Categoriearchief: Trump

Waarom kiezen we altijd voor dictators wanneer het even tegenzit?

the winner takes it all

Economie kan niet zonder ambitie, zonder mensen die de beste willen zijn. Als beloning krijgt de beste het meeste geld en de meeste macht. ‘The winner takes it all.’ Deze tekst die ABBA gebruikte voor een emotioneel nummer over scheiding, zou je kunnen gebruiken voor de wereldwijde economische scheiding die momenteel plaats vindt. Door de globalisering stromen geld en macht naar een kleine groep superrijken, multinationals en landen. Waar winnaars zijn, zijn echter ook verliezers. De groep verliezers wordt steeds groter. Dit besefte ik toen ik hoorde hoe Trump de Brexiteers steunde. In zijn visie als ondernemer-politicus onderwerp je landen aan je macht door hen tot voorkeursleverancier te benoemen. Dat hij de Britten in armoede stort zodra hij hen heeft losgeweekt van de Europese Unie en een andere leverancier voor de Britten vindt, vertelt hij er niet bij en het is maar de vraag of zij dit beseffen.

Zie ook: politieke slavernij

ontsla die man

Als verkooptrainer heb ik altijd het belang van interesse in de klant benadrukt. Echte interesse begint met zelfreflectie en zelfkritiek. Door je oprecht en onbevooroordeeld in te leven in de klant ontdek je wat het beste aansluit bij zijn behoeften. Wanneer ik naar Trump kijk dan zie ik een slechte verkoper. Een narcist die uit is op persoonlijke roem, zichzelf verheerlijkt door anderen zwart te maken, de kiezer manipuleert met leugens en bedrog en die je iets opdringt waar je later spijt van hebt. Mijn advies is: Ontsla die man! Hij is hoogstens geschikt als kofferbak verkoper. Met Trump als president boekt de kiezer misschien op korte termijn winst maar verliest hij op lange termijn het vertrouwen in de democratische rechtsstaat.

Zie ook:
mijn baas is een narcist
mindfucker

theocratisch Amerika

Volgens de leiders in een theocratie zijn zij door god uitverkoren voor een gecombineerde politieke en religieuze taak. Dit is anders dan in een democratie waar kerk en staat wettelijk zijn gescheiden. In Amerika ligt deze scheiding vast in het eerste amendement van de grondwet. Dit amendement verbiedt het Congres wetten te maken die een bepaalde religie bevoorrechten. Desondanks glijdt Amerika af naar een theocratie. Op het eerste oog valt dit niet op omdat er bijvoorbeeld  geen presidenten zijn die ook een geestelijk ambt bekleden. Toch heeft de geestelijkheid een grote vinger in de pap via christelijke organisaties als ‘The Fellowship’. Bovendien heeft iedere president persoonlijke banden met fundamentalistische predikanten en is hij voor zijn verkiezing van hen afhankelijk. Voor deze christenen maakt het niet uit of de president doodsbedreigingen uit, liegt, bedriegt, zijn macht misbruikt en zich bezondigt aan zelfverheerlijking zolang hij hun politieke agenda maar ten uitvoer brengt, zoals de aanstelling van conservatieve rechters bij het hooggerechtshof.

Zie ook: theocratie

Make America great again!

Het is maar de vraag of Trump zijn slogan ‘Make America great again!’ zal kunnen waarmaken. Het tegenovergestelde van great lijkt waarschijnlijker: small, unimportant, ordinary, loser. De invloedssfeer van Amerika krimpt doordat ze zich binnen haar landsgrenzen terugtrekt. Rusland en China nemen de economische en politieke ruimte over die Amerika achterlaat. Echte grootsheid ontstaat in de geest van de mens. Om Amerika weer groots te maken zal Trump iets moeten doen aan de politieke en economische polarisatie die de Amerikaanse geest splijt. Gelet op zijn karakter gaat hem dit waarschijnlijk niet lukken. Hij is geen John F. Kennedy of Martin luther King. Hierdoor is de kans groot dat zijn presidentschap straks bekend zal staan als: How America made itself unimportant.

 

gifmengsel

‘It’s the economy, stupid!’ Deze uitspraak van Bill Clinton wil ik veranderen in: It’s the economy, religion and power, stupid! Samen vergiftigen deze drie krachten de maatschappij. Niet alleen in het verre verleden maar ook in onze tijd. In Amerika heeft Trump zijn positie te danken aan extreme inkomensverschillen, religieus conservatisme en gepolariseerde politiek. De giftige verstrengeling van economie, religie en macht verandert voortdurend van samenstelling. Er ontstaat op dit moment al weer een nieuw gifmengsel. IT specialisten trekken de economische en politieke macht naar zich toe in een semi-religieuze wereld van kunstmatige intelligentie.

kantelpunt in de democratie

Er is een kantelpunt in de democratie waarop de kans groot is dat het volk haar invloed op de macht kwijt raakt. Dit punt wordt bereikt wanneer een politicus 50% van de stemmen + 1 krijgt. Het gevaar is dat hij vanaf dat moment alle macht naar zich toe trekt. Ieder democratisch bestel kent regels om dit te voorkomen. Bijvoorbeeld: Wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht dienen gescheiden te zijn en een meerderheid van minimaal 75% van het parlement moet instemmen met een grondwetswijziging. In veel landen krijgen radicale autocraten echter nadat ze door meer dan 50% van de kiezers zijn gekozen de macht om op eigen houtje wetten te veranderen en rechters te benoemen. Zie Trump in Amerika, Orbán in Hongarije, Erdogan in Turkije en Poetin in Rusland. De Europese ervaring met fascisme laat zien wat de gevolgen hiervan kunnen zijn.

 

machismo politiek

Agressie, onverzettelijkheid en dominantie zijn eigenschappen waar politici zich enkele jaren geleden nog voor schaamden maar waar ze nu openlijk voor uit komen. Het zijn al lang niet meer clowns als Berlusconi en Zuid-Amerikaanse generaals die in de afgelopen decennia hun machismo tentoon spreidden. Zelfs apparatsjiks als Poetin en Xi Jinping stellen tegenwoordig ongegeneerd hun machismo tentoon. Zij verwijzen de democratische grenzen van de macht naar de prullenbak en dwingen het volk tot dienstbaarheid en onderdanigheid. Ook het westen kent machismo leiders met Trump als dominant voorbeeld. Waarom reageren we niet met de hashtag, #stopmachismopolitiek? Is de invloed van deze politieke leiders intussen zo groot geworden dat we bang voor hen zijn of bewonderen we hun daadkracht? Zijn we in de fase beland van ‘Geen woorden maar daden.’ en  ‘Laat de echte kerels nu opstaan.’ ?

Zie ook: monniken