Categoriearchief: levensverhalen

We zijn allemaal de schrijver van ons eigen levensverhaal. Zie ook de subcategorieën heilige boeken en schrijven.

puzzelstukje

In detectiveseries worden vaak meerdere verhaallijnen inclusief dat van de detective met elkaar verweven. Mijn leven is ook een verhaal met meerdere verhaallijnen, zoals ziekte, ouderdom, huwelijk, kinderen, werk en de gebeurtenissen in de wereld. Ik kijk ernaar zoals ik naar de aflevering van een detectiveserie kijk. Ik probeer niet alle verhaallijnen tegelijk te begrijpen maar laat ze ongefilterd bij me binnenkomen. Aandachtig observerend blijken alle verhalen als puzzelstukjes in elkaar te passen en blijkt de puzzel van mijn leven slechts een puzzelstukje te zijn in een groter verhaal.

Zie ook:
de kleine schepper
fragmenterend leven

to be or not to be

‘to be or not te be, that is the question’ Met deze vraag geeft Hamlet uiting aan zijn diepe twijfel: Kies ik voor wraak op Claudius, de moordenaar van mijn vader, of voor zelfmoord? De vraag die je jezelf als toeschouwer van dit toneelstuk Van Shakespeare zou kunnen stellen is: Is Hamlet een lafaard die zich aan zijn verantwoordelijkheid onttrekt of is hij een antiheld die het slechte probeert te vermijden? Om deze vraag te beantwoorden dien je eerst de volgende vraag te beantwoorden: Kun je je verantwoordelijkheid in de wereld uit de weg gaan? Vraagt het leven niet om actie en is het niet zo dat, wanneer je niet bereid bent de prijs ervoor te betalen, het je betaald wordt gezet? Het lijkt erop dat Shakespeare voor dit laatste kiest. Doordat Hamlet zijn verantwoordelijkheid in de wereld uit de weg gaat betalen hij en zijn naasten een hoge prijs in een bloederige tragedie.

Zie ook:
to be human or not to be
anti dogmatisch
prijs betalen

Wat boeit me in al die verhalen?

Wat boeit me toch in al die levensverhalen van mensen die ik direct en indirect ontmoet? Zijn het de gebeurtenissen in hun leven of zijn het hun karakters? Zijn het de momenten van liefde en verraad, succes en falen of zijn het persoonlijke eigenschappen als oprecht en onoprecht? Of probeer ik grip te krijgen op mijn eigen verhaal? Functioneren hun verhalen als een spiegel waarin ik mijn verhaal probeer te lezen? Zoek ik via hen naar de verwondering in mijn eigen verhaal?

kernwaarden in de opvoeding

Welke kernwaarden dienen in je opvoeding te zitten zodat je later geen last hebt van je verleden? Ik kom tot de volgende waarden: Als kind heb je zekerheid en continuïteit nodig. Je moet er bovendien op kunnen vertrouwen dat wat er ook gebeurt of welke fouten je ook maakt er altijd iemand is die van je houdt, die je waardeert en begrip en mededogen met je heeft. Daarnaast moet je de ruimte en tijd krijgen om jezelf te ontwikkelen. Ook moet je in alle vrijheid kunnen leren hoe je door improvisatie en discipline je diepste gedachten en gevoelens kunt vormgeven. Tot slot zul je de mogelijkheid moeten krijgen om je eigen keuzes te maken. Wanneer je door fysiek en/of geestelijk misbruik de toegang tot deze kernwaarden is ontzegd dan kan het jaren duren voordat je de last van je verleden kunt loslaten.

Zie ook:
zelfstandig
straf en schuld
de drie d’s
mijn opvoeding
zekerheid

ik zou een boek kunnen schrijven

Hoe vaak heb ik niet horen zeggen ‘Ik zou een boek kunnen schrijven over wat ik allemaal heb meegemaakt.’ Hoe mooi en bijzonder zo’n boek ook zou zijn, het zou slechts een van de vele op schrift gestelde levensverhalen zijn. In het boek van het leven vormen ze hooguit een regel, woord, letter of spatie, een lege ruimte waarin verhalen verschijnen en verdwijnen. Zodra je dit beseft word je de lezer van een niet in woorden te vatten boek.

Zie ook:
levende stilte
autobiografie

tijdsdruk

Wanneer je zeventig bent dan heb je niet zoveel jaar meer te leven. Globaal gerekend heb ik zeventig procent van mijn tijd erop zitten. Dit blijkt een voordeel te zijn. Ik ervaar steeds minder de druk van de tijd. De tijd vervaagt. Ik leef steeds meer in het hier en nu waar dagen voorbijvliegen en verdwijnen alsof ze nooit hebben bestaan.

Zie ook: geduld

zongerijpt fruit

Fruit is het lekkerst wanneer het is gerijpt in het licht en de warmte van de zon. Zo is het ook met het leven. Na een doorleefd leven proef je de rijke smaak van de in het licht en warmte van je bewustzijn gerijpte inzichten en gevoelens.