Categoriearchief: (levens)verhalen

We zijn allemaal de schrijver van ons eigen levensverhaal. Zie ook de subcategorieën het boek en schrijven.

ik moet er niet aan denken

Volgens sommige wetenschappers worden op dit moment de eerste mensen geboren die 120 jaar zullen worden. Stel dat ik zelf 120 jaar zou kunnen worden, zou ik daar dan voor kiezen? Nee, ik moet er niet aan denken. Ik ben ervan overtuigd dat je alles uit het leven kunt halen in minder dan 120 jaar. Voor de elementaire inzichten en gevoelens in het leven heb je geen 120 jaar nodig. Langer leven dan nodig is biedt alleen maar meer van hetzelfde. De enige reden waarom je toch langer zou willen leven is dat je ervoor kiest om iets voor anderen te betekenen. Maar zelfs in dat geval komt er een moment waarop je klaar bent met leven.

ouderdom komt met gebreken

Het is waar ‘ouderdom komt met gebreken’ maar het volgende is ook waar ‘wijsheid komt met de jaren’. Het lukt me steeds minder om iets te creëren dat aan mijn strenge eisen van volmaaktheid voldoet. Anders dan je zou verwachten vind ik dit niet erg want in de barsten van mijn streven naar volmaaktheid straalt een licht waarin ik mijn onvolmaaktheid accepteer. In het licht van deze acceptatie zie ik hoe ik opbloei en verwelk en hoe ook mijn naasten zullen opbloeien en verwelken in de afwisseling van volmaaktheid en onvolmaaktheid.

Zie ook:
een doodgewoon leven
leven met beperkingen
wijsheid komt met de jaren

besluiteloos in de liefde

De liefde tussen twee mensen kent drie fases: seksuele aantrekkingskracht, verliefdheid en liefde. Deze fases volgen elkaar snel op of heel langzaam. Soms hebben we het idee dat we ze alle drie tegelijk zouden moeten kunnen ervaren. Als dit al gebeurt dan is dat maar voor weinig mensen weggelegd. De meeste mensen hoppen lange tijd voor- en achteruit tussen de eerste twee fases. Durven zich niet over te geven aan het diepe gevoel van verbondenheid in de derde fase omdat ze bang zijn de positieve effecten van de twee beginfases kwijt te raken, de hartstocht en intimiteit van de eerste fase en de euforische emoties van de tweede fase.

de knop omzetten

Ik heb altijd gepassioneerd gewerkt. Dit wordt steeds moeilijker. Ik weet niet of dat door mijn ziekte komt of door mijn leeftijd, waarschijnlijk door beide. Feit is dat wat ik vroeger ‘de knop omzetten’ noemde, nu gepaard gaat met stress. Dit dwingt me om me te ontspannen en me minder vast te pinnen op het beoogde resultaat. Erop te vertrouwen dat waar ik mee bezig ben goed komt en te accepteren wanneer het mis gaat.

Zie ook:
concentratie en overgave
uitgeblust

reality-tv

Reality-tv is minder reëel dan de term suggereert. Producenten, regisseurs, cameramensen, geluidsmensen, editors, allemaal proberen ze invloed uit te oefenen op de kijker. De verhaallijn en emotionele verwikkelingen moeten je aandacht als kijker vasthouden. Dit wijkt af van wat we in het dagelijks leven ervaren. Hier wisselen gebeurtenissen elkaar vaak willekeurig af en leiden emoties een onderhuids bestaan. Gebeurtenissen en emoties worden bovendien afgewisseld met uren en dagen waarop niets vermeldenswaardig gebeurt. Toch zijn deze beeld technisch oninteressante uren en dagen niet zonder betekenis. Ze maken dat je afstand kunt nemen van het dagelijks leven. Het zijn de verbindende schakels waardoor je de echte waarde van het leven met al haar verwikkelingen leert kennen.

Zie ook:
guilty pleasure
reality stars
levende stilte
verslaafd aan de verbazing
verslaafd aan de verbazing (vervolg)

kort verhaal

Stel dat ik een filter zou hebben waarmee ik de waardevolle elementen uit mijn columns zou kunnen filteren om ze vervolgens te verwerken in een kort verhaal. Zou dat verhaal dan een toegevoegde waarde hebben op de bestaande columns? Ik denk het niet. Hoe bijzonder een dergelijk verhaal ook zou zijn, het zou niet de diversiteit hebben van de columns. Bovendien zou het de illusie wekken dat de waardevolle momenten in het leven kunnen worden samengevat. De waardevolle momenten in het leven ontdek je door steeds opnieuw de diversiteit van het leven te ondergaan en door nu eens je aandacht op de details en dan weer op het geheel te richten. De columns bieden je die mogelijkheid.

een doodgewoon leven

Haal mijn leven door een zeef en er zullen beslist vermeldenswaardige ervaringen en daden in  achterblijven. Mijn energie stroomt echter weg. Zij heeft geen vaste waarde. Zonder deze energie is alles wat ik in mijn leven heb ervaren en gedaan doodgewoon. Wat in de zeef achterblijft is ten dode opgeschreven. Het enige dat blijft, is de energie waarvan ik een tijdelijke manifestatie was.

Zie ook:
vergankelijk
een doodgewoon mens
ouderdom komt met gebreken