Categoriearchief: Heerlijke nieuwe wereld?

Zal er in de toekomst een betere tijd voor de mens aanbreken?

een nieuwe realiteit

De smartphone heeft een nieuwe realiteit toegevoegd aan ons dagelijks leven. We gebruiken haar niet alleen om te communiceren met anderen maar ook om te communiceren met de kunstmatige intelligentie van het wereldwijde computernetwerk. Er groeit een steeds inniger band tussen ons en dit netwerk. Uiteindelijk zal deze band verder reiken dan de band tussen demente bejaarden en hun computergestuurde knuffelrobot. We zullen onze hersenen steeds meer laten aansturen door de logaritmes van het intelligente computernetwerk. De vraag die dit bij me oproept is: Zal dit netwerk een toegevoegde realiteit blijven naast onze menselijke natuur of zullen we ons erdoor laten opslokken? Wanneer ik kijk naar de mate waarin we verslaafd zijn geraakt aan de smartphone dan denk ik dat dit laatste zal gebeuren. Stel dat dit gebeurt, moet ik daar dan treurig om zijn? Nee, waarom zou de evolutie de biologische weg moeten blijven volgen? Waarom zou ze niet een technologische weg van kunstmatige intelligentie en robotisering mogen inslaan?

 

digitale vluchteling

Waar kun je straks nog naar toe wanneer je niet wilt leven in een digitale dictatuur? In een land waar je privacy wordt geofferd op het rooster van sociale kredietwaardigheid, controle en manipulatie. Een land waar door middel van virtual reality je persoonlijkheid wordt gebruikt om data toe te voegen aan een wereldwijde kunstmatige intelligentie. Stel dat er überhaupt nog een land is waar je naartoe zou kunnen vluchten, zou je daar dan ook een menswaardig bestaan kunnen opbouwen zonder de steun van computers voor je dagelijkse veiligheid, gezondheid en voedsel productie? En kunnen al die miljarden andere mensen dat dan ook?

 

thuisgevoel

Voel ik me nog wel thuis in de wereld? Thuis is meer dan het huis waarin ik woon. Het is de plaats waar ik me verbonden voel met mijn naasten en me vrij voel. Een beschutte plaats waar ik mezelf kan zijn en waar ik iets beteken. Ik merk dat ik steeds vaker met weemoed terugdenk aan het thuisgevoel dat ik had in mijn kinderjaren. Een gevoel dat zich later uitstrekte naar de wereld buiten mijn ouderlijk huis. De tijd waarin ik me betrokken voelde bij wereldproblemen en dacht daar iets aan te kunnen doen. Mijn betrokkenheid wordt kleiner. Zijn de problemen groter geworden? Terwijl ik me dit afvraag besef ik dat er ook in mijn jeugd grote problemen waren: koude oorlog, opstanden in Oost Europa, Vietnam oorlog, kernwapens, hongersnood en milieuvervuiling. Waarom wil ik niet meer met dit soort problemen bezig zijn? Ben ik moegestreden en verlang ik naar de dood, naar het pre-baarmoederlijk thuisgevoel?

 

new age

New age aanhangers geloven dat er een nieuwe tijd op aarde zal aanbreken doordat we ons persoonlijk en spiritueel zullen ontwikkelen en doordat we beter zullen leren luisteren naar wat ons gevoel en intuïtie aangeven. Hierdoor krijgen we volgens hen inzicht in de liefdevolle kracht binnen onszelf en versterken we de liefde. Ik ervaar dit niet. Tijdens mijn diepste inzichten ervaar ik wat je op zijn best liefde zou kunnen noemen maar wat iedere vorm van liefde overstijgt. Bovendien heb ik niet het gevoel dat waar ik me in opgenomen voel een kracht is die groeit. Het is geen optelsom, geen nieuwe fase in de evolutie. Wat ik ervaar is en was er altijd al, hier en nu.

Zie ook:
aquarius tijdperk
evolutie
evolutie van het bewustzijn

 

eeuwig leven

Stel dat je de mogelijkheid zou krijgen om onsterfelijk te worden, zou je daar dan voor kiezen? Mijn antwoord is: Nee! Een eeuwig leven hier op aarde trekt mij niet aan. Het leven zou een herhaling van zetten worden. Een herhaling van ongemakken en pleziertjes in een bestaan waar de natuurlijke overlevingsdrang is verdwenen. Als ik toch zou mogen kiezen dan koos ik voor een leven op een andere planeet waar ik voor nieuwe uitdagingen zou komen te staan. Maar nog liever zou ik de empathische observator willen zijn van het zich eindeloos herscheppende leven. Ik hoef daar trouwens niet op te wachten. Ik kan dat ook nu al zijn.

 

universum

Is mijn spirituele ervaring echt of is ze het product van mijn ego dat zijn eigen universum creëert? Soms denk ik dat dit zo is. Dat ik een in zichzelf gekeerde geest ben die zit opgesloten in zijn eigen universum. Maar is dit een probleem? Is het universum dat ik creëer meer of minder waard dan andere universums? Zijn er trouwens wel meerdere universums? Is er niet slechts één universum? Is het bovendien niet de aard van dit universum dat het de manifestatie is van zijn eigen betrekkelijkheid? En is het feit dat ik deze betrekkelijkheid inzie niet de kern van mijn spirituele ervaring? Wat doet het er in dat geval nog toe of mijn universum echt is of fictief?

 

toekomst

Ik herinner me dat ik als kind vooral vliegtuigen tekende en fabrieken met walmende schoorstenen. Dit paste bij de jaren vijftig toen we sterk geloofden in een toekomst waarin machines het dagelijks leven gemakkelijker zouden maken. In 1970 las ik het boek buitenaardse beschaving van Stefan Denaerde. In dit boek beschrijft hij de planeet Jarga waar automatisering, efficiency, rechtvaardigheid en onzelfzuchtige creativiteit de culturele leidraad vormden. Dit paste bij de toekomstvisie van de jaren zeventig. Ik ben nog altijd geïnteresseerd in wat de toekomst ons brengen zal. Op dit moment richt ik me op de ontwikkeling van het wereldwijde computer netwerk met haar op logaritmes gebaseerde kunstmatige intelligentie. Dit roept vragen op als: Zullen we in de toekomst onze emoties laten bepalen door wiskundige formules? Welke aspecten van onze persoonlijkheid zullen we inleveren om met intelligente robots te kunnen samenleven? Wat zal de invloed zijn van de stortvloed van informatie op ons concentratievermogen en ons empathisch vermogen? Zal het computer netwerk onze spirituele drang versterken of juist verzwakken? Wat de antwoorden ook zullen zijn, één ding is zeker, ze komen naar ons toe.

Zie ook
informatievloedgolf
Wie ben ik?