Categoriearchief: wilskracht

Waar een wil is, is een weg. Alleen weet je niet van tevoren waar de weg naar leidt of toch wel?

Wat drijft mij voort?

De vraag blijft terugkomen: Wat drijft mij voort? Is het mijn voortplantingsdrift, mijn overlevingsdrang  of is het misschien de oerknal die in mij voortraast? Stel dat het de oerknal is, wat heeft deze dan in beweging gezet? Ik besef dat ik niet verder kom met deze vraag. Formuleer ik de vraag misschien verkeerd? Moet ik het woord ‘wat’ in ‘Wat drijft mij voort?’ loslaten? Bestaat er geen oorzaak en gevolg? Zijn oorzaak en gevolg slechts axioma’s zonder welke mijn denken niet kan functioneren? Waarom laat ik trouwens de hele vraag niet los? Ik glimlach terwijl ik in de spiegel van de ziel kijk en voel de rust van wat was, is en zal zijn.

Zie ook:
Waar komt mijn drive vandaan?
oerkracht

 

Waar komt mijn drive vandaan?

Waar komt mijn drive toch vandaan om ergens in te willen duiken, me in iets te verliezen? Is het mijn seksualiteit die me voortdrijft? Is het woede of word ik voortgedreven door het verlangen om terug te keren naar de moederschoot waar troost en bescherming vanzelfsprekend leken? Of heeft mijn drive niets met voorplantingsdrift of overlevingsdrang te maken en wil ik gewoon de ballast van heden en verleden van me af laten glijden door me te richten op een toekomst vol kansen? Of word ik opgejaagd door mijn ego? Mijn ego dat bang is dat ik, wanneer ik stil blijf staan, zal beseffen dat ik haar los moet laten om op te kunnen gaan in de levende stilte van het nu. Het nu waar verleden en toekomst in een eindeloze cadans omheen draaien.

Zie ook: Wat drijft mij voort?

 

ik ben er straks toch niet meer

Een vrouw die wist dat ze nog maar een half jaar had te leven vertelde ‘Mijn man heeft een plant met gele bloemen gekocht voor in de tuin. Ik heb nooit geel gewild maar laat hem maar, ik ben er straks toch niet meer.’ Ik sta bij deze uitspraak stil omdat ik merk dat ik op dezelfde manier begin te denken. Het is niet zo dat ik ervan uitga dat ik binnenkort dood ga. Ik gebruik de gedachte ‘ik ben er straks toch niet meer’ om afstand te nemen van mijn ambities. Heeft iemand voorkeur voor een oplossing die ik zelf niet zou kiezen dan laat ik met deze gedachte mijn eigen oplossing los. Rust en vrede zijn in deze fase van mijn leven belangrijker dan ambitie.

 

fouten maken mag

Ik heb een technische klus geklaard waarvan ik dacht dat het resultaat perfect was totdat ik een fout ontdekte. Vroeger zou ik hemel en aarde hebben bewogen om de fout te herstellen zodat het resultaat aan mijn eisen zou voldoen. Nu leg ik me erbij neer. Streven naar perfectie is prima zolang ik tijdloos bezig kan zijn. Het herstellen van de fout zal spanning bij me oproepen waardoor ik er niet tijdloos mee bezig kan zijn. Een andere reden waarom ik me erbij neerleg is het besef dat mijn streven naar volmaaktheid is gekoppeld aan mijn vermogen om de onvolmaaktheid te accepteren. Tezamen vormen volmaaktheid en onvolmaaktheid de perfectie van het leven. Het is belangrijk dat ik hiervan doordrongen raak. Ik zal er namelijk aan het einde van mijn leven ook mee te maken krijgen wanneer er geen tijd meer is om fouten te herstellen.

Zie ook: controlefreak

 

zelfoverschatting

Voor veel mensen staat of valt hun zelfvertrouwen bij de publieke erkenning die ze krijgen. Dit zelfvertrouwen krijgt een extra prikkel wanneer de erkenning wordt omgezet in een maatschappelijke positie. Om te bewijzen dat ze de erkenning waard zijn dienen ze zich in onze maatschappij wel emotioneel krachtig te kunnen presenteren. In deze combinatie van zelfvertrouwen en emotionele expressie schuilt een gevaar: zelfoverschatting. Denken dat je alles kunt zeggen zolang de boodschap maar in humor is verpakt of met emotie wordt verteld. Zij die hun zelfvertrouwen hierop baseren beseffen meestal niet dat het aan emoties verslaafde publiek hen even gemakkelijk van de sokkel stoot als waarmee ze hen erop hebben geplaatst.

Zie ook:
zelfvertrouwen
emotionele gemakzucht

 

hartstocht

Ik ontmoette pas geleden iemand bij wie ik me afvroeg: Weet jij wel wat hartstocht is? Op hetzelfde moment dat ik me dit afvroeg keek ik voorbij het antwoord dat ik zou kunnen geven en werd me bewust van de betekenis van het woord hartstocht. Wanneer je in een huis boven en beneden een raam openzet komt er een luchtstroom op gang, het tocht. Door je hart open te stellen voor de buitenwereld en je open te stellen voor de diepere krachten in jezelf komt er een stroom van energie op gang. Er is helaas een grote groep mensen die zich hiervoor afsluit, die gevangen blijft in de bedompte ruimte van lichaam en geest.

 

Kun je niet of wil je niet?

Een standaard vraag, wanneer iemand zegt dat hij iets niet kan, is: Kun je het niet of wil je het niet? Deze vraag gaat er vanuit dat wanneer je echt iets wilt dat je dan ook de vaardigheden zult ontwikkelen om het te realiseren. Dit geldt voor veel zaken. Echter, het werkt niet altijd. Zo kun je eeuwig willen blijven leven maar dit is nog nooit iemand gelukt. Er komt altijd een moment in je leven dat, hoe graag je ook iets wilt, het niet lukt. Deze momenten zijn bijzonder. Wanneer je op zo’n moment in staat bent om dat wat je wilt los te laten en je aandacht vast te houden, bereik je het geluk dat van niets of niemand afhankelijk is.