Categoriearchief: China

China, de nieuwe grootmacht. Zal ze goed met haar macht om kunnen gaan?

het nieuwe collectivisme

Stel dat de mensheid als collectief een identiteit kan ontwikkelen die meer is dan de som van de individuele groepsleden. Er is echter één voorwaarde: Het individu dient zichzelf volledig weg te cijferen ten gunste van het collectief. Moet ik me in dat geval niet verzetten tegen de opkomst van het nieuwe collectivisme dat momenteel de wereld overspoelt? Van het Westers commerciële collectivisme tot het gedigitaliseerde Chinese staatscollectivisme. Maar stel dat het collectief verder zal kunnen reiken en meer zal kunnen bereiken dan het individu? Waarom zou ik me er dan tegen verzetten? Misschien groeit de naastenliefde wel doordat we met het loslaten van onze individualiteit ook ons egoïsme kwijtraken. Of misschien krijgt het collectief wel een eigen bewustzijn waarin individuen spiritueel worden herboren.

Zie ook:
Neanderthalers 2.0
collectief

 

Neanderthalers 2.0

We dreigen in het westen de Neanderthalers te worden van de 21ste eeuw. Er zijn meerdere theorieën waarom Neanderthalers zijn uitgestorven. Volgens recente theorieën zijn ze uitgestorven door hun geringe aantal, de geografische spreiding en de daardoor beperkte collectieve kennis. Iets soortgelijks gebeurt er op dit moment met ons in het westen. Ronddolend in individualisme dreigen we onze positie in de wereld kwijt te raken aan het centraal geleide collectivisme in China.

Zie ook:
collectief
het nieuwe collectivisme

 

Make America great again!

Het is maar de vraag of Trump zijn slogan ‘Make America great again!’ zal kunnen waarmaken. Het tegenovergestelde van great lijkt waarschijnlijker: small, unimportant, ordinary, loser. De invloedssfeer van Amerika krimpt doordat ze zich binnen haar landsgrenzen terugtrekt. Rusland en China nemen de economische en politieke ruimte over die Amerika achterlaat. Echte grootsheid ontstaat in de geest van de mens. Om Amerika weer groots te maken zal Trump iets moeten doen aan de politieke en economische polarisatie die de Amerikaanse geest splijt. Gelet op zijn karakter gaat hem dit waarschijnlijk niet lukken. Hij is geen John F. Kennedy of Martin luther King. Hierdoor is de kans groot dat zijn presidentschap straks bekend zal staan als: How America made itself a loser.

 

geschiedenisles?

Na de tweede wereldoorlog dachten we dat ons economisch en democratisch systeem overal in de wereld welvaart en welzijn zou brengen. Landen als de Sovjet Unie en China die zich tegen ons verzetten, werden economisch en politiek geïsoleerd. Vanaf het moment dat hun economieën instortten waanden we ons zelfs oppermachtig. Verblind door het grote geld zagen we wereldwijd nieuwe kansen. We hadden echter buiten de waard gerekend. In de ingestorte economieën grepen radicale autocraten de macht. Zij kopieerden ons economisch systeem en schoven het democratisch gedachtegoed terzijde. Een belangrijk principe van de democratie, individuele vrijheid en verantwoordelijkheid, werd aan hun machtsstreven ondergeschikt gemaakt. Verblind door de nieuwe rijkdom veranderde op dat moment de westerse economie in een graai-economie. Degenen die onderaan de economische ladder belandden, verloren hun geloof in de politiek en leverden zich over aan radicale autocraten die beloofden de westerse positie en macht te herstellen.

