Categoriearchief: beweging

Leven is een zelfstandig naamwoord en een werkwoord. Niets is blijvend alles beweegt.

stromend water

Het leven is als een rivier. Je kiest ervoor om je er door mee te laten voeren of er afstand van te nemen. Door er afstand van te nemen kun je de hele rivier overzien. Door je mee te laten voeren ontdek je het bruisende en rustgevende effect van het stromende water. Door er nu eens afstand van te nemen en je er dan weer door mee te laten voeren onderga je alle zegeningen van de rivier.

 

vervagend leven

Steeds vaker vervagen in mijn spirituele beleving de vormen waarin het leven zich manifesteert. Het is niet zo dat mijn ogen slechter worden. Ik kijk naar de contouren van  iets of iemand en zie daarin en daarachter een caleidoscoop van vluchtige waarden. Het woord vaag herkrijgt daardoor zijn oorspronkelijke betekenis. Het Latijnse vagus dat zwervend, onbepaald betekent. Het is alsof ik het leven in haar zwervende onbepaalde vorm aanschouw.

 

eindeloze beweging

We hebben als mens een sterke behoefte aan erkenning. We willen gehoord en gezien worden en we willen horen en zien dat we worden opgemerkt. Niet zomaar opgemerkt, we willen dat anderen ons bijzonder vinden. Het risico van deze behoefte aan erkenning is dat het je eigenwaan versterkt. Dat je, wanneer je de erkenning krijgt, zelfgenoegzaam denkt dat je het hoogste hebt bereikt, dat je klaar bent met het zoeken naar de zin van het leven. Je kunt echter wel denken dat je klaar bent maar het leven gaat eindeloos door. Het is deze eindeloze beweging die het leven bijzonder maakt. Ze stopt niet met de beslissing dat je klaar bent of met het beeld dat anderen van je hebben. Dit beeld vergaat met de tijd, de beweging blijft.

Zie ook:
veranderen doet pijn
voltooid leven

 

het leven gaat door

Hoe vaak heb ik na een teleurstelling of na een dramatische gebeurtenis niet bemoedigend horen zeggen ‘hou vol’ en ‘het leven gaat door’. Leven is bewegen. Ook al lukt iets niet of eindigt je leven, de beweging gaat door in de energiegolven en deeltjes waaruit alles is opgebouwd. Wanneer ik dood ga beginnen anderen te leven of gaan verder met leven. Los van deze concrete beweging is er een verstilde kracht die hier haaks op lijkt te staan. Je ervaart haar wanneer je de observator wordt van de beweging. Wanneer je metaforisch gezien aan de oever van de rivier staat en beseft dat je het stromende water, het wrakhout en de oever bent, een verstilde dynamiek zonder bestemming, een dynamiek die genoeg heeft aan zichzelf. Het is deze dynamiek die mij teleurstellingen en de dood doet accepteren.

 

perpetuum mobile

Vorige week was ik in een museum in Sevilla waar ik een schilderij zag waarop een stierenvechter zijn dapperheid en zelfbeheersing bewees ten koste van een stier. Dit beeld deed me denken aan terroristen die zichzelf in de politieke arena proberen te bewijzen ten koste van hun slachtoffers. Ook zag ik een schilderij waarop kinderen en een zwangere vrouw waren afgebeeld. Toen ik vervolgens het museum verliet zag ik op straat een trotse zwangere vrouw lopen. Plotseling drong de elegantie van het perpetuum mobile van leven en dood tot me door.

 

anders en toch hetzelfde

Volgens de Griekse filosoof Heraclitus kun je niet tweemaal in dezelfde rivier stappen, want het is steeds vers water dat je tegemoet stroomt. Ik moest hieraan denken door de discussie in Engeland over de scheiding tussen jongens en meisjes op islamitische scholen. Ik sta stil en onderzoek waarom ik deze twee onderwerpen met elkaar verbind. De uitdrukking ‘zo gewonnen zo geronnen’ welt in me op. Wat je hebt verdiend kun je zo weer kwijt raken. Het woord geronnen komt van ‘rinnen’ wegstromen. We hebben in de jaren zestig een vrije omgang tussen de seksen gewonnen maar we kunnen deze ook zo weer kwijt raken. Terwijl al deze gedachten door me heen stromen komt de uitdrukking ‘de geschiedenis herhaalt zich’ naar boven. Ik glimlach en zie hoe alles verandert en toch hetzelfde blijft.

 

het grote misverstand

We bevinden ons op een planeet die nooit stil staat. Ons DNA is een dans van eiwitten, een atoom een energetische dans. Als stille getuige van de allesomvattende beweging besef je dat het verstand het mis heeft. Leven en dood zijn geen vaststaande feiten, ook zij zijn voortdurend in beweging, in een continue wisselwerking met elkaar verbonden. Het zijn illusies door het verstand geschapen binnen de grenzen van ruimte en tijd.