Categoriearchief: twee verantwoordelijkheden

Je hebt als mens twee verantwoordelijkheden, twee vragen waarop je een antwoord dient te kunnen geven: Wat heeft het leven voor mij betekend en wat heb ik voor het leven betekend? Zie ook de categorieën goed en kwaad en het klooster of de wereld.

genieten met een zwart randje

Ik vind het soms moeilijk om voluit van iets te genieten. Aan ieder genieten lijkt een zwart randje te zitten. Wanneer ik geniet van een warme zonnige dag denk ik aan het smelten van de permafrost in het noordpoolgebied. Goede politici doen me denken aan politieke onbenullen en dictators. Medische successen doen me denken aan ongrijpbare ziekteverwekkers. Nu weet ik ook wel dat ik dit soort gedachten moet loslaten om voluit te kunnen genieten van het hier en nu maar is dat niet naïef en dom? Door niet over de donkere kanten van het leven na te denken bedenk ik er ook geen oplossingen voor en stimuleer ik anderen niet om oplossingen te bedenken.

Zie ook:
geniet zolang het nog kan
Titanic

dualisme

Ik twijfel of we meer dualisme moeten willen in de Tweede Kamer, een duidelijker scheiding tussen het Kabinet dat regeert en de Tweede Kamer die controleert. We hebben al instituten zoals de Eerste Kamer en de Ombudsman om de wetgevende macht van het Kabinet en de macht van uitvoeringsinstanties te controleren.

Ik ben er voorstander van dat we hun controlerende macht versterken. Bijvoorbeeld door de Eerste Kamer niet alleen nieuwe wetten te laten toetsen aan bestaande wetten maar ook aan normen van billijkheid en redelijkheid en niet aan eigen politieke standpunten. We zouden ook de reacties van klokkenluiders binnen de overheid beschikbaar moeten stellen aan een organisatie die breder is en meer bevoegdheden heeft dan de Ombudsman.

Waarom? In tegenstelling tot veel andere landen hebben we in Nederland een brede volksvertegenwoordiging, verdeeld over een groot aantal politieke partijen. Dit heeft een cultuur doen ontstaan waarin coalitie en oppositie gedwongen zijn compromissen te sluiten. Wanneer we kiezen voor meer dualisme zal dat de politieke cultuur verharden met als gevolg polarisatie en minder bereidheid compromissen te sluiten.

Zie ook:
frauderende politici
polarisatie
principieel
Het einde van de democratie?

krimpende wereld

Ik heb me altijd verantwoordelijk gevoeld voor de wereld om me heen. Ik zocht antwoorden op levensvragen en deelde de antwoorden die ik vond met anderen. Dit verantwoordelijkheidsgevoel neemt af. Ik zoek en vind nog wel antwoorden maar sluit me af voor zwart-wit discussies waarin de drang naar nuancering en verdieping ontbreekt. Het gevolg is dat mijn wereld krimpt. Het is de prijs die ik bereid ben te betalen omdat ik merk dat met het krimpen van de ene wereld zich een andere wereld voor me opent. Een wereld waarin ik de vanzelfsprekendheid van zwart-wit standpunten begrijp en waar ik geen antwoorden hoef te geven omdat ze besloten liggen in begrip en mededogen.

Zie ook:
zoek het allemaal zelf maar uit
plattegrond

onze zachte onderbuik

Begrip en mededogen zijn belangrijke waarden in onze cultuur. Ze vormen niet alleen onze kracht maar ook onze zwakte. Meedogenloze egoïsten en woedende machomannetjes kunnen gemakkelijk een gat slaan in onze zachte onderbuik. We bieden hen daarvoor de ruimte door ons vast te klampen aan het idee dat begrip en mededogen één op één vertaald dienen te worden in maatschappelijke normen. We realiseren ons niet dat je maatschappelijk soms ook hard moet zijn. Dat kan met behoud van begrip en mededogen. Wanneer je hierin slaagt ben je als de ouder van de seriemoordenaar die weet dat hij van zijn kind houdt maar er ook mee instemt dat de maatschappij harde maatregelen neemt om zich tegen hem te beschermen.

Zie ook:
begrip mededogen en vergeving
hard en hart
antidogmatisch
statement
onthecht handelen
insluiten

de ultieme test

Het einde van het leven is voor veel mensen het moment waarop ze de ultieme test ondergaan bestaande uit twee vragen: ‘Wat heeft het leven voor mij betekend?’ en ‘Wat heb ik voor het leven betekend?’ Door deze vragen te beantwoorden zonder jezelf te veroordelen ontstaat er rust in je geest. Rust waarin antwoorden oplossen in het licht van acceptatie en overgave.

Zie ook: als de dood een keuze is

drie verantwoordelijkheden

Je hebt als mens drie verantwoordelijkheden: je persoonlijke ontwikkeling, je bijdrage aan de maatschappij en je spirituele bewustwording. In het woord verantwoordelijkheid zit het woord antwoord verscholen. Je zult antwoord moeten kunnen geven op de volgende vragen: Heb ik mijn talenten en mogelijkheden ten volle benut? Heb ik een bijdrage geleverd aan deze wereld en heb ik het leven ervaren zoals het is?

Zie ook: er alleen voor staan

de antidogmatische partij

Ik zou een politieke partij willen oprichten: de Antidogmatische Partij. Dogma’s zijn opium voor het volk. Dogma’s wiegen je in slaap. Ze geven je de indruk dat je boven het leven bent verheven. Steunen je in het verketteren van hen die andere dogma’s verheerlijken. Het leven is niet te vangen in een dogma. Trouwens ook niet in een politieke partij. Deze zijn vanaf hun oprichting eigenlijk al een dogma. Ik denk dat ik daarom de Antidogmatische Partij toch maar niet zal oprichten. Mijn hart zal, wanneer er ooit zo’n partij komt, weten wat het moet doen. Voor de diep in mijn geest verborgen ziel maakt het niet uit wat ik op dat moment doe.

Zie: antidogmatisch