Categoriearchief: vrij

Hoe vrij ben jij eigenlijk?

dansen op een ijsschots

Ik begeef me regelmatig op het hellend vlak tussen feiten en mogelijkheden. Feiten die onafhankelijk te toetsen en reproduceerbaar zijn en mogelijkheden die nog onderzocht moeten worden op hun feitelijkheid. Een voorbeeld van een mogelijkheid is dat we zoals Plato zei in een droomwereld leven. Dat we slechts enkele dimensies zien van een werkelijkheid die uit meerdere dimensies bestaat. Volgens sommige wiskundigen bestaan er zelfs elf dimensies. Zij zouden dit kunnen onderbouwen. Ik kan hun theorieën niet toetsen of reproduceren. De mogelijkheid van elf dimensies boeit me echter wel. Terwijl ik me hierop concentreer krijg ik plotseling het gevoel alsof ik op een ijsschots dans, op het gladde oppervlak tussen feiten en mogelijkheden. Ik glimlach, voel de grond onder mijn voeten wegglijden en besef dat er geen ijsschots is maar een oceaan van mogelijkheden waar ik zo vrij ben als een vis.

Zie ook:
schijnwereld
eudaimonia

stel dat dit alles is

Stel dat dit alles is, dat het leven niet meer heeft te bieden dan dit. Moet je daar dan treurig om zijn of blij? Treurig omdat er geen paradijs is en blij omdat er geen hel is en geen volgend leven maar slechts dit leven, een vrijplaats waar je kunt doen en laten wat je wilt en waar maatschappelijke regels je enige beperking vormen. Regels die je, wanneer je slim en machtig genoeg bent, naar je hand kunt zetten. Zou me dit gelukkig maken? Nee, het grootste geluk ligt niet in een paradijs na de dood of in maatschappelijke vrijheid. Het grootste geluk ligt in het hier en nu.

Zie ook: stel dat ..

machtsfactor

Je voelt je vrij wanneer je zelf richting en vorm kunt geven aan je leven. Dit kan ertoe leiden dat iedereen dezelfde vorm kiest. Dit is bijvoorbeeld gebeurd met de economie waardoor deze een wereldwijde machtsfactor is geworden die op gespannen voet staat met de natuur.

geestelijke vrijheid

We vormen steeds meer één grote gemeenschap van mensen die met elkaar zijn verbonden via politiek, economie, gezondheid en cultuur. Dit vergroot het risico dat we individueel overvleugeld raken door het collectief. Dat we onze geestelijke vrijheid verliezen. Ondanks dat dit een reëel risico is, denk ik niet dat als het gebeurt het ook blijvend is. De geschiedenis leert dat wanneer welvaart vanzelfsprekend wordt, de behoefte aan geestelijke vrijheid toeneemt, zie de jaren zestig van de vorige eeuw. Voordat het echter zo ver is zullen velen in geestelijke onvrijheid leven. Gelukkig hoeft dit hun spirituele vrijheid niet in de weg te staan. Deze ervaar je door je open te stellen voor het kleine: een maaltijd, muziek, een glimlach enz.

terug naar normaal

Ik verlang naar mijn leven van vóór de coronacrisis toen vrijheid normaal leek. Een tijd waarin ik vrij was om te gaan en staan waar ik wilde. Ook al maakte ik er niet altijd gebruik van, nu het niet meer kan voel ik me in mijn vrijheid beknot. Het liefst zou ik de ziekte al hebben gehad en immuniteit hebben opgebouwd maar ik besef dat dit waanzin is. Ik zal moeten leren omgaan met de nieuwe situatie. Het duurt zeker nog één tot anderhalf jaar voordat er een vaccin beschikbaar is. Ik zal in die tussentijd mijn vrijheidsgevoel moeten zien terug te vinden. De enige plaats waar ik haar kan vinden is mijn geest, daar waar ze altijd was en zal zijn.

Zie ook:
onzeker
waanzin

coronavirus

Wat de gevolgen van het coronavirus zijn voor het dagelijks leven weten we intussen allemaal. Wat het met onze visie op de rol van de overheid gaat doen weten we nog niet. Ik denk aan de gevolgen van de noodtoestand. We zijn in de afgelopen decennia gewend geraakt aan steeds meer individuele vrijheid. We maken nu een toestand mee waarbij de overheid hard ingrijpt in deze vrijheid. Ik vraag me af of onze visie zal veranderen. Zullen we de sturende en dwingende rol van de overheid normaal gaan vinden?

Zie ook:
lockdown
totale lockdown
componist