Categoriearchief: doel

Het woord doel is een oud Germaans begrip dat verwees naar een hoop zand waarop men zich richtte tijdens het oefenen met pijl en boog.

bezield

Er is een groot verschil tussen bezield worden en bezield zijn. Wanneer je bezield wordt, loop je het risico dat er met de bezielende kracht vervuilende elementen bij je naar binnen sluipen zoals godsdienstige en sociale dogma’s. Beter is het om onafhankelijk van de buitenwereld op zoek te gaan naar je ziel. Je ontdekt deze door gedisciplineerd je talenten te ontplooien. Gedisciplineerd in de zin van aandachtig en doelgericht bezig zijn zonder je doel los te laten. Het doel verdwijnt terwijl je aandachtig bezig bent. Bijvoorbeeld de muzikant die opgaat in de muziek en tijdens het spelen beseft dat hij niet de bespeler van zijn instrument is maar dat hij zelf het instrument en de muziek is. Het moment waarop hij niet bezield wordt maar de ziel is.

 

in den beginne

In den beginne was het woord en het woord was bij god en het woord was god. (Johannes 1:1) En god zei: Er zij licht, en er was licht. (Genesis 1:3) Ik merk dat ik deze twee bijbelse uitspraken met elkaar verbind. In alles wat ik doe en in wie ik ben, ligt een concept besloten. Door op zoek te gaan naar de gedachten in dit concept en deze om te zetten in woorden en deze woorden op schrift te stellen, creëer ik licht in de duisternis. Dat is voor mij het doel van leven. Manifest maken van wat verborgen is, deel zijn van de schepping.

Zie ook: mijn concept van zoeken

 

dromen

Peinzend over de droom waarmee ik wakker werd, lig ik nog even stil in bed. Ik ben gefascineerd door de schijnbare onvoorspelbaarheid waarmee indrukken die ik enkele dagen geleden heb opgedaan een plaats kregen in de droom. Het was alsof ze op papiersnippers stonden geschreven en willekeurig dwarrelend verbanden met elkaar  waren aangegaan. Dit roept een vraag bij me op. Hebben dromen naast het opruimen van de geest nog een ander doel? Verkennen en ontginnen ze misschien nieuwe ruimtes waar de verhalen die ik overdag creëer zich kunnen vestigen? Ik stap uit bed en begin glimlachend aan een nieuwe dag, een nieuw verhaal.

Zie ook:
hersenschim
gevangen in de tijd
de zeepbellenfabriek

 

seksuele aantrekkingskracht

Veel van ons gedrag heeft een seksuele component. Neem de seksuele aantrekkingskracht. We scannen regelmatig anderen op hun seksuele aantrekkingskracht. Dit doen we door hen kritisch van top tot teen te bekijken. Wanneer de scan positief uitvalt volgt een glimlach. De seksuele scan is soms ook met andere doelen verweven. Zo herinner ik me hoe ik jaren geleden een cameraman vergezelde tijdens zijn werk bij de publieke omroep. Ik werd die dag meerdere keren door vrouwen gescand en vervolgens met een warme glimlach begroet waarna de vraag werd gesteld of ik werkzaam was bij de omroep. Zodra bleek dat ik niets voor hen kon betekenen bekoelde de belangstelling.

 

mission statement

Een organisatie geeft in een mission statement aan wat haar doel is en hoe ze haar doel wil bereiken. Vaak wordt dit doel in enkele woorden of zinnen samengevat. Volgens de reïncarnatieleer zijn we allemaal met een missie in het leven gestapt. Het woord missie zou je kunnen omschrijven als ‘dat waar ik naar streef en wat ik wil uitdragen’. Wanneer je wilt weten wat jouw missie is, onderzoek dan wat de invloed is van je genen en van je omgeving op je ontwikkeling en wat de belangrijkste keuzes waren in je leven. Bij mij leidde deze zelfreflectie tot de volgende conclusie: Ik ben van nature een beschouwer. Dit werd in mijn jeugd versterkt door het vroegtijdig overlijden van mijn vader en mijn verblijf in een kostschool. Dit maakte dat ik me nog meer in mezelf terugtrok. Ik zocht de antwoorden op grote levensvragen in mijn binnenste en koos opleidingen die daarbij aansloten zoals psychologie en kunstacademie. De antwoorden die ik vond en nog altijd vind lees je terug in mijn columns. Zij laten zien wat mijn mission statement is: observeren, analyseren en comprimeren.

Zie ook: reïncarnatie

 

Wat wil ik nog?

Parkinson is een degeneratieve ziekte. Dit klinkt dramatisch maar is minder erg wanneer je beseft dat ook ouderdom een degeneratieve ziekte is. Ook met het ouder worden nemen je fysieke en psychische mogelijkheden af. Het voordeel voor mij als Parkinson patiënt is dat ik me hier misschien meer bewust van ben. Zo besef ik dat wanneer ik nog iets speciaals wil ondernemen dat ik het dan nu moet doen. Met andere woorden heb ik een bucketlist? Om de vraag maar gelijk te beantwoorden: Nee. Het leven heeft veel voor mij betekend en ik heb veel voor het leven mogen betekenen. Dit betekent niet dat mijn leven nu betekenisloos is. Ik probeer nog altijd middenin het explosieve mengsel te staan dat leven heet. Ik richt er mijn onverdeelde aandacht op als een surfer die vergetend wie of wat hij is op de top van de golf staat. Het verschil is dat ik de golf niet meer zelf uitzoek maar besef dat de golf waarop ik sta zal inzakken waarna een andere golf mij zal optillen en mij naar nieuwe hoogtes zal begeleiden.

 

voor het maximale gaan

Ik heb altijd de wereld willen verbeteren. Ik kom echter steeds vaker tot de conclusie dat er situaties zijn waaraan ik iets zou willen veranderen maar wat niet lukt omdat mijn invloed te klein is of omdat mijn omgeving het niet op prijs stelt. Dit roept een vraag bij me op: Moet ik als een Don Quichot tegen windmolens blijven vechten of moet ik de beperkingen waarmee ik word geconfronteerd accepteren en niet meer voor het maximale gaan? Deze tweede mogelijkheid spreekt me het meest aan maar geeft me het gevoel dat ik mijn verantwoordelijkheid uit de weg ga. Ik zou hier als volgt op kunnen reageren: Willem, je hebt je bijdrage aan de maatschappij wel geleverd, stop er nou maar mee. Dit vind ik echter te gemakkelijk. Dieper in mezelf reikend sta ik daarom stil bij de derde mogelijkheid: Ga voor het maximale maar verwacht niet het maximale.