Categoriearchief: macht

Heb je wel eens stil gestaan bij de uitdrukking ‘macht corrumpeert’? Heb je jezelf wel eens afgevraagd hoe corrupt je bent? Kick je op macht, wil je steeds meer macht en speel je spelletjes om je macht te laten groeien en te continueren?

totalitair regime

Wat veel mensen juist en gewettigd vinden, is vaak niet meer dan een persoonlijke interpretatie van feiten en wetten. Ze verdraaien en interpreteren feiten net zo lang totdat deze overeenkomen met hun standpunten en emoties. Wetten verdraaien en misbruiken ze om hun macht te versterken. Wanneer in een democratie politici dit doen dan is dat een eerste stap naar een totalitair regime. Neem die blaaskaak in het witte huis, hij verdraait feiten zodanig dat ze hem in een gunstig daglicht plaatsen en hij misbruikt wetten om minderheden te demoniseren en de Amerikanen zijn wil op te leggen. In zijn woorden: ‘When somebody is president of the United States, his authority is total.’

Zie ook: autocraat democraat

het China van Xi Jinping

Wil je het huidige China begrijpen dan zul je de Chinese president Xi Jinping moeten begrijpen. Zijn vader was een partijfunctionaris die in ongenade viel tijdens de culturele revolutie. Tijdens deze revolutie werden politici en intellectuelen verbannen naar het platteland. Ook Xi Jinping moest als zoon van een partijfunctionaris landarbeid verrichten. Hierdoor gaat hij nu even gemakkelijk om met de politieke elite als met de bevolking. Zijn hele leven heeft hij onder een regime geleefd dat het gemeenschappelijk belang boven het individueel belang stelt. Deze ervaring tezamen met zijn belangstelling voor de macht van het oude China verklaart waarom hij de vrijheid van meningsuiting onderdrukt en hoe hij probeert om van China een wereldmacht te maken. Hij doet dat op de klassieke Chinese manier: glimlachend, onverstoorbaar en stap voor stap. Of anders gezegd, hij doet het met ‘soft power’.

Zie ook: het Amerika van Trump

ratrace

Ik heb nooit overtuigd meegedaan aan de competitie waarbij je konkelend en manipulerend de maatschappelijke apenrots beklimt. Waarom eigenlijk niet? Was ik bang dat ik het gevecht zou verliezen of was ik bang dat ik aan het einde van de beklimming door de alfamannetjes zou worden afgewezen? Of was ik me bewust van de zinloosheid van de ratrace naar roem, geld en macht, van ratten die proberen te ontsnappen aan een zinloos bestaan in de tredmolen van hun ambitie?

Zie ook:
apenrots
rattenblues

de val van het westen

Het West-Romeinse Rijk ging ten onder aan verminderde belasting opbrengsten, binnenlandse onlusten en invallen door vijandige volken. Het vertrouwen in de Romeinse overheid brokkelde daardoor af en plaatselijke autocraten werden sterker. Leg dit plaatje naast de ontwikkelingen in Amerika en Europa en je schrikt van de overeenkomsten. Multinationals en superrijken betalen steeds minder belasting. Ook wij hebben te maken met binnenlandse onlusten en druk op de buitengrenzen. Net als in de nadagen van het Romeinse Rijk leveren ook wij ons over aan machtsbeluste autocraten omdat we het vertrouwen kwijt zijn in de politiek, de rechtsstaat en in onze vroegere bondgenoten.

Zie ook:
de geschiedenis herhaalt zich
nood leert bidden

the winner takes it all

Economie kan niet zonder ambitie, zonder mensen die de beste willen zijn. Als beloning krijgt de beste het meeste geld en de meeste macht. ‘The winner takes it all.’ Deze tekst die ABBA gebruikte voor een emotioneel nummer over scheiding, zou je kunnen gebruiken voor de wereldwijde economische scheiding die momenteel plaats vindt. Door de globalisering stromen geld en macht naar een kleine groep superrijken, multinationals en landen. Waar winnaars zijn, zijn echter ook verliezers. De groep verliezers wordt steeds groter. Dit besefte ik toen ik hoorde hoe Trump de Brexiteers steunde. In zijn visie als ondernemer-politicus onderwerp je landen aan je macht door hen tot voorkeursleverancier te benoemen. Dat hij de Britten in armoede stort zodra hij hen heeft losgeweekt van de Europese Unie en een andere leverancier voor de Britten vindt, vertelt hij er niet bij en het is maar de vraag of zij dit beseffen.

Zie ook: politieke slavernij

ik hoop het niet mee te maken

Ik hoop dat ik nooit zal worden geregeerd door een dictator, anonieme technocraat of dogmatische theocraat. Het idee dat de macht in hun handen zal vallen doet me huiveren. Ik zou in dat geval niet meer kunnen schrijven wat ik wil en het is maar de vraag of ik nog zou kunnen reflecteren op het bestaan. Terwijl ik hierover nadenk besef ik dat er wereldwijd miljoenen mensen in onvrijheid leven. Ik huiver bij deze gedachte. Dan zie ik de dingen om me heen en besef dat wat ik zie zich niets aantrekt van hun en van mijn lijden.

Zie ook:
schokkende gebeurtenissen
aan het einde van de tunnel
Zo kun je toch niet gelukkig zijn!

 

gifmengsel

‘It’s the economy, stupid!’ Deze uitspraak van Bill Clinton wil ik veranderen in: It’s the economy, religion and power, stupid! Samen vergiftigen deze drie krachten de maatschappij. Niet alleen in het verre verleden maar ook in onze tijd. In Amerika heeft Trump zijn positie te danken aan extreme inkomensverschillen, religieus conservatisme en gepolariseerde politiek. De giftige verstrengeling van economie, religie en macht verandert voortdurend van samenstelling. Er ontstaat op dit moment al weer een nieuw gifmengsel. IT specialisten trekken de economische en politieke macht naar zich toe in een semi-religieuze wereld van kunstmatige intelligentie.