Categoriearchief: vrij

Hoe vrij ben jij eigenlijk?

terug naar normaal

Ik verlang naar mijn leven van vóór de coronacrisis toen vrijheid normaal leek. Een tijd waarin ik vrij was om te gaan en staan waar ik wilde. Ook al maakte ik er niet altijd gebruik van, nu het niet meer kan voel ik me in mijn vrijheid beknot. Het liefst zou ik de ziekte al hebben gehad en immuniteit hebben opgebouwd maar ik besef dat dit waanzin is. Ik zal moeten leren omgaan met de nieuwe situatie. Het duurt zeker nog één tot anderhalf jaar voordat er een vaccin beschikbaar is. Ik zal in die tussentijd mijn vrijheidsgevoel moeten zien terug te vinden. De enige plaats waar ik haar kan vinden is mijn geest, daar waar ze altijd was en zal zijn.

Zie ook:
onzeker
waanzin

coronavirus

Wat de gevolgen van het coronavirus zijn voor het dagelijks leven weten we intussen allemaal. Wat het met onze visie op de rol van de overheid gaat doen weten we nog niet. Ik denk aan de gevolgen van de noodtoestand. We zijn in de afgelopen decennia gewend geraakt aan steeds meer individuele vrijheid. We maken nu een toestand mee waarbij de overheid hard ingrijpt in deze vrijheid. Ik vraag me af of onze visie zal veranderen. Zullen we de sturende en dwingende rol van de overheid normaal gaan vinden?

Zie ook:
lockdown
totale lockdown
componist

de liberaal democratische rechtsstaat

Het liberalisme kent drie uitgangspunten: individuele vrijheid, scheiding van kerk en staat en economische en technologische vooruitgang. Bij de uitvoering van deze uitgangspunten bepaalt de wil van het volk het beleid van de overheid en beschermen wetten de rechten van het individu. In Amerika en Europa lopen we tegen de grenzen aan van dit staatsbestel. De individuele vrijheid verzandt in hebzucht, het democratisch proces in politieke polarisatie en de natuurlijke hulpbronnen raken uitgeput en vervuild door de vooruitgang. In de daardoor ontstane sociale onrust grijpen autocraten de macht. De rechtsstaat die ons tegen hen zou moeten beschermen is te complex geworden om nog op onze steun te kunnen rekenen. Met de uitdijende wet- en regelgeving is de grens van ons bevattingsvermogen bereikt.

Zo kun je toch niet gelukkig zijn!

Ik merk dat ik onbewust denk: Zo kun je toch niet gelukkig zijn! Vrouwen in Arabische landen die hun maatschappelijke vrijheid moeten opofferen ter meerdere eer en glorie van hun echtgenoot. Chinezen die moeten leven met een allesomvattende overheidscontrole. Mexicanen die hun leven niet zeker zijn door drugsbendes. Ik merk dat ik er onbewust van uitga dat je in dit soort situaties niet gelukkig kunt zijn. Maar waarom zou je niet gelukkig kunnen zijn in een wereld met minder vrijheden en veiligheid dan wij? Toen dit tot me doordrong was het plotseling alsof ik in het leven van al deze mensen keek en zag hoe gelukkig en tevreden sommigen zijn.

Zie ook: ik hoop het niet mee te maken

ik hoop het niet mee te maken

Ik hoop dat ik nooit zal worden geregeerd door een dictator, anonieme technocraat of dogmatische theocraat. Het idee dat de macht in hun handen zal vallen doet me huiveren. Ik zou in dat geval niet meer kunnen schrijven wat ik wil en het is maar de vraag of ik nog zou kunnen reflecteren op het bestaan. Terwijl ik hierover nadenk besef ik dat er wereldwijd miljoenen mensen in onvrijheid leven. Ik huiver bij deze gedachte. Dan zie ik de dingen om me heen en besef dat wat ik zie zich niets aantrekt van hun en van mijn lijden.

Zie ook:
schokkende gebeurtenissen
aan het einde van de tunnel
Zo kun je toch niet gelukkig zijn!

vrije liefde

Het begrip ‘vrije liefde’ is in de jaren zestig ontstaan onder de hippies. Zij vonden dat seksuele relaties open en vrij zouden moeten zijn. Waarom zou je als mens de seksualiteit begrenzen als de liefde zelf onbegrensd is? Er ontstonden communes waarin het idee van de vrije liefde in praktijk werd gebracht. Deze communes zijn allemaal verdwenen. Ze zijn niet ten onder gegaan aan de vrije seksuele moraal maar aan het onvermogen om de eraan gekoppelde inzet, aandacht en tijd gelijkwaardig over iedereen te verdelen. Dit leidde tot onzekerheid, angst, jaloezie en nijd. Gevoelens die de vrije liefde verstikken.

Zie ook: polyamorie

vrij zijn en vrij blijven

Dit jaar was een jaar waarin ik besefte hoe bijzonder onze vrijheid is. Wij zijn er in de afgelopen zeventig jaar zo aan gewend geraakt dat we soms vergeten om haar te beschermen en te voeden. Mijn wens voor het komende jaar is dan ook dat we massaal door middel van het vrije woord uiting geven aan de vrijheid door ons uit te spreken tegen terrorisme. Niet door haat te zaaien maar door de kracht van de rede maximaal te gebruiken.