Categoriearchief: (zelf)bewustzijn

In ons dagelijks taalgebruik en ook in mijn columns lopen de begrippen zelfvertrouwen en zelfbewustzijn soms in elkaar over. Zelfbewustzijn reikt verder dan ‘ik weet wie ik ben’ en ‘ik weet dat ik ben’. Het loopt vaak over in zuiver bewustzijn. Dat is de reden waarom ik het hier in de categorie spiritualiteit heb geplaatst. Zie ook de subcategorie zelfreflectie en zelfkritiek wanneer je geïnteresseerd bent in het proces dat naar (zelf)bewustzijn leidt. — Zelfvertrouwen is het vertrouwen op eigen kracht, daarom staat het in de hoofdcategorie persoonlijke ontwikkeling. Zie: zelfvertrouwen.

beloning voor goed gedrag

Ik merk dat ik onbewust een beloning verwacht voor goed gedrag. Ik span me in voor een bepaalde zaak of voor iemand en verwacht er erkenning voor terug. Dit ergert me. Blijkbaar heb ik nog altijd de waardering van anderen nodig. Hoe prettig waardering ook is, ik streef er niet naar. Ik wil er niet van afhankelijk zijn. Het doet me denken aan mensen die zich als slachtoffer presenteren in de hoop dat anderen er tegenin zullen gaan en hun zelfvertrouwen zullen versterken door te bevestigen dat hen onrecht is aangedaan. Echt zelfvertrouwen, wat overgaat in zelfbewustzijn, is niet gegrondvest in de waardering van anderen maar in het vermogen om je verlangens los te laten en je open te stellen voor dat wat je ontvangt zonder ernaar te verlangen.

energie

Volgens wetenschappers zijn energie en materie twee kanten van één en dezelfde medaille. Energie verdwijnt niet maar neemt verschillende vormen aan. Wanneer bijvoorbeeld deeltje en antideeltje elkaar vernietigen dan komt er een hoeveelheid energie vrij die overeenkomt met de massa van beide deeltjes. De eerste ons bekende vormen van energie zoals waterstof en helium ontstonden tijdens de big bang. Vervolgens ontstond in de botsing van sterrenstelsels het element ijzer. Zonder waterstof en ijzer zou de mens niet bestaan. IJzer is bijvoorbeeld nodig om je hart te laten functioneren. Misschien zullen we ooit het hele proces van de big bang tot aan de mens determinerend kunnen beschrijven. We zullen echter nooit de volledige manifestatiekracht van de oer energie kunnen beschrijven. Je kunt haar wel ervaren door niet-reactief je aandacht te richten op je gedachten, gevoelens en gedrag. Wanneer je deze aandacht weet vast te houden ontdek je de diepere betekenis van het begrip bewustzijn. Je wordt je bewust van het ‘zijn’, van de werkzame kracht in je. Het woord energie stamt van het Griekse enérgeia ‘werkzaamheid’.

Zie ook: gewaarzijn

zelfbewustzijn

Met ons denken controleren en corrigeren we de instinctieve impulsen en emotionele processen in onze hersenen. We kunnen met ons denken meer dan dat. Door zelfreflectie en zelfkritiek worden we ons ook bewust van het individuele karakter van onze gedachten en gevoelens, van ons ‘zelf’. Door dit zelfbewustzijn in een steeds breder perspectief te plaatsen worden we ons zelfs bewust van de grens van ons fysieke bestaan. Soms overschrijden we deze grens en worden we ons bewust van het zelf, van dat wat ons bevat en omvat.

verbindend bewustzijn

Lichaam en geest zijn integraal met elkaar verbonden. Desondanks bestaan ze ook naast elkaar. Dit geldt niet alleen voor je lichaam en voor je geest maar ook voor de producten van je geest. Met de kracht van je bewustzijn scheid je denken, voelen en handelen in gedachten, gevoelens en gedrag. Door je onthecht open te stellen voor alle producten van je geest, ervaar je hoe ze naast elkaar bestaan en integraal met elkaar zijn verbonden.

hopeloze romantici

Veel mensen zijn hopeloze romantici die hopen op een leven vol liefde, gezondheid en geluk. Ze beseffen niet hoe saai zo’n leven is, een leven dat slechts bestaat uit mooi en goed. Zijn het immers niet juist het lelijke en slechte die zorgen voor contrast, voor diepte van het mooie en goede? Het leven is een spel van gezonde en minder gezonde momenten, van liefde en liefdeloosheid, van geluk en lijden. Het accepteren van deze tegenstellingen opent de weg naar een bewustzijn dat iedere hoop op geluk overbodig maakt.

Zie ook:
romantiek
romantische liefde
romantisch verlangen

Wat blijft er van mij over?

Wat blijft er van mij over wanneer ik een solitair dier zou zijn? Zou ik dan nog altijd liefde en verbondenheid voelen? Anders gezegd: Wat is het gevoel dat onafhankelijk is van alles en iedereen? Is het woord gevoel trouwens wel het juiste woord? Dekt bewustzijn niet beter de lading? Bewustzijn ofwel het weten dat ik ben. Bewustzijn stamt van ‘bewissen’ (weten, zich vergewissen). Weten is verwant aan het Latijnse werkwoord ‘videre’ (zien). In de filosofie van de taal gaan we er blijkbaar vanuit dat je iets moet kunnen zien om je er bewust van te kunnen zijn. Maar wanneer er niets is in mijn omgeving dan kan ik ook niets zien. Moet ik misschien het woord ‘bewust’ weglaten en me richten op het laatste deel van het woord bewustzijn, ‘zijn’? De drang om te willen weten loslaten en accepteren dat ik niets weet en toch ben?

Zie ook: Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.

ik of wij

Is de weg naar verlichting  een individuele weg of een gezamenlijke weg? Ik ontspan me en laat de vraag onbevangen tot me doordringen. Ik of wij is een door de geest geschapen illusie om te kunnen overleven binnen ruimte en tijd. Mijn bewustzijn, dat zich onttrekt aan ruimte en tijd, kent alleen ik en wij. Een keuze voor mezelf is een keuze voor de ander. Mijn weg is onze weg. Dit inzicht verlicht mijn geest.

Zie ook:
ik of jij
medeverantwoordelijk