Categoriearchief: spiritueel ontwaakt

Wat is het doel van spiritualiteit? Is het verlichting, je overgeven aan het hier en nu? Of is het één zijn, gewoon zijn? Of is ieder onderscheid denkbeeldig en is het er allemaal al op dit moment en is de enige conclusie die je kunt trekken dat je het helaas niet altijd ziet en beleeft?

een nieuwe tussenwereld

Op zoek naar verlichting raken velen verstrikt in een illusionaire tussenwereld. Misleid door hoop en verwachting over wat de verlichting zal brengen, menen ze contact te hebben met magische krachten. Ik ben de laatste om te beweren dat deze niet echt zijn. Maar hoe echt ze ook zijn, ze moeten worden losgelaten om ruimte te scheppen voor verlichting. Dat is er in onze eeuw niet gemakkelijker op geworden. De tussenwereld met haar magische krachten verandert namelijk van karakter. Waren het vroeger vooral natuurgeesten en demonen die ons tegenhielden op de weg naar verlichting, nu zijn het digitale algoritmes.

Zo kun je toch niet gelukkig zijn!

Ik merk dat ik onbewust denk: Zo kun je toch niet gelukkig zijn! Vrouwen in Arabische landen die hun maatschappelijke vrijheid moeten opofferen ter meerdere eer en glorie van hun echtgenoot. Chinezen die moeten leven met een allesomvattende overheidscontrole. Mexicanen die hun leven niet zeker zijn door drugsbendes. Ik merk dat ik er onbewust van uitga dat je in dit soort situaties niet gelukkig kunt zijn. Maar waarom zou je niet gelukkig kunnen zijn in een wereld met minder vrijheden en veiligheid dan wij? Toen dit tot me doordrong was het plotseling alsof ik in het leven van al deze mensen keek en zag hoe gelukkig en tevreden sommigen zijn.

Zie ook: ik hoop het niet mee te maken

ik of wij

Is de weg naar verlichting  een individuele weg of een gezamenlijke weg? Ik ontspan me en laat de vraag onbevangen tot me doordringen. Ik of wij is een door de geest geschapen illusie om te kunnen overleven binnen ruimte en tijd. Mijn bewustzijn, dat zich onttrekt aan ruimte en tijd, kent alleen ik en wij. Een keuze voor mezelf is een keuze voor de ander. Mijn weg is onze weg. Dit inzicht verlicht mijn geest.

Zie ook:
het klooster of de wereld
het kleine voertuig
ik of jij
ik en wij
gevoel van verbondenheid
medeverantwoordelijk

 

verliefd

De meest waarschijnlijke betekenis van het voorvoegsel ver- in het woord verliefd is: worden tot wat het grondwoord ‘lief’ uitdrukt. Uitgaande van deze betekenis is verliefd zijn het proces waarin je liefde wordt. Ik denk terug aan wat ik een man tegen zijn vrouw hoorde zeggen: I’m not in love with you. I love you! Misschien besefte hij dat hij het doel van de verliefdheid, de liefde, had bereikt en verklaart dat de ontroering en dankbaarheid die ik zag toen hij dit zei.

schrijven of beschrijven

Beschrijf ik op dit weblog degene die ik ben of word ik degene die ik ben door wat ik schrijf? Ben ik met andere woorden de schrijver van mijn leven? Wanneer dit laatste het geval is dan creëer ik ook mijn eigen ellende en geluk en de positieve en negatieve effecten daarvan op anderen. Stel dat ik alleen maar  beschrijf wie ik ben dan zou ik met recht kunnen zeggen ‘Ik ben die ik ben!’ of ‘Ze moeten me maar nemen die ik ben.’ Terwijl ik dit overdenk, besef ik dat het antwoord op de vraag of ik de schrijver ben van mijn leven in het hier en nu ligt. Terwijl ik me hieraan overgeef, besef ik dat ik al schrijvend niet alleen ontdek wie ik ben maar ook hoe ik nieuwe manifestaties creëer van de constante die ik ben.

Zie ook: vervolgverhaal

de zin van het leven

Je kunt de vraag ‘Wat is de zin van het leven?’ ook anders formuleren ‘Wat is de waarde van het leven?’ en ‘Hoe leer je deze waarde kennen?’ De waarde van het leven is het diepe gevoel van verbondenheid dat je ervaart zodra je jezelf hebt bevrijd van emotionele en geestelijke ballast.

de grootste gevangenis

Waar staat de grootste gevangenis ter wereld? Is dat Rikers Island in New York met een capaciteit van 10.000 gevangenen? Of moet ik niet naar de officiële capaciteit kijken maar naar het werkelijk aantal gevangenen? Tihar in India met een capaciteit van 6000 gevangenen en een feitelijk aantal van 14000. Of is het beeld dat ik van een gevangenis heb te beperkt en moet ik het breder zien dan een gebouw of gebouwencomplex? Wat te denken van de concentratiekampen in Noord Korea en China waar honderdduizenden dwangarbeid verrichten en worden gemarteld en gehersenspoeld? Of moet ik het nog breder zien? Is het Midden Oosten misschien de grootste gevangenis ter wereld? Vijftig procent van de bevolking leeft er onder het juk van mannelijke familieleden. Maar vinden deze vrouwen dat zelf ook? Stel dat ze dat niet vinden, lijden ze dan misschien aan het stockholmsyndroom? Lijden we eigenlijk allemaal niet aan het stockholmsyndroom? Hebben we ons erbij neergelegd dat we de gevangenen zijn van het leven en is dat de reden waarom we het leven zo liefhebben?

Zie ook: stockholmsyndroom