Categoriearchief: vreemdeling vluchteling

De oorspronkelijke betekenis van vreemd is ‘van elders komend’. De omgang met het vreemde en met de vreemdeling is een van de grote geestelijke uitdagingen in ons leven.  Slaag je er niet in om met deze uitdaging om te gaan dan zet je jezelf mentaal en spiritueel klem en volgt er een strijd met het vreemde, met de vreemdeling en vluchteling.

oeroud racisme

Racisme is van alle tijden. Zo is er een wijdverbreide opvatting dat homo sapiens vanaf haar komst in Europa superieur was aan de neanderthaler mens. Dit ondanks onderzoeken waaruit blijkt dat de neanderthaler mens een eigen cultuur had. Ze begroeven bijvoorbeeld hun doden en gaven ze grafgiften mee, ook beschikten ze over werktuigen, wapens, kralen, lijm en touw. Het enige dat je achteraf over het verschil tussen beide rassen kunt zeggen is dat ze een ander uiterlijk hadden en dat de integratie van beide rassen ten gunste van homo sapiens is beslecht. De verschillen waren namelijk niet zo groot dat er geen fysieke vermenging kon plaatsvinden. Twee tot vijf procent van ons DNA stamt af van de neanderthaler mens. De integratie heeft echter niet lang genoeg geduurd en was niet wijdverbreid genoeg om voor een groter aandeel van het neanderthaler DNA in ons DNA te zorgen. Het zou ook kunnen dat er duizenden jaren geleden al sprake was van rassendiscriminatie.

Zie ook: Neanderthalers 2.0

het Amerika van Trump

Je begrijpt pas waarom Amerikanen Trump steunen wanneer je hem in de context van de Amerikaanse geschiedenis plaatst. Rond 1840 kwam de grote trek van arme streng gelovige Europese immigranten op gang. Bij hun aankomst hadden ze niets te verliezen, ze konden alleen maar winnen. Met de bijbel als moreel kompas zetten ze zich in voor hun droom van vrijheid en succes. Voor veel Amerikanen is Trump een exponent van deze inzet. Hij is: competitief, vastberaden, daadkrachtig en zeker van zichzelf. Met zijn inzet heeft hij de Amerikaanse droom waar gemaakt. Op grond daarvan mag hij zichzelf op de borst kloppen en openlijk met zijn bezit pronken. Hij mag zelfs liegen, grof zijn, seksistisch, racistisch en hij mag de wet verkrachten om collaborateurs te beschermen. Dit alles wordt hem vergeven zolang hij er maar voor zorgt dat de overheid zich niet met hen bemoeit, hun financiële belangen beschermt en hun conservatief christelijke principes in beleid omzet.

Zie ook:
the American Bubble
the ballad of Lucy Jordan
het China van Xi Jinping

als het niet gaat zoals gepland

Mijn zoon dacht alles goed te hebben geregeld voor zijn emigratie naar Alaska maar werd bij het vliegtuig tegengehouden vanwege de corona en immigratie maatregelen van de Amerikaanse overheid. Dit in tegenstelling tot wat hem en zijn Amerikaanse verloofde was verteld. Het heeft ons allemaal met heftige emoties geconfronteerd, van woede tot teleurstelling, verdriet, moedeloosheid en verwarring. Wanneer dit gebeurt kun je blijven hangen in je gevoel, je plan laten varen of even diep ademhalen, loslaten en zoeken naar een oplossing in het volste vertrouwen dat de liefde overwint.

Zie ook:
duizend kussen
Als het lukt, zal het goed voor hem zijn.
een open lijn

vreemdgangers

Ik begrijp sommige vreemdgangers wel, degenen die vreemdgaan omdat ze een gebrek aan intimiteit of hartstocht ervaren. Het leven gedijt het best in de wisselwerking tussen consolideren en exploreren, tussen intimiteit en hartstocht. Wanneer een van deze krachten ontbreekt, ben je bereid het gemis elders te zoeken. Bij iemand met wie je beide aspecten ervaart, het intieme vertrouwde gevoel van liefde doorspekt met hartstocht en avontuur.

Zie ook:
dubbelleven
player
stilstaan en verdergaan
verstikkende relaties

het politieke bed

Er zijn drie hoofdpijndossiers waar de politiek mee worstelt: klimaatverandering, immigratie en globalisatie. Ook de burger worstelt met deze problemen. Hij heeft daarnaast echter nog een ander probleem, de onoverzichtelijke bureaucratische regelgeving waarmee politici de dossiers te lijf gaan. De burger wil heldere simpele oplossingen waarover hij zich het hoofd niet hoeft te breken. Aangezien het hem niet lukt om deze zelf te bedenken zoekt hij zijn heil bij politici als Thierry Baudet. Deze lijkt intellectueel tegengas te kunnen geven aan de bureaucratische haarklovers. De kans is echter groot dat hij niet alleen het politieke bed opschudt maar ook een stofwolk van negatieve emoties zal doen opwaaien, van opgekropte frustraties tot woede, haat en venijn. Ben ik bang dat dit gebeurt? Nee, waarom zou ik? Is het vrijkomen van emoties niet een onvermijdelijk gevolg van de cyclus van vastzitten en loslaten? Maak ik me zorgen? Ja, maar ik hoop dat onze beschaving de emoties zal kunnen beteugelen en ten goede zal keren.

integratie

Ik voel me even sterk verbonden met Brabant, mijn moederland, als met Nederland, mijn vaderland. Deze band kun je vergelijken met de band met mijn ouders. Een band die ik, ondanks dat ze zijn overleden, nog altijd voel. Hoezeer ik ook van hen hield, ik stond niet achter al hun opvattingen en gedrag zoals het claimgedrag van mijn moeder en de strenge opvoeding door mijn vader. Desondanks is mijn integratie in hun wereld geslaagd. Dit komt doordat ik me in hen ben gaan verdiepen. Bijvoorbeeld in de jeugd van mijn vader en in zijn oorlogsverleden. Hij was betrokken bij de strijd op de Grebbeberg. Mijn moeder is van kinds af aan omringd geweest door een groot gezin. Ons vertrek viel haar zwaar. Integratie komt van het Latijnse ‘integrare’ wat aanvullen betekent. Mijn liefde, begrip en kritische opstelling vullen elkaar aan en zorgen niet alleen voor een tijdloze band met mijn ouders maar vormen ook een spiegel waarin de integratie met mezelf en met iets groters dan ikzelf plaats vindt.

Zie ook:
segregatie
integratieproces
integriteit
familie

uitheems en zonderling

Ik ben altijd geboeid geweest door het menselijk lichaam. Dit begon toen ik de seksuele aantrekkingskracht ontdekte van het vrouwelijk lichaam. Tijdens mijn studie aan de kunstacademie was het de esthetische schoonheid ervan die me intrigeerde. Nu ik ouder word en het verval van mijn lichaam en dat van anderen zie verbaas ik me over de betrekkelijkheid van mijn schoonheidsbeeld. Hoe uitheems en zonderling is het menselijk lichaam, dat organisme met haar vreemde tentakels en openingen! Het is niet zo dat ik niet meer geniet van een mooi lichaam, maar ik merk dat ik er steeds minder door word afgeleid en steeds meer oog krijg voor het wonder dat erin huist.

Zie ook:
schoonheid
50 aantrekkelijkheden