Categoriearchief: buitenaards

Waarom zouden we de wereld buiten de aarde niet in onze beschouwing meenemen?

de blauwe planeet

Sinds het bestaan van de ruimtevaart spreken astronauten bijna verliefd over ‘de blauwe planeet’. Zouden buitenaardse bezoekers, wanneer ze ons zouden bezoeken, dezelfde ontroering ervaren? Hebben ze trouwens wel ons gezichtsvermogen? Misschien is de aarde voor hen niet meer dan een grijze grauwe planeet. En zijn we ‘in hun ogen’ wel zo bijzonder als we zelf denken? Zijn we voor hen misschien niet meer dan een mierenhoop? Een wirwar van wegen en hokjes met bewoners die door elkaar heen krioelen, samen paren, elkaar bestrijden en andere mieren en insecten in slavernij gevangen houden, hen uitmelken en vermoorden. Hoeveel bescheidener zouden we zijn wanneer we op deze manier naar onszelf zouden kijken?

 

universum

Is mijn spirituele ervaring echt of is ze het product van mijn ego dat zijn eigen universum creëert? Soms denk ik dat dit zo is. Dat ik een in zichzelf gekeerde geest ben die zit opgesloten in zijn eigen universum. Maar is dit een probleem? Is het universum dat ik creëer meer of minder waard dan andere universums? Zijn er trouwens wel meerdere universums? Is er niet slechts één universum? Is het bovendien niet de aard van dit universum dat het de manifestatie is van zijn eigen betrekkelijkheid? En is het feit dat ik deze betrekkelijkheid inzie niet de kern van mijn spirituele ervaring? Wat doet het er in dat geval nog toe of mijn universum echt is of fictief?

 

buitenaards

Volgens de astronomie zijn er alleen al in ons melkwegstelsel tientallen miljoenen planeten die net als de aarde een leefbaar klimaat hebben. Wanneer je naar het heelal kijkt dan gaat het om miljarden planeten waar intelligent leven mogelijk is. De vraag is of de intelligentie van de wezens die er wonen op die van ons lijkt. Onze intelligentie heeft namelijk een bijzondere ontstaansgeschiedenis. Ze begon met een strijd om te overleven, een strijd die nog altijd wordt gekleurd door de primaire emoties vechten en vluchten. Een tweede belangrijke fase was de drang om je lot te verbinden aan dat van anderen. Hierdoor kregen kinderen de tijd om te leren. De derde belangrijke stap was het vermogen om je in te leven in metafysische zaken. Wordt het nu geen tijd om een stap te zetten die deze aardse intelligentie overstijgt? Heeft buitenaards daarom misschien ook de betekenis van bovenaards, transcendent? Hebben we een transcendente intelligentie nodig om in contact te treden met buitenaards leven?

Zie ook: morele pijler

 

morele pijler

Een belangrijke pijler onder onze morele opvattingen is het idee dat je na je dood voortleeft in de hemel of in de hel, waar je wordt beloond of gestraft. Dit idee wordt wereldwijd gevoed door bijna-doodervaringen van mystici en profeten. In de afgelopen jaren heeft de wetenschap een bom onder deze pijler gelegd. De bijna-doodervaring zou niets bovennatuurlijks hebben maar zou worden veroorzaakt door fysisch biologische processen op het moment van overlijden, zoals: zuurstof- en glucosetekort, prikkeling van specifieke hersengebieden en de werking van neurotransmitters. De bijna-doodervaring zou zelfs in een laboratorium kunnen worden opgeroepen. Wanneer dit waar is dan heb ik een vraag: Stel, er bestaat intelligent leven op andere planeten. Deze intelligente wezens kennen geen bijna-doodervaring. Wat zijn dan hun morele pijlers?

Zie ook:
tijdgeest
kind van ..
Wie ben ik?
oorsprong van ons bewustzijn

 

Is god een algoritme?

Hoe begon het leven? Begon het met een god die hemel en aarde schiep en zich vervolgens manifesteerde in heilige boeken om zijn schepping bij te sturen? Of ligt het antwoord verscholen in natuurkundige wetten? Begon het leven misschien met een kwantumsprong waarbij energie zich manifesteerde als een deeltje in plaats van als een golf? Maar wat zette het kwantum er dan toe aan om een deeltje te worden? Of kosmologisch gezien, wat bracht het proces van omgekeerde zwaartekracht op gang dat leidde tot het uitdijen van het universum en het mogelijk ontstaan van meerdere universums? Welk algoritme, welke set regels, heeft deze wijzigingen in gang gezet en doen groeien? Is er trouwens maar één algoritme of is er misschien een oneindig aantal algoritmes die verschillende werelden opleveren? Waarom bestaan deze algoritmes, als ze al bestaan? Zijn ze er slechts voor de blijdschap en verwondering van de wiskundige die een nieuwe wetmatigheid ontdekt? Of zijn ze er voor de filosoof om er vragen over te stellen? Zullen deze vragen echter niet tot de conclusie leiden: ‘het enige dat ik weet is dat ik niets weet’? Of zullen we uiteindelijk wel iets weten maar is dat wat we dan weten te vergelijken met het getal pi, de verhouding van een cirkel en haar middellijn, een getal dat een ogenschijnlijke waarde heeft van 3,14 maar dat bij nadere beschouwing een oneindig aantal verschillende getallen achter de komma blijkt te hebben?

Zie ook: het enige dat ik weet ..