Categoriearchief: één zijn

‘We zijn één’ is de kerngedachte achter veel religieuze normen en waarden. Maar één zijn is ook een beleving. Ervaar het in de volgende columns op dit spiritueel blog.

van mij

Alles wat ik diep van binnen beleef is van mij. Wanneer ik wandelend of fietsend opga in wat ik zie dan hoef ik dat niet ook nog eens te bezitten. Het is een deel van mij in wat ik beleef. Deze ervaring heeft me geleerd om ook op andere momenten de drang los te laten om het mooie wat ik zie te willen bezitten. Het mooie schilderij dat ik in een museum zie hoef ik niet te bezitten omdat het een deel is van mij zodra het mij diep van binnen raakt.

 

over het goede gesproken

Wat zou ik noemen wanneer me wordt gevraagd om voorbeelden van het goede te geven? Dit wordt een lange lijst. Een willekeurige greep hieruit: een vriendelijke glimlach, de intieme schoonheid van een vrouw, de geur van een fris gewassen baby, een stralende voorjaarsdag, lichtvoetige muziek, een kabbelende beek, ochtenddauw op het gras, een fleurig boeket, een goede maaltijd. Naarmate de lijst langer wordt, zou blijken dat er ook onderwerpen op staan waar je in eerste instantie niet aan denkt zoals: een gebroken been, een verdrietig kind, een kapot voorwerp, een nijdig gebaar, een foute beslissing, woede, angst. De lijst kan helaas niet worden ingekort. Dat zou het goede tekort doen.

 

ik ben omdat wij zijn

Een Afrikaanse wijsheid luidt: Ik ben omdat wij zijn. De verbondenheid waar deze uitdrukking naar verwijst is meer dan de verbondenheid met de gemeenschap waarin je leeft. Het woord ‘wij’ heeft betrekking op alles wat leeft en heeft geleefd, voorouders en natuur. Deze Afrikaanse visie reikt verder dan de westerse visie van zelfverwerkelijking. Dit roept de volgende vraag bij me op: Zijn we misschien te veel bezig onszelf te verwerkelijken en zien we daardoor niet hoe onze werkelijkheid is verbonden met die van anderen en met alles wat ons omringt?

Zie ook:
ik en wij
ik of jij

 

pelgrims in een gatenkaas

We zijn pelgrims, reizigers met een spiritueel doel. Als pelgrim zijn we op zoek naar het metafysische, naar dat wat achter het fysieke, het wereldlijke schuil gaat, op zoek naar de gaten in de gatenkaas. We zijn er zo van overtuigd dat we het spirituele in de lege gaten zullen vinden dat we de leegte tot doel verheffen. Omdat de leegte niets concreets in zich heeft vullen we haar met onze verbeelding. Vergeten dat het wezen van de gatenkaas zit in de gaten en in de kaas, in de leegte en in de volheid.

Zie ook:
gatenkaas
de egokuil

 

dooddoener

Een dooddoener is een gemeenplaats waarmee iemand een gesprek dood slaat, zoals: ‘We zijn niet allemaal hetzelfde.’ Deze dooddoener hoorde ik iemand gebruiken die zich niet wilde verdiepen in de gedachten van zijn gesprekspartner. Hij koos ervoor om vast te houden aan zijn eigen opvattingen. Daarmee sloot hij zich af voor een ontdekkingsreis die naar een spirituele beleving had kunnen leiden waarbij hij zou hebben ontdekt dat we als mens niet alleen verschillend maar tegelijkertijd ook hetzelfde zijn.

 

drie-eenheid

Het getal drie neemt in onze cultuur een belangrijke plaats in zoals in het begrip goddelijke drie-eenheid. Binnen de filosofie komt het terug in these (stelling), antithese (tegenstelling) en synthese (samenvoeging, versmelting). Ondanks deze religieuze en filosofische erfenis zijn we nog altijd niet doordrongen van het belang van het derde element: de synthese. In ons denken gaan we er vanuit dat iets waar is of niet waar, goed of fout, mooi of lelijk, these of antithese. Dit of-denken helpt ons om feiten van elkaar te onderscheiden waardoor we er grip op hebben. Het maakt ons echter ook blind voor het bijzondere van het derde element de synthese. Op het moment dat these en antithese elkaar ontmoeten in de synthese ontstaat er een drie-eenheid waarin these, antithese en synthese elkaar aanvullen en versterken, een volgende dimensie openbarend in de spirituele beleving.

Zie ook: romantiek