Categoriearchief: muziek

Muziek is misschien wel de kunstvorm met de grootste groep belangstellenden. Hier enkele columns over muziek en wat muziek bijzonder maakt.

muzikale wanhoop en verdriet

Songteksten over wanhoop en verdriet doen het goed in de westerse wereld. Zowel in klassieke als in populaire muziek, in opera’s en in levensliederen. De luisteraar wil zich niet alleen kunnen herkennen in de tekst maar ook in de muzikale vertaling van de wanhoop en het verdriet. Van een raspende en gesmoorde stem tot aan een emotionele snik of muzikale kreet.

Zie ook: storytelling

Artiestmuzieknummer
Andrë HazesZij gelooft in mij
Dolly PartonJolene
Amy WhinehouseBack to Black
Janis JoplinMe and Bobby mc Gee
Johnny CashHurt
Voorbeelden ‘muzikale wanhoop en verdriet’

reactie video’s

Ik herinner me nog goed de reactie van mijn leraar Latijn toen ik hem vroeg ‘Wat heb ik later aan Latijn, een dode taal? Zijn reactie ‘Je hebt er niets aan, hoogstens iets wanneer je rechten of medicijnen gaat studeren. Wat je ervan kunt leren is hoe mensen in de oudheid dachten en voelden, de taal die zij hanteerden brengt je dichter bij hen.’ Taal brengt me ook dichter bij mezelf. Ik heb bijvoorbeeld veel geleerd over beeldende kunst en wat kunst met me doet door de inspirerende verhalen van Pierre Jansen. De laatste tijd leer ik veel over muziek en over mezelf door naar reactie video’s op YouTube te kijken. Ik ben me door deze video’s niet alleen meer bewust geworden van het talent en de professionaliteit van sommige vocalisten maar word nu ook sterker en op meer vlakken geraakt door hun muziek.

Zie ook:
episch
Heb jij dat ook?
dode taal

ORIGINEELREACTIE
Floor Jansen – AdagioChristy Bovee over Floor Jansen
Dimash Kudaibergen – SOSAnna Vaskelainen over Dimash Kudaibergen
Morissette Amon – Rise UpRebecca Moore over Morissette Amon
Voorbeelden reactievideo’s

Heb jij dat ook?

Heb jij dat nou ook, dat je soms denkt: Waarom genieten niet meer mensen van deze muziek? Is dat misschien de reden waarom ik zo vaak naar video’s kijk waarin wordt gereageerd op de muziek van Nightwish? Wil ik samen met anderen genieten van hun muziek of wil ik liever anderen overtuigen hoe goed ze zijn? Maar waarom doe ik dat dan niet? Waarom richt ik me op degenen die hun muziek al kennen? Ben ik bang dat degenen die de muziek niet kennen mijn enthousiasme niet zullen delen? Waarom maak ik het mezelf nu zo moeilijk? Waarom leg ik me niet neer bij de dooddoener ‘smaken verschillen’? Maar is het niet de kunst van leven dat je jezelf verdiept in de verschillende smaken van leven en dit deelt met anderen?

Zie ook:
episch
reactie video’s
Twijfel ik?
de ultieme test

the ballad of Lucy Jordan

Ik heb de afgelopen dagen enkele keren moeten denken aan het nummer the ballad of Lucy Jordan gezongen door Marianne Faithfull. Het is het verhaal van Lucy, een huisvrouw in een buitenwijk die gek wordt bij de gedachte dat ze haar droom om in een open sportwagen door Parijs te rijden niet heeft waargemaakt. Waar de een zijn droom realiseert, raakt een ander zoals Lucy ontgoocheld. Voor iedereen geldt dat dromen pas eindigen als je ze loslaat. Om ze te kunnen loslaten moet je er wel eerst alles aan hebben gedaan om ze te realiseren. Pas dan besef je dat het niet ging om de droom en de uitvoering ervan maar om het besef dat je behalve de droom ook de schepper van de droom was.

Zie ook:
schaduwwereld
eudaimonia
het Amerika van Trump

episch

Het bijvoeglijk naamwoord episch is afgeleid van epos ‘een groots en verhalend heroïsch gedicht’. De Nightwish klassieker Ghost Love Score is een muzikaal epos. Het episch karakter zit niet alleen in de tekst, compositie en presentatie maar ook in de professionaliteit en passie van de bandleden en in de veelzijdigheid van de leadzangeres Floor Jansen. Zij laat naadloos borststem en hoofdstem in elkaar overlopen, verbindt moeiteloos opera en metal rock met elkaar. Samen met de band en met het publiek bereikt zij na tien minuten de apotheose van dit indrukwekkende nummer.

Zie ook:
epos
Jakobsladder
Heb jij dat ook?
reactie video’s

Nog enkele nummers van Nightwish:
The Poët and the Pendulum
Storytime
The greatest Show on Earth

jakobsladder

Het begrip jakobsladder vindt zijn oorsprong in het boek Genesis in het oude testament. In een droom ziet Jakob een ladder die tot bij God in de hemel reikt. Voor veel mensen is de jakobsladder een metafoor voor de professionele ladder die ze tree voor tree moeten beklimmen om de top te bereiken. De zanger die jarenlang oefent om een muziekstuk laag voor laag op te bouwen totdat hij op de golven van register, dynamiek en vibrato zijn apotheose bereikt.

Zie ook:
episch
kerken
één met de schepping

guilty pleasure

Er is een televisie genre dat volledig draait op het gevoel van guilty pleasure. Programma’s waar deelnemers acteren op de grens van wat we sociaal acceptabel vinden. Alhoewel we ervan genieten, voelen we ons ook vaak schuldig omdat we ervan genieten. Er zijn meer momenten waarop we een mix van schuld en genot ervaren. Op een feestje lachen we besmuikt om een foute grap, we hebben seks op een plaats waar we kunnen worden betrapt en genieten van muziek waar we ons volgens anderen voor zouden moeten schamen. Het is de aloude spanning tussen ik en wij. Kies ik voor mezelf of conformeer ik me aan de groep?

Zie ook: reality tv