Categoriearchief: vastzitten

‘Zoeken Vinden Loslaten’ begint vaak met vaststellen waar je vast zit. Zie ook subcategorie dogma’s in de hoofdcategorie denken.

imprisonment

We sluiten onszelf op in een gevangenis waarvan we de muren steeds dikker maken door ons te verliezen in droombeelden en tijd dodende activiteiten. Wil je jezelf bevrijden? Word je dan bewust van wat je doet en leer er met tederheid naar te kijken en erom te glimlachen. Wanneer je hierin slaagt ontdek je niet alleen de diepere betekenis van het begrip imprisonment maar ook van empowerment.

 

laat los

In mijn werk als trainer heb ik duizenden mensen mogen helpen met het ontwikkelen van zelfreflectie en zelfkritiek. Dit deed ik door soms confronterend vragen te stellen en door persoonlijke feedback te geven. Er is ongetwijfeld iemand geweest die zich hierdoor aangevallen heeft gevoeld en die dit nog altijd niet kan loslaten. Hem of haar wil ik een laatste vraag stellen: Waarom laat je niet los? Kun je niet loslaten omdat je vindt dat je nog iets met mijn reactie zou moeten doen? Kwel je dan niet langer en doe er iets mee. Zag ik of je werkgever het volgens jou verkeerd? Waarom ben je er dan nog mee bezig? Laat los! Je hebt het recht om zelf te bepalen óf en hoe je jezelf wilt ontwikkelen. Bedenk echter wel dat je werkgever het recht heeft je te vragen mee te groeien met het bedrijf. Wil je jezelf niet ontwikkelen in de richting die hij van je vraagt en kun je hem niet overtuigen? Schraap dan je moed bij elkaar en zoek een andere werkgever.

 

arrogante positivisten

Ik erger me aan arrogante positivisten. Aan hen die zich het positieve in de wereld toe-eigenen alsof ze het zelf hebben uitgevonden. Die zich slechts openstellen voor berichten welke passen bij dit gevoel, zich afsluiten voor de verschrikkingen in de wereld en zich opsluiten in een informatiebubbel waar alles mooi en vredig lijkt.

Zie ook:
arrogantie
de arrogante mens
zelfgenoegzaam

 

maak van je hart geen moordkuil

Met uitspraken als ‘Dit hoef ik niet te accepteren.’ en ‘Ik ga nu schoon schip maken.’ storten sommigen hun haat, woede en venijn uit over degenen die ze als de  veroorzakers van hun ellende beschouwen. Ze rechtvaardigen zich met de uitdrukking ‘Maak van je hart geen moordkuil.’ Ze bereiken echter het tegenovergestelde. Ze traumatiseren zichzelf. Hun hart wordt een moordkuil waar wrok woekert en conflicten escaleren. Om dit te voorkomen zouden ze kritischer naar zichzelf moeten leren kijken. Hun gevoelens en gedrag onder ogen zien. Dit is helaas moeilijker dan de ander overladen met verkrampte en verbeten gevoelens.

Zie ook:
slachtoffergevoel
negatieve gevoelens
wraak

 

controle

We willen als mens zelf kunnen bepalen wie we zijn en wat we doen. Dit verlangen groeit vanaf onze kindertijd totdat we onszelf in de pubertijd afzetten tegen iedereen die ons hierbij in de weg staat. Het verlangen naar controle krijgt in de pubertijd een extra boost door het ontwaken van de seksualiteit. Soms wordt de behoefte aan controle hierdoor een obsessie die uitmondt in anorexia of geweld. Ook leidt het in sommige gevallen tot radicale ideeën waarmee pubers grip proberen te krijgen op zichzelf en hun omgeving.

Zie ook: controlefreak

 

reality stars

Ik kijk met verbazing naar de adoratie die sommigen hebben voor reality stars als Kim Kardashian. Een vrouw van wie de enige kwaliteit het promoten van zichzelf lijkt te zijn. Ik begrijp de adoratie van tieners voor hun idolen. Maar dat volwassenen dit doen, daar kan ik met mijn verstand niet bij. Zijn er dan zoveel mensen die zichzelf niet kennen en nog altijd een rolmodel nodig hebben? Kun je hen dan wel volwassen noemen, volgroeid en gewassen door het leven? Waarom zien ze niet dat ze hun eigen realiteit, hun eigen reality star zijn?

 

herfstdraden in mijn hoofd

Wanneer je regelmatig je geest opruimt word je jezelf ook bewust van kleine ergernissen die als herfstdraden in je hoofd rondzweven. Zo was ik pas geleden bezig met het opnieuw leggen van een natuurstenen tegel in mijn tuin. Met stoepbanden had ik een vlakke ondergrond gemaakt. Toen ik de tegel erop legde bleek hij niet stabiel te liggen. Dit verbeterde toen ik besloot om de tegel volledig om te draaien. Hij lag nu niet alleen steviger maar bleek onverwacht ook qua kleur mooier in de omgeving te passen. Toen ik hierbij stilstond besefte ik dat ik de tegel eigenlijk nooit mooi had gevonden. Dit overkomt me vaker dat ik merk dat ik onbewust iets niet mooi, handig of prettig vind maar me er pas in de slipstream van iets anders van bewust word.