Categoriearchief: mooi en lelijk

Veel kunstenaars proberen het mooie te verbeelden en zelfs te overtreffen. Mooi staat echter niet los van lelijk. Echte schoonheid ontstaat in het spanningsveld tussen mooi en lelijk. Zie ook categorie goed en kwaad.

het een en het ander

Soms lijkt de mensheid uit twee groepen te bestaan. Een groep met een roze bril voor wie de wereld een plaats is vol lieve mensen dansend op een grasveld bezaaid met madeliefjes onder een stralend blauwe hemel en een groep zwartkijkers voor wie de wereld een plaats is vol ellende, pijn en verdriet. Zelf behoor ik niet bij een van deze twee groepen. Ontspannen en aandachtig probeer ik beide aspecten van het leven in één blik te overzien, stel me niet alleen open voor het mooie maar ook voor het lelijke, dweep niet met het ene en veroordeel niet het andere.

Zie ook: grijstinten

hopeloze romantici

Veel mensen zijn hopeloze romantici die hopen op een leven vol liefde, gezondheid en geluk. Ze beseffen niet hoe saai zo’n leven is, een leven dat slechts bestaat uit mooi en goed. Zijn het immers niet juist het lelijke en slechte die zorgen voor contrast, voor diepte van het mooie en goede? Het leven is een spel van gezonde en minder gezonde momenten, van liefde en liefdeloosheid, van geluk en lijden. Het accepteren van deze tegenstellingen opent de weg naar een bewustzijn dat iedere hoop op geluk overbodig maakt.

Zie ook:
romantiek
romantische liefde
romantisch verlangen

samenzijn

In de relatie met onze partner proberen we het grote geluk te realiseren door zoveel mogelijk samen te genieten van het mooie dat op ons pad komt en door verdriet met elkaar te delen. We ervaren daarmee echter nog niet het hoogste geluk. Dat bereik je door in stilte samen te ‘zijn’. De band die daardoor ontstaat overtreft de band van het samen delen van ervaringen.

 

het enige dat ik weet ..

Ondanks al mijn vragen en antwoorden weet ik niet wat de oerknal in beweging heeft gezet of hoe vervolgens helium en waterstof zijn ontstaan en hoe daarin complexe en levende verbindingen ontstonden die zichzelf konden voortplanten. Stel dat het ontstaan van de eerste gassen toeval was. Hoe kan toeval dan tot zo’n samenhangend geheel als het menselijk lichaam hebben geleid? Ook verbaas ik me nog altijd over de cyclus van leven en dood en over de betrekkelijkheid van het mooie en goede in de wereld. Terwijl ik dit schrijf besef ik: Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.

Zie ook:
‘Het enige dat ik weet is dat ik niets weet.’
Is god een algoritme?
oerkracht
toeval of niet
orde en chaos

 

van mij

Alles wat ik diep van binnen beleef is van mij. Wanneer ik wandelend of fietsend opga in wat ik zie dan hoef ik dat niet ook nog eens te bezitten. Het is een deel van mij in wat ik beleef. Deze ervaring heeft me geleerd om ook op andere momenten de drang los te laten om het mooie wat ik zie te willen bezitten. Het mooie schilderij dat ik in een museum zie hoef ik niet te bezitten omdat het een deel is van mij zodra het mij diep van binnen raakt.

 

over het goede gesproken

Wat zou ik noemen wanneer me wordt gevraagd om voorbeelden van het goede te geven? Dit wordt een lange lijst. Een willekeurige greep hieruit: een vriendelijke glimlach, de intieme schoonheid van een vrouw, de geur van een fris gewassen baby, een stralende voorjaarsdag, lichtvoetige muziek, een kabbelende beek, ochtenddauw op het gras, een fleurig boeket, een goede maaltijd. Naarmate de lijst langer wordt, zou blijken dat er ook onderwerpen op staan waar je in eerste instantie niet aan denkt zoals: een gebroken been, een verdrietig kind, een kapot voorwerp, een nijdig gebaar, een foute beslissing, woede, angst. De lijst kan helaas niet worden ingekort. Dat zou het goede tekort doen.