ze niet alleen het kleed maar ook de wever van het kleed zijn.

Zie ook: rafels