Categoriearchief: vrij

Hoe vrij ben jij eigenlijk?

gemakkelijke of moeilijke weg

Ieder mens heeft in zijn leven de keuze tussen een gemakkelijke en een moeilijke weg. De gemakkelijke weg is jezelf laten leiden door emoties als haat, begeerte en romantiek en door religieuze en sociale dogma’s. Wanneer je voor deze weg kiest loop je het risico dat je op een dood spoor belandt waar je jezelf mentaal vergiftigt en uitput. Er is een andere maar moeilijker weg. Hier beschouw je zelfreflecterend en zelfkritisch je emoties en standpunten. Dit kost zeker in het begin veel moeite en roept weerstand op omdat het je soms pijnlijk met jezelf confronteert en omdat het lastig is om je aandacht niet-reactief vast te houden. De winst van de moeilijke weg is dat je voorkomt dat je op een dood spoor belandt en dat je ontdekt wat het betekent om geestelijk en spiritueel vrij te zijn.

Zie ook:
niet-reactief
reflecteren

het recht op ..

Je hebt recht op een eigen standpunt. Dit geeft je niet ook het recht om overeenkomstig dit standpunt te handelen. Het recht van de een is namelijk gekoppeld aan het recht van de ander. Bijvoorbeeld het recht om met je auto gebruik te maken van de openbare weg geeft je niet het recht om als spookrijder het leven van anderen in gevaar te brengen. Je hebt het recht om niet gevaccineerd te willen worden maar je hebt niet het recht om anderen te belasten met de gevolgen van je beslissing. Anderen hebben het recht om je uit de weg te gaan en regels vast te stellen waaraan je jezelf bij een ontmoeting dient te houden.

Zie ook:
vaccinatie
ze weten niet ..
ik mag toch zeker zelf wel weten ..
ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is
weerzinwekkend liberalisme
het recht van de ..

spirituele helden

Ik doe niet aan heldenverering. Dit betekent niet dat ik geen helden ken. Ik denk aan Socrates en Christus die tot het uiterste zijn gegaan om hun spirituele inzichten over te dragen aan anderen. Socrates die het belang van zuiver denken benadrukte en Christus die het belang van zuiver voelen bepleitte. Beiden zijn in mijn ogen helden. Niet alleen vanwege hun geweldloosheid maar ook omdat ze ondanks vervolging geen afstand wilden doen van hun inzichten. Ze hadden kunnen vluchten maar deden dat niet en werden ter dood gebracht voor hun spirituele overtuiging die ze belangeloos deelden met anderen.

Zie ook:
dominante eikels
spirituele gevaren
de macht van de kudde
Socrates

ze moeten me maar nemen zoals ik ben

Veel mensen hebben het standpunt ‘ze moeten me maar nemen zoals ik ben’. Ik heb hier moeite mee. Wat ze er namelijk niet bij zeggen is: Wanneer iedereen accepteert wie ik ben dan hoef ik niet te veranderen en hoef ik de pijn van de confrontatie met mezelf niet aan te gaan. Door de pijn uit de weg te gaan isoleren ze zichzelf en wordt het voor anderen juist moeilijker om hen te accepteren.

Zie ook:
ik ben die ik ben
ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is
eigenwijs

de prijs van vrijheid

Stel dat God bestaat en dat ik hem een vraag zou mogen stellen. Dan zou mijn vraag zijn: God, je hebt Adam en Eva geschapen. Toen ze niet deden wat je wilde zei je: Zoek het zelf maar uit. Lukt het niet? Eigen schuld dikke bult! Is dat nou de befaamde goddelijke wijsheid en liefde? Het antwoord van God: Wanneer je wilt zeggen dat het resultaat verre van ideaal is dan heb je gelijk. Als schepper diende ik echter de vrijheid van de schepping te respecteren door Adam en Eva vrij te laten. Hierdoor konden ze een eigen leven leiden en de vrijheid benutten om te leren wat het betekent om deel te nemen aan de schepping. Wanneer ze de vrijheid niet respecteren door zichzelf klem te zetten met dogma’s, haat en geweld dan is dat hartverscheurend maar het is de prijs die je als schepper betaalt voor de vrijheid die je creëert.

Zie ook:
de kleine schepper
de schepper van god
scheppingskracht
eigen schuld, dikke bult
eten van de boom van kennis van goed en kwaad

to be or not to be

‘to be or not te be, that is the question’ Met deze vraag geeft Hamlet uiting aan zijn diepe twijfel: Kies ik voor wraak op Claudius, de moordenaar van mijn vader, of voor zelfmoord? De vraag die je jezelf als toeschouwer van dit toneelstuk Van Shakespeare zou kunnen stellen is: Is Hamlet een lafaard die zich aan zijn verantwoordelijkheid onttrekt of is hij een antiheld die het slechte probeert te vermijden? Om deze vraag te beantwoorden dien je eerst de volgende vraag te beantwoorden: Kun je je verantwoordelijkheid in de wereld uit de weg gaan? Vraagt het leven niet om actie en is het niet zo dat, wanneer je niet bereid bent de prijs ervoor te betalen, het je betaald wordt gezet? Het lijkt erop dat Shakespeare voor dit laatste kiest. Doordat Hamlet zijn verantwoordelijkheid in de wereld uit de weg gaat betalen hij en zijn naasten een hoge prijs in een bloederige tragedie.

Zie ook:
to be human or not to be
anti dogmatisch
prijs betalen

dansen op een ijsschots

Ik begeef me regelmatig op het hellend vlak tussen feiten en mogelijkheden. Feiten die onafhankelijk te toetsen en reproduceerbaar zijn en mogelijkheden die nog onderzocht moeten worden op hun feitelijkheid. Een voorbeeld van een mogelijkheid is dat we zoals Plato zei in een droomwereld leven. Dat we slechts enkele dimensies zien van een werkelijkheid die uit meerdere dimensies bestaat. Volgens sommige wiskundigen bestaan er zelfs elf dimensies. Zij zouden dit kunnen onderbouwen. Ik kan hun theorieën niet toetsen of reproduceren. De mogelijkheid van elf dimensies boeit me echter wel. Terwijl ik me hierop concentreer krijg ik plotseling het gevoel alsof ik op een ijsschots dans, op het gladde oppervlak tussen feiten en mogelijkheden. Ik glimlach, voel de grond onder mijn voeten wegglijden en besef dat er geen ijsschots is maar een oceaan van mogelijkheden waar ik zo vrij ben als een vis.

Zie ook:
schijnwereld
eudaimonia