Categoriearchief: rust – stilte

Je hebt concrete rust en spirituele stilte. Soms lopen ze naadloos in elkaar over.

de pijn van het bestaan

De weg naar verlichting begint met het loslaten van beklemmende gedachten, gevoelens en gedrag. Wanneer je hierin slaagt ervaar je een diepe stilte. Gereinigd door de stilte ontdek je vervolgens hoe je zit opgesloten in de pijn van het bestaan. Iedere poging om je met geweld te bevrijden mislukt. Om je te bevrijden dien je de pijn teder tegemoet te treden.

Zie ook:
Boeddha
levenswiel
god moet wel hartstikke gek zijn

singulariteit

In de kosmologie is een singulariteit een verschijnsel waar bekende natuurwetten niet op kunnen worden toegepast. Bijvoorbeeld, een zwart gat is een singulariteit. Het is een punt met een oneindig klein volume en dichtheid waar ruimte en tijd ophouden te bestaan. Ondanks al onze kennis begrijpen we niet wat er gebeurt met de materie die in een zwart gat verdwijnt. We kunnen het wel aanvoelen. Met de bijna oneindige verbindingsmogelijkheden van onze hersenen kunnen we namelijk een zwart gat simuleren. Door aandachtig en zonder te oordelen gedachten en gevoelens in jezelf te laten opkomen en te laten gaan ervaar je hoe de scheppingskracht als een kloppend hart vanuit de leegte verschijnt en verdwijnt, verschijnt en verdwijnt ..

Zie ook:
mutatie
de hartslag van de schepping

Waarom al die moeite?

Er zullen beslist mensen zijn die mij de volgende vraag zouden willen stellen: Waarom doe je al die moeite om je binnenste te onderzoeken terwijl er in de buitenwereld zoveel te genieten valt? Het klopt dat het onderzoek van mijn binnenste veel van me vraagt. Toch heb ik het er voor over. Het is niet zo dat ik niet geniet van de buitenwereld. Maar om ten volle te kunnen genieten dient mijn geest opgeruimd te zijn, verstild. In de stilte wekt de buitenwereld de helderste inzichten en gevoelens in me op.

Zie ook:
reflecteren
niet zonder moeite
mijn doelgroep
diep van binnen
gebed zonder end

vijfenveertig procent

Wat doe je wanneer de kans op een prijs in de staatsloterij 45% is? Wat doe je wanneer je de ziekte van Parkinson hebt en de kans dat je een depressie en/of dementie krijgt 45% is? Terwijl ik hierover nadenk, komt de volgende vraag bij me op: Is het glas half leeg of half vol? Wat een rare vraag eigenlijk. Ze gaat uit van het een of het ander. Voor mij is het glas niet half leeg of half vol. Het is net als het leven ‘volledig’. Het omvat alles, de volheid en de leegte.

Zie ook: en / of

nonchalant

Ik merk dat ik nonchalant word. Niet in de betekenis van onverschillig, slordig en ongeïnteresseerd maar in de betekenis van cool, relaxed, ongedwongen, zonder zorgen, naturel. Steeds vaker stap ik nonchalant over gedachten en gevoelens heen. Ik geef ze niet de kans om me in beslag te nemen, me met onwrikbare banden af te sluiten van wat ik waardevol vind: ontspannen en vrij in het leven staan. Soms dreig ik bijvoorbeeld te worden opgeslokt door fysieke en mentale klachten als gevolg van mijn ziekte. Wanneer dit gebeurt laat ik de klachten aan me voorbij gaan en richt me op de geestelijke rust en stilte in mezelf. Dit is niet altijd even gemakkelijk. Soms vraag ik me af hoe lang ik het nog vol zal kunnen houden maar ik besef tegelijkertijd dat ik ook met deze vraag nonchalant om zal moeten leren gaan.

Zie ook:
registreren en regisseren
nu en steeds weer opnieuw

betekenis comfortzone

Het woord comfortzone heeft voor velen een negatieve betekenis, de ruimte waar je niet durft uit te breken. Gelukkig is er ook een positieve betekenis. De ruimte waar je jezelf op je gemak voelt. Soms moeten we onszelf eerst op ons gemak voelen voordat we een stap durven zetten in het onbekende. Dit is geen schande. Juist in een ontspannen en open sfeer krijg je inzichten en gevoelens waarvan je bij god niet wist dat ze bestonden. Voorwaarde is wel dat je comfortzone geen doel op zich wordt, een geestelijke ruimte waarin je gevangen zit.

Zie ook:
persoonlijke levenssfeer
comfortzone

recycling

Soms zou ik de tijd stil willen zetten en hard roepen: Waar zijn we nou allemaal mee bezig? We daveren maar door, walsen over alles en iedereen heen. Natuurlijk, leven is behalve een zelfstandig naamwoord ook een werkwoord. Maar na gedane arbeid is het ook goed rusten. We hebben rust nodig om te beseffen dat we niet eindeloos door kunnen gaan. Zelfs de golf die eindeloos in hoogte lijkt toe te nemen valt uiteindelijk uiteen als gevolg van de cyclische wet van groeien, bloeien en sterven. Na de dood valt ons lichaam uiteen in atomen die tot voedsel zullen dienen voor nieuwe planten, mensen en dieren. We zijn slechts een tijdelijke fase in een eindeloze cyclus. Pas wanneer we dit beseffen zullen we ons niet meer op één fase van de cyclus richten maar op de gehele cyclus en op de duurzame constante in de cyclus, de as van het wiel zonder welke geen cyclus mogelijk is.

zie ook:
statisch en dynamisch
tot de dood ons scheidt
de hartslag van de schepping