Categoriearchief: goddelijk

Ik spreek in plaats van over god liever over de goddelijke aard van alles en iedereen.

Bestaat god?

Wie de vraag kent, kent het antwoord. Toch zie ik in eerste instantie niet het antwoord op de vraag: Bestaat god? Omdat ik het gevoel heb dat het antwoord op het puntje van mijn tong ligt blijf ik me concentreren. Eigenlijk is de vraag heel vreemd. Ik vraag mezelf af of god wel of niet bestaat. Ik ga er blijkbaar van uit dat iets kan bestaan zonder het niets. Het niets is echter dat wat het iets omkadert zoals een beeld niet kan bestaan zonder de lege ruimte er omheen. Anders gezegd: God bestaat bij de gratie van wat god niet is. God is alles en niets. De vraag ‘Bestaat god?’ is een onzinnige vraag. De vraag probeert te splitsen wat niet te splitsen is.

Zie ook:
Geloof je in god?
Bestaat god?

 

een goddelijk persoon

Ik ontken niet dat wat sommigen god noemen een persoonlijke vorm kan hebben. Sterker nog, ik zou hem of haar graag eens de hand schudden en recht in de ogen kijken. Ik denk dat dit diepe inzichten en gevoelens in me kan losmaken. Het zal echter geen einde maken aan mijn zoektocht. Ik zal mijn eigen goddelijkheid onder ogen moeten leren zien. De paradox doorgronden dat ik behalve een in de tijd opgesloten goddelijk kind ook de tijdloze goddelijk ouder van het kind ben.

Zie ook:
goddelijk feestje
wat moet het toch fijn zijn om
zelfs god niet
Is er leven na de dood?

 

Geloof je in god?

Willem, geloof je in god? Ik geloof in de scheppingskracht en in haar mogelijkheden die verder reiken dan hart en geest voor mogelijk houden. Dus waarom zou de scheppingskracht niet een goddelijke vorm kunnen aannemen? Ik geloof daarnaast ook dat de scheppingskracht niet stil staat. Waarom zou ze stil blijven staan bij een goddelijke vorm, hoe mooi en liefdevol die ook is? Het is de goddelijke aard van de schepping om onverminderd door te gaan in het zichzelf manifesteren.

Zie ook: wat moet het toch fijn zijn om ..

 

wat moet het toch fijn zijn om ..

Wat moet het toch fijn zijn om je over te geven aan een goddelijk persoon die het lijden van je wegneemt en die als enige tegenprestatie van je vraagt dat je jezelf in vol vertrouwen aan hem overgeeft in zijn paradijs. Hoe prettig een leven met een dergelijke liefdespartner misschien ook is, ik kies er niet voor. Ik kies voor de onvoorwaardelijke en onbegrensde liefde die voortkomt uit de goddelijke aard van alles en iedereen. Dat is de liefde die ik wil ontvangen en geven.

Zie ook:
zelfs god niet
Geloof je in god?
een goddelijk persoon

 

de wever

Ik ervaar het leven steeds meer als een kleed waarin ieder mens een draad is met een begin, een middenstuk en een einde. Een levensdraad van groeien, bloeien en sterven. We plukken net zo lang aan onze draad totdat we haar uit het kleed hebben bevrijd. Wanneer we sterven gaat de draad weer op in het kleed. Een kleine groep mensen bevrijdt zich uit deze cyclus van vastzitten en bevrijden doordat ze beseffen dat ze niet de draad maar het kleed zijn. Een enkeling beseft dat ze niet alleen het kleed maar ook de wever van het kleed zijn.

 

zelfs god niet

Wat is het geloof in een liefhebbende god toch mooi! Mocht je dood gaan en er blijkt geen god te zijn dan heb je in ieder geval een positief gevoel gehad tijdens je leven. Maar sta eens stil bij het beeld dat we van god hebben. Het maakt niet uit of dit het beeld is van een liefhebbende of van een straffende god. Wat voor gekke sprongen maken we wel niet om dit beeld in stand te houden? We gaan er van uit dat we na de dood in eindeloze en doelloze gelukzaligheid zullen rondwandelen in het paradijs en dat we, wanneer we niet goed hebben geleefd, zullen lijden in de hel. Alsof dit nog niet genoeg is martelen en doden we anderen omdat ze niet in ons godsbeeld geloven. Waarom laten we het beeld van god niet los en gaan op zoek naar de symmetrie van goed en kwaad, naar dat waar zelfs god geen naam voor heeft.

Zie ook:
wat moet het toch fijn zijn om ..
een goddelijk persoon

 

fanatieke doodsdrift

Een van de gruwelijke aspecten van godsdienst is dat het soms leidt tot fanatieke doodsdrift bij perverse idioten die denken dat ze god kunnen plezieren met de dood van ongelovigen. Religieus verblinde fanatici die ervan uitgaan dat god hen zal belonen wanneer ze ook zelf in dit bloedbad omkomen. Hoe achterlijk en laf kan een mens wel niet zijn. Achterlijk omdat ze ervan uitgaan dat ze met hun offerbereidheid god ertoe zouden kunnen verleiden om hen te belonen in een leven na de dood. Alsof god een kwaadaardig beest is dat je zou kunnen verleiden door hem een worst voor te houden. Ze zijn niet alleen achterlijk maar ook laf omdat ze kiezen voor het gemak van een primitief offer en niet de confrontatie met zichzelf aangaan.

Zie ook:
doodgewoon
verslaafd aan geweld
radicalisering