 

oorlogsdreiging

Uit angst haar welvaart te verliezen zal het westen zich wel twee keer bedenken voordat ze nucleaire wapens inzet in een gewapend conflict. Het regiem in Noord Korea heeft minder te verliezen. Bovendien heeft het een externe vijand nodig om de steun van de eigen bevolking te kunnen behouden. Een vijand die zich niet vijandig gedraagt kan echter niet eindeloos als vijand worden gepresenteerd. Dit leidt tot provocaties die het beeld van Amerika als vijand moeten bevestigen. Zij vergroten het risico dat Amerika ook daadwerkelijk aanvalt zoals ze in Irak heeft gedaan na een soortgelijke voorgeschiedenis van dreiging en geweld door Saddam Hoessein. China en Rusland zullen in dit geval niet stil blijven zitten. Beide landen grenzen aan Noord Korea. Net als Noord Korea onderdrukken ook zij hun bevolking. Wanneer ze niet opkomen voor hun vroegere bondgenoten in Noord Korea dan kan dat door de eigen bevolking als zwakte worden beschouwd. Dit wekt bij minderheden in deze landen de indruk dat er ruimte is om in opstand te komen. Daarnaast geldt voor China dat wanneer in een oorlog Noord Korea wordt ingelijfd door Zuid Korea dit grote gevolgen heeft voor haar positie in de regio. Dit zal China niet over haar kant laten gaan. Zijn er andere oplossingen? Onderhandelen misschien? Waarover? Noord Korea die haar kernwapenarsenaal opgeeft? In de woorden van Poetin ‘Ze eten liever gras.’ Economische sancties? Door extra economische sancties zal de armoede in Noord Korea groter worden. Hierdoor groeit de kans op binnenlandse onrust waardoor de positie van de elite in gevaar komt. Dit kan het regiem naar de onderhandelingstafel brengen maar het kan haar er ook toe aanzetten om de onrust om te buigen naar oorlogsbereidheid. Opheffen van de bestaande economische sancties? Dit zal de oorlogsdreiging niet doen afnemen. Het regiem zal dit als een overwinning beschouwen en doorgaan met provocaties en misschien zelfs met een rechtstreekse aanval. Bovendien zal dit als winst worden gezien door regiems in andere landen die hun bevolking onderdrukken. Dit zal ertoe leiden dat ook zij een nucleaire macht willen worden, eventueel met de hulp van Noord Korea.

Zie ook: wie dreigt ..

 

groot groter grootst

Wat is dat toch met de mens? Dat verlangen naar meer beter groter. Het begon al toen je kind was, je wilde zo snel mogelijk groot zijn. De drang naar groot groter grootst stopte daar niet. Hele volken, landen willen de grootste zijn. Wanneer ze dat niet zijn verlangen ze naar de periode waarin ze het wel waren. Europa, Amerika, Rusland, China en het Midden Oosten, allen hebben ze een periode gekend waarin ze een wereldmacht waren. Wanneer beseffen we nu eindelijk eens dat we stof zijn en tot stof zullen wederkeren? De echte antwoorden in het leven liggen niet in het aantal stofdeeltjes maar in het enkelvoudige deeltje, in het kleine dat binnen de ruimtetijd het grote in zich draagt.

 

derde generatie

Na de tweede wereldoorlog was er geen tijd voor vrije tijd. Er moest worden gewerkt. Het arbeidsproces moest weer op gang worden gebracht. De kinderen van deze generatie harde werkers bouwden hierop voort. Zij perfectioneerden het arbeidsproces, maakten het efficiënter en effectiever. Zij creëerden de kenniseconomie. De ontwikkeling van deze twee generaties is te vergelijken met die van veel familiebedrijven. De onvoorwaardelijke inzet van de grondlegger wordt opgevolgd door zijn kinderen die met hun vernieuwende krachten het bedrijf uitbouwen en verfijnen. De derde generatie eet vervolgens het bedrijf op. Ook in onze landelijke economie worden de contouren van de derde generatie zichtbaar. Er is een grote groep mensen die zich met gulzigheid overgeeft aan de sociale en economische stabiliteit die door de eerste twee generaties is gecreëerd. Zij doen alsof de technologie hard werken en innovatie overbodig hebben gemaakt. Zij investeren liever in vrije tijd. Werknemers in China en India kijken hier met afgunst en minachting op neer. Zij zijn de eerste generatie harde werkers van hun land.

Zie ook:
cougar world
yolo