Categoriearchief: levensverhalen

We zijn allemaal de schrijver van ons eigen levensverhaal.

reality-tv

Reality-tv is minder reëel dan de term suggereert. Producenten, regisseurs, cameramensen, geluidsmensen, editors, allemaal proberen ze invloed uit te oefenen op de kijker. De verhaallijn en emotionele verwikkelingen moeten je aandacht als kijker vasthouden. Dit wijkt af van wat we in het dagelijks leven ervaren. Hier wisselen gebeurtenissen elkaar vaak willekeurig af en leiden emoties een onderhuids bestaan. Gebeurtenissen en emoties worden bovendien afgewisseld met uren en dagen waarop niets vermeldenswaardig gebeurt. Toch zijn deze beeld technisch oninteressante uren en dagen niet zonder betekenis. Ze maken dat je afstand kunt nemen van het dagelijks leven. Het zijn de verbindende schakels waardoor je de echte waarde van het leven met al haar verwikkelingen leert kennen.

Zie ook:
reality stars
levende stilte
verslaafd aan de verbazing
verslaafd aan de verbazing (vervolg)

kort verhaal

Stel dat ik een filter zou hebben waarmee ik de waardevolle elementen uit mijn columns zou kunnen filteren om ze vervolgens te verwerken in een kort verhaal. Zou dat verhaal dan een toegevoegde waarde hebben op de bestaande columns? Ik denk het niet. Hoe bijzonder een dergelijk verhaal ook zou zijn, het zou niet de diversiteit hebben van de columns. Bovendien zou het de illusie wekken dat de waardevolle momenten in het leven kunnen worden samengevat. De waardevolle momenten in het leven ontdek je door steeds opnieuw de diversiteit van het leven te ondergaan en door nu eens je aandacht op de details en dan weer op het geheel te richten. De columns bieden je die mogelijkheid.

afgerond leven

Je kunt een getal afronden door het aantal cijfers te verminderen, je kunt een object afronden door de scherpe hoeken weg te halen en je kunt een gesprek afronden door het te voltooien, te beëindigen. Al deze betekenissen komen samen in het begrip ‘afgerond leven’. Iemand heeft een afgerond leven wanneer de overbodige opsmuk is verdwenen, de scherpe kantjes zijn weggehaald en wanneer de cyclus van ‘zoeken vinden loslaten’ is voltooid.

Zie ook:
afgerond geheel
cirkel
ik ben er klaar mee
ongebonden
passanten

schreeuwlelijkerd

Soms zou ik een schreeuwlelijkerd willen zijn. Iemand die explosief en theatraal het leven de huid vol scheldt. Hoe graag ik het ook wil zijn, ik ben het niet. Ik ben een vriendelijke, rustige man die zichzelf en het leven observeert en analyseert. Waar in het orkest van het leven de schreeuwlelijkerd met krachtige paukenslagen het ritme probeert aan te geven, ben ik de dirigent die het podium heeft verlaten en waakzaam, te midden van het publiek, het orkest observeert en met een nauwelijks merkbare beweging probeert bij te sturen.

Zie ook:
registreren en regisseren

onrust
ik wil verwarring zaaien
recycling

vervolgverhaal

Stel dat ik de schrijver ben van mijn levensverhaal en dat er een leven is na de dood, dan ben ik misschien ook de schrijver van het verhaal na mijn dood. Deze gedachte is niet zo vreemd. Bijna alle godsdiensten gaan er vanuit dat wat je denkt, voelt en doet bepalend is voor je leven na de dood. Afhankelijk van hoe je hebt geleefd, beland je bijvoorbeeld in de hemel of in de hel. Geloof ik zelf in een hemel of hel als eindbestemming? Nee, voor mij zijn dit op z’n best tijdelijke manifestaties van illusies die we gedurende ons leven creëren. Het doel van de scheppingskracht reikt verder dan dit. Het wil actief aanwezig zijn in steeds weer nieuwe creaties van zichzelf. Wanneer je ook na je dood deel wilt blijven uitmaken van dit scheppingsproces zul je alle illusies los moeten laten. 

Zie ook: schrijven of beschrijven

schrijven of beschrijven

Beschrijf ik op dit weblog degene die ik ben of word ik degene die ik ben door wat ik schrijf? Ben ik met andere woorden de schrijver van mijn leven? Wanneer dit laatste het geval is dan creëer ik ook mijn eigen ellende en geluk en de positieve en negatieve effecten daarvan op anderen. Stel dat ik alleen maar  beschrijf wie ik ben dan zou ik met recht kunnen zeggen ‘Ik ben die ik ben!’ of ‘Ze moeten me maar nemen die ik ben.’ Terwijl ik dit overdenk, besef ik dat het antwoord op de vraag of ik de schrijver ben van mijn leven in het hier en nu ligt. Terwijl ik me hieraan overgeef, besef ik dat ik al schrijvend niet alleen ontdek wie ik ben maar ook hoe ik nieuwe manifestaties creëer van de constante die ik ben.

Zie ook: vervolgverhaal

passanten

Wanneer ik op een terras zit kijk ik anders naar de mensen die passeren dan enkele jaren geleden. Het zijn voor mij steeds meer individuen in plaats van representanten van een bepaald type mens. Ik zie het eigene van hun persoon. Dat wat hen aan het leven bindt en wat ze aan het einde van hun leven moeten loslaten. Wekten ze vroeger een glimlach van verbazing en verwondering bij me op. Nu laten ze me zien hoe betrekkelijk en gewoon ik zelf ben en hoe mijn leven een tijdelijke fase is van iets anders. Een fase waar ik, net als zij, doorheen moet voordat ik mijn band met het leven kan loslaten.

Zie ook: afgerond leven