Categoriearchief: Trump

Waarom kiezen we altijd voor dictators wanneer het even tegenzit?

Make America great again!

Het is maar de vraag of Trump zijn slogan ‘Make America great again!’ zal kunnen waarmaken. Het tegenovergestelde van great lijkt waarschijnlijker: small, unimportant, ordinary, loser. De invloedssfeer van Amerika krimpt doordat ze zich binnen haar landsgrenzen terugtrekt. Rusland en China nemen de economische en politieke ruimte over die Amerika achterlaat. Echte grootsheid ontstaat in de geest van de mens. Om Amerika weer groots te maken zal Trump iets moeten doen aan de politieke en economische polarisatie die de Amerikaanse geest splijt. Gelet op zijn karakter gaat hem dit waarschijnlijk niet lukken. Hij is geen John F. Kennedy of Martin luther King. Hierdoor is de kans groot dat zijn presidentschap straks bekend zal staan als: How America made itself unimportant.

 

kantelpunt in de democratie

Er is een kantelpunt in de democratie waarop de kans groot is dat het volk haar invloed op de macht kwijt raakt. Dit punt wordt bereikt wanneer een politicus 50% van de stemmen + 1 krijgt. Het gevaar is dat hij vanaf dat moment alle macht naar zich toe trekt. Ieder democratisch bestel kent regels om dit te voorkomen. Bijvoorbeeld: Wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht dienen gescheiden te zijn en een meerderheid van minimaal 75% van het parlement moet instemmen met een grondwetswijziging. In veel landen krijgen radicale autocraten echter nadat ze door meer dan 50% van de kiezers zijn gekozen de macht om op eigen houtje wetten te veranderen en rechters te benoemen. Zie Trump in Amerika, Orbán in Hongarije, Erdogan in Turkije en Poetin in Rusland. De Europese ervaring met fascisme laat zien wat de gevolgen hiervan kunnen zijn.

 

Leve Trump!

Laat ik voorop stellen dat ik geen fan ben van Trump. Ik vind hem een narcistische hork en een wereldwijd gevaar. Ik wil aan deze mening echter gelijk een andere opvatting koppelen. Het feit dat ik Trump geen prettig mens vind betekent niet dat ik niet het belang zie dat hij voor de Amerikaanse politiek en de wereld kan hebben. Zoals een bedrijf soms een manager nodig heeft die een breker is in plaats van een bouwer, zo heeft ook de politiek soms een breker nodig. De Amerikaanse politiek zit muurvast. Obama heeft in zijn regeerperiode weinig kunnen realiseren door de gepolariseerde impasse tussen democraten en republikeinen. Wat je ook van Trump vindt, hij zet het botte mes in de politieke machtsverhoudingen. Ik begrijp daarom de Amerikanen wel die hem hebben gekozen. Voor hen is Trump de super individualist die de regelneven uit Washington zal verdrijven en de democratische vrijheid zal herstellen. Ik hoop voor hen en voor ons dat ze hun ziel niet aan de duivel hebben verkocht.

 

the American Bubble

Iedereen die wil werken kan rijk worden. Deze gedachte achter de ‘American Dream’ staat lijnrecht tegenover gedachten als ‘Wanneer je voor een dubbeltje bent geboren dan word je nooit een kwartje.’  Door het verschil in financieel en geestelijk startkapitaal worden rijken rijker en armen armer. Doordat in Amerika rijken de politieke propagandisten zijn geworden van de American Dream wordt de kloof tussen arm en rijk nog groter. Rijken worden superrijken die hun politieke macht misbruiken om gunstige belastingmaatregelen voor zichzelf te realiseren. Zij rechtvaardigen zich met het standpunt dat iedereen dezelfde kansen heeft. Dit is niet waar! De armen in de sloppenwijken en verpauperde middenstandswijken beseffen dit niet. Zij laten zich een worst voorhouden die onbereikbaar voor hen is. Zodra ze dit gaan beseffen spat de American Dream als een zeepbel uit elkaar.

Zie ook:
resocialisatie
de maakbare mens

 

weerzinwekkend liberalisme

Voor mij als sociaal liberaal heeft ieder mens het recht om zelf vorm te geven aan zijn leven zolang hij het recht van anderen niet belemmert. Gemeenschappelijke voorzieningen zijn geen automatisch recht maar het rendement van je investering in het algemeen belang en ter bescherming van de zwakkeren in de maatschappij. Ik schaam me tegenwoordig voor de term liberaal. Deze term is bezoedeld door rechts extremisten in Amerika bij wie het liberalisme is verzand in narcisme en zelfverrijking met Trump als arrogante en dominante icoon. Iedere relativering en ieder gevoel van mededogen wordt door hem verstikt in zelfoverschatting, leugens en in de meest weerzinwekkende vorm van manipulatie: Het zwart maken van tegenstanders en minderheden om de aandacht af te leiden van hemzelf als zwartmaker.

Zie ook: over de top

 

politieke slavernij

Er is een nieuwe periode van slavernij aangebroken. Een periode waarin we het eigendom worden van superrijken. Van regeringsleiders als Trump die het geld dat ze hebben vergaard met economische manipulatie en belastingvermijding gebruiken om ons aan hun vermogen toe te voegen. Ze zetten zich niet in voor de politieke zaak vanuit sociale betrokkenheid maar willen de regels zodanig veranderen dat hun vermogen zeker wordt gesteld en kan groeien. Gevoelig als we zijn voor hun economisch succes en voor hun geestelijke manipulatie staan we onze vrijheid aan hen af. Schikken ons als een nieuwe versie van Oom Tom naar hun wensen.

 

hard en hart

Als leidinggevende moet je nu eens hard zijn dan weer zacht, hart met een t. Nu eens directief dan weer sociaal. Ik herinner me een sociaal manager, directeur van een commercieel bedrijf. Een vriendelijke pijp rokende man die goed was voor zijn medewerkers. De omzet daalde. Hij werd ontslagen. De raad van commissarissen koos vervolgens voor een directieve opvolger. Een dominante narcistische man die commercieel door het gaatje ging en over lijken. Amerika maakt op dit moment een soortgelijke wisseling van de macht mee. De vriendelijke, sociale president Obama is opgevolgd door de dominante, niets of niemand ontziende Trump. Laten we hopen dat er na hem een president komt die hard en hart met elkaar verbindt.

Zie ook:
pijnlijk
onze zachte onderbuik
de testosteron blik
teder