Categoriearchief: euthanasie

De oorspronkelijke Griekse betekenis van euthanasie is ‘een goede, zachte dood hebbend’.

voltooid leven

Waarom zoek ik geen andere baan? Waarom ben ik nog altijd bij dezelfde vrouw? Twee vragen die je jezelf zou moeten stellen om te voorkomen dat je leven in een dodelijke sleur belandt. Vragen waar de meeste mensen wel begrip voor hebben. Minder begrip is er voor de volgende vraag: ‘Mijn leven is voltooid, waarom zou ik er dan nog mee doorgaan? Met name christenen reageren hier afwijzend op. Zij geloven dat het leven een goddelijk geschenk is dat je niet mag afwijzen door het op eigen initiatief te beëindigen. Zelf heb ik een dergelijk geloof niet. Ik kan me goed voorstellen dat ik op een bepaald moment klaar ben met leven. Dat het leven mij niets meer te bieden heeft. Stel dat ik op dat moment ook het leven niets meer te bieden heb, waarom zou ik dan niet mogen beslissen dat mijn leven voltooid is? Dat ik klaar ben met leven, klaar voor iets anders of voor het niets. Was het trouwens niet Christus zelf die koos voor een dood waaraan hij gemakkelijk had kunnen ontsnappen? De fysieke dood waarmee hij niet alleen ruimte gaf aan zijn goddelijke aard maar ook ruimte schiep voor anderen?

Zie ook: eindeloze beweging

 

een kwestie van timing

Het lijkt er soms op alsof we menen dat we tot het bittere eind door moeten gaan met leven. Deze gedachte ontstaat niet alleen door maatschappelijke en religieuze dogma’s maar ook omdat we angstig worden wanneer we aan het einde van ons leven denken. Deze angst ontstaat doordat we ervan uitgaan dat ruimte en tijd twee gescheiden werelden zijn. Ruimte en tijd horen echter bij elkaar, zijn in een eindeloze wisselwerking met elkaar verbonden binnen de ruimtetijd. De kunst van leven is de kunst van het soepel en alert omgaan met deze wisselwerking. De momenten leren vaststellen waarop je je activiteiten uitzet op een tijdspad en de momenten waarop je van dit pad afstapt en opgaat in de ruimtetijd. Wanneer je deze kunst beheerst blijkt zelfs het einde van het leven een kwestie van timing te zijn.

 

zelfdoding

Wanneer je het woord zelfdoding gebruikt is het alsof je jezelf wilt afzetten tegen de beladen term zelfmoord. De algemene opvatting is dat je jezelf niet hoort te doden. Je dient voor het leven te kiezen. Doe je dit niet dan ben je een moordenaar. De vraag is: Heb je wel een keuze? De hersenen van suïcidale mensen blijken volgens neurologen anders te zijn dan van niet-suïcidale personen. Dit leidt tot vragen als: Is zelfdoding een normale reactie van abnormale hersenen? Is het een van de vele gezichten van het leven waar je geen keuze in hebt zoals de kleur van je ogen? Maakt ons denken met haar morele standpunten, gevoed door de angst voor de dood, ons slechts wijs dat je dient te kiezen voor het leven?

 

de regisseur van zijn leven

Mijn broer heeft altijd de regie over zijn leven in eigen hand willen houden. In verband daarmee koos hij voor euthanasie. Hiermee is hem zijn jeugdtrauma bespaard gebleven om te moeten sterven door verstikking. Pas in het laatste half jaar van zijn leven liet hij de passie los die hij had ingezet om de typologie van Jung uit te diepen en leerde hij zich over te geven aan de mensen die hem liefhadden. Of zoals hij bij mijn afscheid zei: Het belangrijkste Willem is houden van. In zijn liefde verbond hij twee archetypische tegenpolen met elkaar: inzet en overgave. Zij vormen de rode loper naar zijn welverdiende geluk. Kees bedankt dat je mijn broer was en mijn broer wilde zijn. Bedankt ook voor je inspiratie en liefde, ik hou van je.

 

de pil van Drion

Wat weerhoudt ons er toch van om de pil van Drion, een zelfdodingspil, beschikbaar te stellen aan ouderen die hun leven willen beëindigen? Aan ouderen die vinden dat het mooi genoeg is geweest en die op een humane manier willen sterven. Die het leven niet willen zien wegvloeien in vergetelheid. Die een laatste krachtige keuze willen maken, nu voor een leven in de dood.

Er zijn verschillende antwoorden op deze vraag: De Christelijke cultuur heeft ons opgezadeld met het idee dat we de beker van het lijden tot de laatste druppel moeten leegdrinken. Zij die midden in het leven staan vinden het moeilijk te verkroppen dat anderen eruit willen stappen. Het kan een vraag creëren bij anderen. Hebzuchtige erfgenamen kunnen ouderen manipuleren om de pil in te nemen.

Al deze en andere antwoorden schreeuwen om aandacht. Wanneer we hier niet met elkaar open over praten dan lopen we het risico te worden ingehaald door de tijd. Het is namelijk niet ondenkbaar dat de pil straks via internet kan worden besteld. Gelukkig raak je er niet aan verslaafd. Drugshandelaren zullen er daarom geen brood in zien tenzij de prijs die ouderen er voor over hebben even groot wordt als hun nood.

 

kerk en staat

Onze voorouders hebben in een periode van 200 jaar wetten opgesteld die zorgen voor een scheiding van kerk en staat. Deze scheiding is minder vanzelfsprekend dan we denken. Ik werd me hiervan bewust toen ik het bericht las over een vrouw die tot tien zweepslagen was veroordeeld in Saudi-Arabië omdat ze een auto bestuurde. Zij werd niet veroordeeld op basis van seculiere wetten maar op basis van religieuze edicten. Ook bij ons laat de politiek zich leiden door religieuze verordeningen zoals de beperking van het recht op euthanasie en winkelsluiting op zondag. Als gebruikers van ons juridisch erfgoed zullen we alert moeten blijven op deze religieuze invloeden en hebben we de plicht om te blijven strijden voor een scheiding van kerk en staat. Op die manier kunnen we voorkomen dat toekomstige generaties zullen lijden onder religieuze zweepslagen.

Zie ook:
kerk en staat in de moslimwereld
scheiding kerk en staat
theocratie
verlichting