Categoriearchief: collectief

De termen collectief en collectivisme worden hier in de betekenis gebruikt van: Groep personen die hun individuele doelen ondergeschikt maken aan groepsdoelen en zich tegenover anderen als eenheid presenteren.

coronavirus

Wat de gevolgen van het coronavirus zijn voor het dagelijks leven weten we intussen allemaal. Wat het met onze visie op de rol van de overheid gaat doen weten we nog niet. Ik denk aan de gevolgen van de noodtoestand. We zijn in de afgelopen decennia gewend geraakt aan steeds meer individuele vrijheid. We maken nu een toestand mee waarbij de overheid hard ingrijpt in deze vrijheid. Ik vraag me af of onze visie zal veranderen. Zullen we de sturende en dwingende rol van de overheid normaal gaan vinden?

Zie ook:
lockdown
totale lockdown

het nieuwe collectivisme

Stel dat de mensheid als collectief een identiteit kan ontwikkelen die meer is dan de som van de individuele groepsleden. Er is echter één voorwaarde: Het individu dient zichzelf volledig weg te cijferen ten gunste van het collectief. Moet ik me in dat geval niet verzetten tegen de opkomst van het nieuwe collectivisme dat momenteel de wereld overspoelt? Van het Westers commerciële collectivisme tot het gedigitaliseerde Chinese staatscollectivisme. Maar stel dat het collectief verder zal kunnen reiken en meer zal kunnen bereiken dan het individu? Waarom zou ik me er dan tegen verzetten? Misschien groeit de naastenliefde wel doordat we met het loslaten van onze individualiteit ook ons egoïsme kwijtraken. Of misschien krijgt het collectief wel een eigen bewustzijn waarin individuen spiritueel worden herboren.

Zie ook:
Neanderthalers 2.0
collectief

Neanderthalers 2.0

We dreigen in het westen de Neanderthalers te worden van de 21ste eeuw. Er zijn meerdere theorieën waarom Neanderthalers zijn uitgestorven. Volgens recente theorieën zijn ze uitgestorven door hun geringe aantal, geografische spreiding, inteelt en beperkte collectieve kennis. Iets soortgelijks gebeurt er op dit moment met ons in het westen. Ronddolend in individualisme dreigen we onze positie in de wereld kwijt te raken aan het centraal geleide collectivisme in China.

Zie ook:
collectief
het nieuwe collectivisme

verzuiling

In de jaren zestig en zeventig hebben de drie belangrijkste ideologische zuilen, de christelijke,  socialistische en liberale zuil, hun invloed verloren. Het fundament onder deze zuilen bestaat echter nog steeds. Ieders sociale territorium, de groep mensen waar je persoonlijk contact mee hebt. Nieuwe mensen krijgen niet of nauwelijks toegang tot dit territorium van kennissen, vrienden en geliefden. Alleen zij die zich aanpassen worden erin opgenomen. Doen ze dat niet dan worden ze verstoten. Wanneer een autochtone Nederlander met een allochtone moslima wil trouwen dan is de kans groot dat hij zich zal moeten bekeren tot de Islam. Doet hij dat niet dan loopt zij het risico door haar familie te worden verstoten. Dit clangedrag vormt de basis van nieuwe zuilen rondom oude tegenstellingen, als: spiritueel of godsdienstig, collectief of individueel, autoritair of democratisch.

collectief

De afgelopen veertig jaar hoefde er nauwelijks een beroep te worden gedaan op de bescherming en ondersteuning van de groep. We konden ons persoonlijk ontwikkelen. Lieten ons niet onder de voet lopen door de kudde. Terwijl het grootste deel van de wereld zich koesterde in familiebanden en collectieve normen leefden wij met opvattingen als: Je moet jezelf kunnen zijn. Ze moeten me nemen zoals ik ben. Sinds september 2001 zijn we daar niet meer zo zeker van. Langzaam wordt de invloed van het collectief sterker. De druk om je aan te passen groter. Verrast door deze ontwikkeling zwijgen we wanneer we worden geconfronteerd met de romantiek van het collectief. Geven ons blind over aan hen die bescherming beloven tegen vreemdelingen en/of economische rampspoed. Laten ons gedachteloos meeslepen in maatschappelijke discussies. Stemmen lijdzaam in met onveranderlijke religieuze opvattingen. Het wordt tijd dat we leren omgaan met het collectief.

Zie ook:
Neanderthalers 2.0
het nieuwe collectivisme

collectief verdriet

Zijn hart verzachtte bij de glimlach van een kind.
Zijn ogen schoten vol wanneer hij twee geliefden zag.
Surfend op de golven van leven bereikte hij de zevende hemel.

Het was allemaal niet genoeg.
Hij gaf zich over aan de visuele krachten op tv.

Nu lacht hij om de cabaretier die hem uitscheldt.
Verbergt zich in de schoot van de volkswoede.
Zoekt vergetelheid in het collectieve verdriet.