Categoriearchief: recht

Hoe recht is het recht?

voor wat hoort wat

Een van de oorzaken van de politieke problemen in Amerika is het stelsel van individueel gekozen volksvertegenwoordigers. Kandidaten dienen zelf te zorgen voor fondsen om hun pr te betalen. Dit heeft een politiek doen ontstaan van ‘voor wat hoort wat’. Met deals worden functies en standpunten geruild voor financiële en politieke steun. Dit stelsel past bij een bedrijfscultuur waar het principe van ‘me first’ geldt, het commerciële speelveld waar Trump zich heer en meester voelde. Hij verkeek zich echter op het feit dat in de politiek andere regels en wetten gelden. Meende dat hij Mike Pence, die zijn functie als vicepresident aan hem had te danken, onder druk kon zetten om in het Huis van Afgevaardigden de uitslag van de presidentsverkiezing te veranderen. Hij besefte niet dat, hoe graag Mike Pence het ook had willen doen, hij het niet kon doen omdat de wet het verbood.

euthanasie bij geestelijk lijden

Ik begrijp degenen wel die euthanasie willen om een einde te maken aan hun geestelijk lijden of gewoon omdat ze klaar zijn met leven. Net als dat er grenzen zijn aan lichamelijk lijden kent ook geestelijk lijden een grens annex verzadigingspunt. De vraag of euthanasie in dat geval is toegestaan wordt helaas door fundamentalisten bepaald. Volgens hen is euthanasie een misdaad, vergelijkbaar met moord. In hun visie mag alleen god bepalen of iemand de grens van zijn lijden heeft bereikt. Voor hen is de geest heilig. Deze is echter net als het lichaam slechts een instrument dat betekenis geeft aan het leven. Wanneer lichaam en geest betekenisloos zijn geworden heb je het recht om beide los te laten en je over te geven aan dat wat zich gedurende je leven betekenisvol aan je heeft geopenbaard.

Zie ook: voltooid leven

democratisch misverstand

Het is een hardnekkig misverstand dat het in een democratie altijd de meerderheid is die beslist. Niets is minder waar. Het zijn vaak minderheden die, door de publieke opinie te manipuleren, de wetgevende, controlerende en uitvoerende macht naar hun hand zetten. Neem de reformatie in de zestiende eeuw. Het was een kleine minderheid van protestanten die in een brede volksbeweging de macht greep en via het recht de katholieke meerderheid haar wil oplegde. Katholieken werden maatschappelijk en politiek gemarginaliseerd door hen weg te zetten als landverraders die heulden met de vijand, met de paus en met de bezetter Philips de tweede. Getalsmatig was het in onze tijd een minderheid van kiezers die voor Trump koos. Door zijn tegenstanders, de media en overheidsinstellingen zwart te maken met leugens en verdachtmakingen wist hij de publieke opinie te manipuleren en de macht te grijpen waarna hij door de benoeming van een conservatieve rechter onevenredig grote invloed kreeg op het Supreme Court.

democratische waarden en voorwaarden

Een democratie houdt op te bestaan wanneer ze haar innerlijke beschaving verliest die bestaat uit met elkaar gedeelde waarden als: vrijheid, gelijkheid, verdraagzaamheid, zeggenschap, inclusief denken en de bereidheid compromissen te sluiten. De overheid dient deze waarden te beschermen. Hiervoor dient zij aan de volgende voorwaarden te voldoen: openheid, toegankelijkheid, vrije verkiezingen, scheiding van kerk en staat en scheiding van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht. Ook dient zij ruimte en bescherming te bieden aan onafhankelijke kennisontwikkeling en waarheidsvinding. Wanneer een democratie deze waarden en voorwaarden laat verslappen wordt zij een prooi van graaiers, narcisten en machtswellustelingen.

Zie ook:
inclusief denken
de ondergang van onze democratie

Is Trump een moordenaar?

Strafrechtelijk ben je een moordenaar wanneer je iemand hebt gedood, dat opzettelijk hebt gedaan en met voorbedachte rade. Het verschil met doodslag is dat bij moord sprake is van voorbedachte rade en bij doodslag niet. Bij de afweging of er sprake is van voorbedachte rade onderzoekt de rechter of je van tevoren wist wat je ging doen en of je een motief had dat voorbedachte rade onderbouwt. Trump wist dat hij besmet was met het coronavirus, dat hij daardoor anderen kon besmetten en dat zij daardoor zouden kunnen overlijden. Willens en wetens nam hij dit risico toen hij, ondanks dat hij besmettelijk was voor anderen, zich vanuit het ziekenhuis in triomftocht liet rondrijden door zijn lijfwachten. Voor hem geldt als extra belastend argument dat van hem als president mag worden verwacht dat hij zich bewust is van de risico’s. Wat een rechtszaak tegen hem zou kunnen bemoeilijken is de vraag of onomstotelijk kan worden bewezen dat er mensen door hem zijn overleden. In breder verband is de vraag niet alleen of Trump een moordenaar is, we zouden onszelf allemaal de vraag moeten stellen: Ben ik een moordenaar wanneer ik, terwijl ik weet dat ik besmettelijk ben, naar een feestje ga en daar iemand besmet die door mij overlijdt?

gelijke monniken, gelijke kappen

Voor de wet zijn we allemaal gelijk ‘gelijke monniken, gelijke kappen’. Toch is de kans kleiner dat vandalen worden vervolgd wanneer zij zich als groep misdragen dan wanneer zij alleen zouden zijn geweest. Dit wekt de indruk dat je aan vervolging kunt ontkomen door je aan te sluiten bij een groep. Waarom maken we geen einde aan deze rechtsongelijkheid? Willen we zelf zo graag bij een groep horen dat we de risico’s van groepen onderschatten? Eén ding is zeker, wanneer we ons niet bewust worden van de risico’s zullen er criminele bendes blijven bestaan en zullen mensen corrupt blijven omdat anderen dat ook zijn.

Zie ook:
recht
vluchtelingenprobleem
betekenis corrumperen

gerechtigheid

Ik heb moeite met mensen die op hoge toon gerechtigheid eisen. In veel gevallen willen ze niet dat er recht wordt gesproken maar willen wraak. Wraak waarvoor ze de verantwoordelijkheid proberen af te schuiven op een onafhankelijke partij, de rechterlijke macht. Een volledig onafhankelijke rechterlijke macht bestaat echter niet. De druk die de schreeuwers op de publieke opinie uitoefenen zet de onafhankelijkheid onder druk. Maar al te vaak is de rechterlijke macht bereid om onder druk van de publieke opinie een maximale straf op te leggen of om de grens van de wet op te zoeken om iemand te kunnen veroordelen. Dit gebeurt overal, ook in een democratische rechtsstaat. Wanneer je kiest voor de democratische rechtsstaat door gebruik te maken van haar voordelen dan zet je de rechterlijke macht niet onder druk met haatdragende en opruiende retoriek maar gebruik je je kiesrecht.    

Zie ook:
instant karma
genoegdoening
rechtvaardigheidsgevoel
wraak