Categoriearchief: middenweg

filosofische middenweg

Je kunt de essentie van wat is ontdekken door de filosofische middenweg te volgen. Vermijd, wanneer je hiertoe besluit, de holistische weg waar alles in vrede en liefde met elkaar lijkt verbonden. Vermijd ook de systematische weg waar alles een rationele wedijverende orde lijkt te hebben. Bewandel in plaats daarvan de middenweg. Stel vragen over wat je ervaart bij de dingen die op je pad komen. Vraag door totdat je over de grens van je gedachten en gevoelens reikend de essentie ziet van wat is.

 

middenweg

Geconfronteerd met het lijden zijn er drie wegen die je kunt bewandelen. De eerste weg: jezelf gevoelsmatig openstellen voor het lijden. De tweede: de oorzaken en omstandigheden van je lijden leren begrijpen. Het gevaar bestaat dat deze twee wegen dood lopen. Dat je het lijden met al haar emotionele implicaties cultiveert of dat je blijft denken over zaken waar het denken geen grip op heeft. Wanneer je dit wilt voorkomen richt dan je aandacht op de middenweg: sta stil en zie de wereld zoals hij is, inclusief het lijden.

 

begeerte

Ik concentreer me op het begrip begeerte. Voor veel mensen een ander woord voor libido. Ik concentreer me opnieuw. Het synoniem drang komt bij me op en in het verlengde daarvan het begrip overlevingsdrang.

De begrippen libido en overlevingsdrang doen me denken aan de Boeddhistische middenweg. De weg tussen zintuiglijk genot en zelfpijniging. Pas toen hij beide extremen wist te vermijden ontwaakte Siddharta Gautama als Boeddha.

De link die ik leg tussen libido en zintuiglijk genot is me duidelijk. Ik vraag me af waarom ik aan zelfpijniging denk bij het begrip overlevingsdrang. Uiteindelijk zie ik ook daar de link: Asceten die zichzelf pijnigen om boven hun overlevingsdrang uit te stijgen.

Ik concentreer me nu op de samenhang tussen de vier begrippen. Het woord levenskracht komt bij me op. De kracht die zich als een golf voortplant in het heelal. De kracht die ik ervaar in alles wat ik denk, voel en doe, de kracht waarmee ik mezelf voortplant.

Ik probeer de gedachtegolf te stoppen. Het lukt niet. Ik wil verder. Ik zoek het begrip begeerte op in het woordenboek: sterk verlangen naar iets. Ik pak het etymologisch woordenboek erbij en onderzoek de oorsprong van het begrip verlangen: langer maken, uitstellen.

Ik zucht, verlang nog één ding: aankomen waar de golf zal landen, daar waar tegenstellingen verdwijnen op de middenweg. Ik lach om mijn verlangen. Waarom zou ik willen uitstellen wanneer ik er al ben?

Zie ook: Wat is liefde?

 

minimalistisch denken

Een rechte lijn is de kortste afstand tussen twee punten. Ook het denken verloopt vaak langs rechte wiskundige lijnen: Twee appels plus twee peren is vier stuks fruit. Daarnaast is er ook een associatieve vorm van denken: De appels en peren in de fruitautomaat bij de boer leveren geld op dat hij verspeelt in de fruitautomaat in het casino. Ik hanteer nog een derde vorm van denken: Voortgestuwd door iets dat op mijn pad komt en mij persoonlijk raakt ga ik door met denken totdat ik het onderwerp heb teruggebracht tot een enkele gedachte of gevoel. Door me hier vervolgens op te concentreren komt er een stroom van inzichten op gang. Eigenlijk is deze vorm van denken een middenweg tussen rechtlijnig en associatief denken, een weg die de rationaliteit overstijgt.