Categoriearchief: buitenaards

Waarom zouden we de wereld buiten de aarde niet in onze beschouwing meenemen?

universum

Is mijn spirituele ervaring echt of is ze het product van mijn ego dat zijn eigen universum creëert? Soms denk ik dat dit zo is. Dat ik een in zichzelf gekeerde geest ben die zit opgesloten in zijn eigen universum. Maar is dit een probleem? Is het universum dat ik creëer meer of minder waard dan andere universums? Zijn er trouwens wel meerdere universums? Is er niet slechts één universum? Is het bovendien niet de aard van dit universum dat het de manifestatie is van zijn eigen betrekkelijkheid? En is het feit dat ik deze betrekkelijkheid inzie niet de kern van mijn spirituele ervaring? Wat doet het er in dat geval nog toe of mijn universum echt is of fictief?

 

toekomst

Ik herinner me dat ik als kind vooral vliegtuigen tekende en fabrieken met walmende schoorstenen. Dit paste bij de jaren vijftig toen we sterk geloofden in een toekomst waarin machines het dagelijks leven gemakkelijker zouden maken. In 1970 las ik het boek buitenaardse beschaving van Stefan Denaerde. In dit boek beschrijft hij de planeet Jarga waar automatisering, efficiency, rechtvaardigheid en onzelfzuchtige creativiteit de culturele leidraad vormden. Dit paste bij de toekomstvisie van de jaren zeventig. Ik ben nog altijd geïnteresseerd in wat de toekomst ons brengen zal. Op dit moment richt ik me op de ontwikkeling van het wereldwijde computer netwerk met haar op logaritmes gebaseerde kunstmatige intelligentie. Dit roept vragen op als: Zullen we in de toekomst onze emoties laten bepalen door wiskundige formules? Welke aspecten van onze persoonlijkheid zullen we inleveren om met intelligente robots te kunnen samenleven? Wat zal de invloed zijn van de stortvloed van informatie op ons concentratievermogen en ons empathisch vermogen? Zal het computer netwerk onze spirituele drang versterken of juist verzwakken? Wat de antwoorden ook zullen zijn, één ding is zeker, ze komen naar ons toe.

Zie ook
informatievloedgolf
Wie ben ik?

 

buitenaards

Volgens de astronomie zijn er alleen al in ons melkwegstelsel tientallen miljoenen planeten die net als de aarde een leefbaar klimaat hebben. Wanneer je naar het heelal kijkt dan gaat het om miljarden planeten waar intelligent leven mogelijk is. De vraag is of de intelligentie van de wezens die er wonen op die van ons lijkt. Onze intelligentie heeft namelijk een bijzondere ontstaansgeschiedenis. Ze begon met een strijd om te overleven, een strijd die nog altijd wordt gekleurd door de primaire emoties vechten en vluchten. Een tweede belangrijke fase was de drang om je lot te verbinden aan dat van anderen. Hierdoor kregen kinderen de tijd om te leren. De derde belangrijke stap was het vermogen om je in te leven in metafysische zaken. Wordt het nu geen tijd om een stap te zetten die deze aardse intelligentie overstijgt? Heeft buitenaards daarom misschien ook de betekenis van bovenaards, transcendent? Hebben we een transcendente intelligentie nodig om in contact te treden met buitenaards leven?

Zie ook: morele pijler

 

Is god een algoritme?

Hoe begon het leven? Begon het met een god die hemel en aarde schiep en zich vervolgens manifesteerde in heilige boeken om zijn schepping bij te sturen? Of ligt het antwoord verscholen in natuurkundige wetten? Begon het leven misschien met een kwantumsprong waarbij energie zich manifesteerde als een deeltje in plaats van als een golf? Maar wat zette het kwantum er dan toe aan om een deeltje te worden? Of kosmologisch gezien, wat bracht het proces van omgekeerde zwaartekracht op gang dat leidde tot het uitdijen van het universum en het mogelijk ontstaan van meerdere universums? Welk algoritme, welke set regels, heeft deze wijzigingen in gang gezet en doen groeien? Is er trouwens maar één algoritme of is er misschien een oneindig aantal algoritmes die verschillende werelden opleveren? Waarom bestaan deze algoritmes, als ze al bestaan? Zijn ze er slechts voor de blijdschap en verwondering van de wiskundige die een nieuwe wetmatigheid ontdekt? Of zijn ze er voor de filosoof om er vragen over te stellen? Zullen deze vragen echter niet tot de conclusie leiden: ‘het enige dat ik weet is dat ik niets weet’? Of zullen we uiteindelijk wel iets weten maar is dat wat we dan weten te vergelijken met het getal pi, de verhouding van een cirkel en haar middellijn, een getal dat een ogenschijnlijke waarde heeft van 3,14 maar dat bij nadere beschouwing een oneindig aantal verschillende getallen achter de komma blijkt te hebben?

Zie ook: het enige dat ik weet ..