Categoriearchief: coronacrisis

‘Weet je nog, de ziekte die in 2020 de wereld in haar ban had?

als het niet gaat zoals gepland

Mijn zoon dacht alles goed te hebben geregeld voor zijn emigratie naar Alaska maar werd bij het vliegtuig tegengehouden vanwege de corona en immigratie maatregelen van de Amerikaanse overheid. Dit in tegenstelling tot wat hem en zijn Amerikaanse verloofde was verteld. Het heeft ons allemaal met heftige emoties geconfronteerd, van woede tot teleurstelling, verdriet, moedeloosheid en verwarring. Wanneer dit gebeurt kun je blijven hangen in je gevoel, je plan laten varen of even diep ademhalen, loslaten en zoeken naar een oplossing in het volste vertrouwen dat de liefde overwint.

Zie ook: duizend kussen

componist

Door de lockdown weet ik nu hoe belangrijk afwisseling voor me is en hoe zwaar het voor gevangenen moet zijn om overgeleverd te zijn aan een systeem waarin je zelf niets in te brengen hebt. De mogelijkheid om als een componist accenten aan te brengen in je leven. Zelf mis ik de bezoeken aan familie, museums, restaurants en terrassen. Activiteiten die mijn leven verlevendigen. Het is net als met muziek. Geluid is vlak en levenloos wanneer het uit één toon bestaat. Tempo, maat en ritme creëren muziek, afwisseling creëert leven.

Zie ook:
lockdown
totale lockdown
retraite
coronavirus

zeven magere jaren

We hebben in de afgelopen vijfenzeventig jaar een lange periode van welvaart gekend. De coronacrisis maakt daar nu een eind aan. Praktisch en moreel platgebombardeerd in de tweede wereldoorlog hadden we weinig te verliezen en zetten ons in voor het economisch herstel. De blinde onvoorwaardelijke inzet en de ermee gepaard gaande economische groei bleek wereldwijd voor veel meer landen een recept voor welvaart en leidde tot overbevolking en een verstoorde relatie met de natuur. Wanneer we niet tot bezinning komen dan zouden de ‘zeven magere jaren’ die op de crisis zullen volgen wel eens heel lang kunnen duren.

Zie ook: waar je mee omgaat, word je mee besmet

hopeloosheid

Waardoor wordt mijn gevoel van hopeloosheid veroorzaakt? Is het de coronacrisis? Is het mijn ziekte die de chemische balans in mijn hersenen verstoort? Of wordt het veroorzaakt doordat mijn toekomst krimpt en valt het mij zwaar om te accepteren dat er slechts een onbegrensd en tijdloos hier en nu is? Ik glimlach en geef me over aan de warmte van de zon die door de klimaatverandering eindeloos lijkt te blijven schijnen.

Zie ook: hoop doet leven

naastenliefde

Er lijkt wereldwijd een opleving van naastenliefde plaats te vinden. Massaal steunen we de zorgsector die zich inzet voor de zieke en kwetsbare mens. Dit roept de volgende vragen bij me op. Laten we ons leiden door naastenliefde of door de christelijke opvatting dat de beker met lijden tot de laatste druppel moet worden leeggedronken? Of heeft onze steun niets met naastenliefde of religie te maken en laten we ons leiden door een ontkenning van de dood en door het idee dat we de dood te slim af kunnen zijn? Of zijn we misschien bang zelf slachtoffer van het virus te worden en dekken we onszelf al vast in voor de zorg die we in dat geval nodig denken te hebben?

retraite

Het belangrijkste argument voor de lockdown is voorkomen dat mensen met een zwakke gezondheid besmet raken met het coronavirus. Na de lockdown zullen we hier een hoge prijs voor betalen: een sterk gegroeide staatsschuld, werkloosheid, verminderde welvaart, stress, wachtlijsten in de zorg en een door dit alles kortere levensverwachting. Tezamen met het verlies van vrijheid zijn dit tegenargumenten voor een lockdown. Helaas kan het openbare debat hierover nu niet worden gevoerd. Het zou verzanden in een polariserende en emotionele discussie over vragen als: Kies je voor jezelf of voor elkaar? Weegt de winst van levensjaren die we nu in de zorg realiseren op tegen het verlies van levensjaren in de toekomst door de gevolgen van de lockdown? Ook al kun je het openbare debat niet voeren, je kunt wel proberen deze en andere kritische vragen voor jezelf te beantwoorden. Zie de lockdown als een retraite waarin je jezelf afzondert van de buitenwereld om je te kunnen richten op spiritueel zelfonderzoek.

Zie ook:
lockdown
totale lockdown
componist

het leven staat niet stil

Ik schrijf minder vaak over de coronacrisis. Dit betekent niet dat ik er niet praktisch mee bezig ben. Ik wil er echter niet emotioneel mee bezig blijven. Zoals voor alle onderwerpen geldt, je moet ze op tijd loslaten om de dynamiek van het leven te kunnen blijven ervaren. Het leven staat niet stil bij ziekte en dood. Om te voorkomen dat je op een dood spoor belandt dien je daarom de gedachten en gevoelens die je aandacht gegijzeld houden te doorgronden en los te laten, steeds weer opnieuw.