Categoriearchief: goddelijk

Ik spreek in plaats van over god liever over de goddelijke aard van alles en iedereen.

Geloof je in god?

Willem, geloof je in god? Ik geloof in de scheppingskracht en in haar mogelijkheden die verder reiken dan hart en geest voor mogelijk houden. Dus waarom zou de scheppingskracht niet een goddelijke vorm kunnen aannemen? Ik geloof daarnaast ook dat de scheppingskracht niet stil staat. Waarom zou ze stil blijven staan bij een goddelijke vorm, hoe mooi en liefdevol die ook is? Het is de goddelijke aard van de schepping om onverminderd door te gaan in het zichzelf manifesteren.

Zie ook: wat moet het toch fijn zijn om ..

 

wat moet het toch fijn zijn om ..

Wat moet het toch fijn zijn om je over te geven aan een goddelijk persoon die het lijden van je wegneemt en die als enige tegenprestatie van je vraagt dat je jezelf in vol vertrouwen aan hem overgeeft in zijn paradijs. Hoe prettig een leven met een dergelijke liefdespartner misschien ook is, ik kies er niet voor. Ik kies voor de onvoorwaardelijke en onbegrensde liefde die voortkomt uit de goddelijke aard van alles en iedereen. Dat is de liefde die ik wil ontvangen en geven.

Zie ook:
zelfs god niet
Geloof je in god?

 

de wever

Ik ervaar het leven steeds meer als een kleed waarin ieder mens een draad is met een begin, een middenstuk en een einde. Een levensdraad van groeien, bloeien en sterven. We plukken net zo lang aan onze draad totdat we haar uit het kleed hebben bevrijd. Wanneer we sterven gaat de draad weer op in het kleed. Een kleine groep mensen bevrijdt zich uit deze cyclus van vastzitten en bevrijden doordat ze beseffen dat ze niet de draad maar het kleed zijn. Een enkeling beseft dat ze niet alleen het kleed maar ook de wever van het kleed zijn.

 

zelfs god niet

Wat is het geloof in een liefhebbende god toch mooi! Mocht je dood gaan en er blijkt geen god te zijn dan heb je in ieder geval een positief gevoel gehad tijdens je leven. Maar sta eens stil bij het beeld dat we van god hebben. Het maakt niet uit of dit het beeld is van een liefhebbende of van een straffende god. Wat voor gekke sprongen maken we wel niet om dit beeld in stand te houden? We gaan er van uit dat we na de dood in eindeloze en doelloze gelukzaligheid zullen rondwandelen in het paradijs en dat we, wanneer we niet goed hebben geleefd, zullen lijden in de hel. Alsof dit nog niet genoeg is martelen en doden we anderen omdat ze niet in ons godsbeeld geloven. Waarom laten we het beeld van god niet los en gaan op zoek naar de symmetrie van goed en kwaad, naar dat waar zelfs god geen naam voor heeft.

Zie ook: wat moet het toch fijn zijn om ..

 

moeilijk te geloven

Het gemakkelijkste geloof is het geloof in religieuze tradities en regeltjes. Moeilijker is het om te geloven in een liefhebbende god. Nog moeilijker is het om te geloven in goddelijke liefde. Het moeilijkst te geloven is dat wat wij liefde en liefdeloosheid noemen twee kanten zijn van een goddelijke medaille. Maar het allermoeilijkst om te geloven is dat je zelf deze goddelijke medaille bent.

 

als ik god was

Hoe vaak wordt er niet gezegd: Als ik god was dan zorgde ik dat er geen oorlog meer was. Hoe mooi dit verlangen ook is, wanneer ik god was zou ik hier niet voor kiezen. Het zou het bestaansrecht van het mooie en het goede onderuit halen. Het leven bestaat uit het goede én het kwade. Ik zou iets anders doen. Ik zou zorgen dat de mens vaker kritisch naar zichzelf zou kijken. Door zelfreflectie en zelfkritiek leer je wat de waarde is van goed en kwaad. Krijg je inzicht in wat goed en kwaad overtreft.

 

hersenschim

Je hersenen herhalen en interpreteren alles wat je ziet, ruikt, hoort, proeft en aanraakt. Een voorbeeld: Na een dag snoeien zag ik toen ik onder de douche stond en mijn ogen dicht deed in gedachten allemaal takken. Ook mijn dromen blijken nauw verbonden te zijn met de indrukken die ik overdag opdoe. Ik zie in mijn dromen beelden die ik de dag tevoren heb gezien maar die slechts vaag tot me waren doorgedrongen. Het is alsof mijn hersenen de slaap nodig hebben om deze beelden goed te laten landen. Dit roept een reeks vragen bij me op: Is mijn hele leven niet één grote hersenschim? Is het misschien de droom van iets of iemand anders? Is dit iets of iemand misschien het goddelijke dat mij nodig heeft om zichzelf te verwerken door zich in mij te verwerkelijken?

Zie ook:
schaduwwereld
de zeepbellenfabriek