Categoriearchief: geluk

Het is zo gemakkelijk gezegd: Als je maar gelukkig bent. Maar wat is geluk?

Zo kun je toch niet gelukkig zijn!

Ik merk dat ik onbewust denk: Zo kun je toch niet gelukkig zijn! Vrouwen in Arabische landen die hun maatschappelijke vrijheid moeten opofferen ter meerdere eer en glorie van hun echtgenoot. Chinezen die moeten leven met een allesomvattende overheidscontrole. Mexicanen die hun leven niet zeker zijn door drugsbendes. Ik merk dat ik er onbewust van uitga dat je in dit soort situaties niet gelukkig kunt zijn. Maar waarom zou je niet gelukkig kunnen zijn in een wereld met minder vrijheden en veiligheid dan wij? Toen dit tot me doordrong was het plotseling alsof ik in het leven van al deze mensen keek en zag hoe gelukkig en tevreden sommigen zijn.

Zie ook: ik hoop het niet mee te maken

dupliceren van geluk

Veel mensen proberen het geluk te dupliceren. Ze kiezen een partner die op hun vader of moeder lijkt. Worden steeds weer verliefd op hetzelfde type man of vrouw. Gaan altijd naar hetzelfde vakantieadres. Maar kun je geluk wel dupliceren? Genot kun je herhalen maar geldt dat ook voor geluk? Komt geluk niet op je pad juist wanneer je er niet op bent bedacht, de momenten waarop het zich teder en intens aan je openbaart?

 

samenzijn

In de relatie met onze partner proberen we het grote geluk te realiseren door zoveel mogelijk samen te genieten van het mooie dat op ons pad komt en door verdriet met elkaar te delen. We ervaren daarmee echter nog niet het hoogste geluk. Dat bereik je door in stilte samen te ‘zijn’. De band die daardoor ontstaat overtreft de band van het samen delen van ervaringen.

 

eudaimonía

Doorvragend op de opvattingen van zijn gesprekspartners legde Socrates de essentie van hun moraal en opvattingen bloot. Voor hemzelf leidde deze reflectie tot de uitspraak ‘Het enige wat ik weet, is dat ik niets weet.’ Zijn leerling Plato ging minder ver. Volgens hem leven we in een ruimtelijk gebonden wereld die de schaduw is van de echte wereld, een wereld van ongebonden abstracte ideeën. Volgens Aristoteles was de natuur de enige werkelijkheid en waren abstracties het product van de manier waarop we de natuur waarnemen en met ons denken categoriseren. Moderne wis- en natuurkundigen gaan verder op de door deze filosofen ingeslagen weg. Zij onderzoeken empirisch en logisch redenerend de natuur en proberen de abstracties te benoemen van waaruit de natuur zich heeft gevormd. Waar zij zich voor lijken af te sluiten is wat Aristoteles eudaimonía een ‘goede ziel’ ofwel geluk noemt. Volgens hem kan het geluk worden gevonden tussen uitersten. Wanneer je dit toepast op de gecombineerde visie van Socrates, Plato en Aristoteles dan kun je het geluk vinden tussen aan de ene kant het weten dat is gebaseerd op de concrete werkelijkheid welke is gevormd vanuit abstracties en aan de andere kant dat wat zelfs Socrates niet wist.

Zie ook:
het enige dat ik weet ..
schaduwwereld

 

jaloers

Ik besefte zojuist dat ik jaloers ben op mensen die over een onbegrensde hoeveelheid energie en succes lijken te beschikken. Ik merk dat ik me met hen vergelijk. Terwijl ik hierover nadenk besef ik dat het belachelijk is om mezelf met anderen te vergelijken. Mijn geluk is niet afhankelijk van anderen of van de hoeveelheid succes en energie waarover ik beschik. De vraag of ik gelukkig ben wordt bepaald door de vraag of ik geluk kan vinden in het kleine en enkelvoudige, in dat wat van zichzelf al groot en meervoudig is.

Zie ook: bezoekersaantallen

 

neurologisch geluk

Er zijn drie neurotransmitters die belangrijk zijn voor een genotservaring. Wanneer ik me beperk tot de belangrijkste functies dan is dopamine het molecuul dat je ertoe aanzet om iets te bereiken. Serotonine geeft rust, zelfvertrouwen en een lichte euforie. Adrenaline levert de fysieke kracht. Deze drie neurotransmitters maken het mogelijk om te genieten van je werkzaamheden. Genot is echter nog geen geluk. Geluk wordt ook bepaald door de mate waarin je vrede en liefde ervaart. Hiervoor heb je endorfines nodig, opiaatachtige hormonen. Om de liefde in een breder verband te ervaren heb je bovendien oxytocine nodig, het knuffelhormoon. Dit hormoon zorgt ervoor dat je jezelf verbonden voelt met anderen. Wil je het hoogst mogelijke neurologisch geluk ervaren dan zullen al deze hormonen en neurotransmitters op elkaar afgestemd moeten zijn in een gezonde mix van activiteiten behorende bij de afzonderlijke functies. Wil je zielsgelukkig zijn dan zul je dit neurologisch geluk niet-reactief moeten leren observeren en loslaten.

Zie ook:
zielsgelukkig
vlooien

 

religie of hedonisme

Waarom leef ik? Leef ik om af te zien van genot hopende op een ongewisse beloning in een leven na de dood of leef ik om mijn fysieke en geestelijke lusten te bevredigen? In de jaren zestig van de vorige eeuw richtten we ons vooral op het bevredigen van de fysieke lusten in wat de consumptiemaatschappij werd genoemd. In de jaren zeventig kwamen daar de geestelijke lusten bij, soms ondersteund door drugs. Op dit moment hebben we psychofarmaca waarmee we direct geluk kopen en over enige tijd genetische technologieën waarmee we onze lusten zullen bevredigen. Als reactie op dit hedonistisch antwoord is er een religieus fundamentalisme ontstaan dat zich hiertegen afzet. Is dit onze toekomst, een eindeloze afwisseling van religie en hedonisme of is er nog een derde antwoord? Leven we misschien om spiritueel bewustzijn en duurzaam genieten op elkaar af te stemmen?

Zie ook: denken en geloven