Categoriearchief: klussen en tuinieren

Klussen en tuinieren, je verwacht deze subcategorie misschien niet in de hoofdcategorie kunst en wetenschap, maar vanuit de juiste houding en met het juiste doel toegepast kun haar eigenlijk nergens anders plaatsen dan in deze hoofdcategorie.

puzzel leggen

Ik heb altijd veel geduld gehad. Technische problemen loste ik op alsof ik een puzzel aan het leggen was. Met eindeloos geduld zoek je het juiste stukje, probeert het aan te leggen, je legt het terug wanneer het niet blijkt te passen en gaat op zoek naar een nieuw stukje waarbij soms blijkt dat je hetzelfde stukje opnieuw probeert aan te leggen. Technische problemen zoals met de computer loste ik op deze manier op. Met kalme volharding en met vallen en opstaan zocht ik een oplossing totdat het probleem was opgelost. Ik heb hier steeds minder geduld voor. Het is alsof ik het zonde van mijn tijd vind. Maar waarom zou het zonde van mijn tijd zijn? Iedere activiteit die ik met overgave, geduld en discipline uitvoer zonder obsessief op het eindresultaat gericht te zijn brengt mij waar ik het liefst ben, in het hier en nu.

Zie ook:
geduld
wie gelooft, haast zich niet
concentratie en overgave
tot op het bot en ..
de drie d’s

gevoelens die blijven

Terwijl ik bezig ben in de tuin vraag ik me af of mijn spirituele beleving dezelfde is als die van de mensen die hier vroeger leefden. Voor een antwoord op deze vraag zou ik me kunnen verdiepen in oude verhalen. Helaas zijn de meeste verhalen ongeschikt. Te veel generaties hebben er veranderingen in aangebracht en te vaak is de betekenis van woorden en zinnen veranderd. Ik richt mijn aandacht daarom op wat ik zelf voel. Vermoeid van het bukken strek ik mijn rug, kijk naar de takken boven me en geniet van de zon die op de bladeren schijnt en van het ruisen van de wind. Het is dit tijdloos genieten dat me verbindt met de mensen die voor mij leefden.

Zie ook:
bodemloos
onveranderlijk
verhalen

vijfvoudig geluk

Het achtervoegsel -voud in vijfvoudig stamt van het werkwoord vouwen. Wanneer je geluk ontvouwt, blijkt het vaak uit meerdere elementen te bestaan. Dit besefte ik toen ik vandaag bezig was in de tuin. Toen ik mijn geluk ontvouwde bleek het uit vier elementen te bestaan. De flow van het aandachtig bezig zijn, de verbondenheid met de natuur, het creatieve proces van aanleg en onderhoud en het plezier dat ik beleefde aan het resultaat. Heb je zelf geen tuin en wil je dit ook ervaren? Kom me dan helpen. Jouw geluk en mijn geluk vormen het vijfde element, helpen en geholpen worden.

Zie ook:
flow
creatieve flow

losgelaten of losgeslagen

Mijn voortuin is opnieuw ingericht. Zelf heb ik niets hoeven doen maar ik voelde me toch gespannen. Toen alles klaar was heb ik anderhalf uur geslapen, zo moe was ik. Vervolgens heb ik samen met mijn vrouw een fles wijn opengemaakt en leeggedronken waarna de spanning was verdwenen. Dit roept een vraag bij me op. Was de spanning verdwenen omdat ik blij was met het resultaat, omdat ik had geslapen of kwam het door de wijn? Met andere woorden, had ik de spanning losgelaten of was ik losgeslagen door de wijn? Nu, enkele dagen later, ken ik het antwoord. De wijn in combinatie met de blijdschap over het resultaat en over het feit dat de tuin klaar was maakten dat ik me kon ontspannen. Mijn verlangen naar volmaaktheid en het verlangen om grip te houden op het proces hadden mij uitgeput.

Mis je je werk?

Ik mis mijn werk niet. Wat ik wel mis is de emotionele achtbaan. De opwindende rit naar de top van mijn kunnen, de euforie op het moment dat ik na een zware beklimming de top heb bereikt en het gevoel van rust en vrede wanneer ik weer met beide benen op de grond sta. Door mijn ziekte kan ik de kracht die ik nodig heb voor een tocht naar boven niet goed meer doseren. Ik verlies de controle erop. De opwinding slaat om in stress. Ik probeer nu, zonder de kick van de beklimming en het bereiken van de top, me rechtstreeks te richten op het gevoel van rust en vrede. Schrijven, fietsen en werken in de tuin zijn activiteiten waarmee dit lukt.

fouten maken mag

Ik heb een technische klus geklaard waarvan ik dacht dat het resultaat perfect was totdat ik een fout ontdekte. Vroeger zou ik hemel en aarde hebben bewogen om de fout te herstellen zodat het resultaat aan mijn eisen zou voldoen. Nu leg ik me erbij neer. Streven naar perfectie is prima zolang ik tijdloos bezig kan zijn. Het herstellen van de fout zal spanning bij me oproepen waardoor ik er niet tijdloos mee bezig kan zijn. Een andere reden waarom ik me erbij neerleg is het besef dat mijn streven naar volmaaktheid is gekoppeld aan mijn vermogen om de onvolmaaktheid te accepteren. Tezamen vormen volmaaktheid en onvolmaaktheid de perfectie van het leven. Het is belangrijk dat ik hiervan doordrongen raak. Ik zal er namelijk aan het einde van mijn leven ook mee te maken krijgen wanneer er geen tijd meer is om fouten te herstellen.

Zie ook:
jeugdherinnering
controlefreak

ruzie

Mijn lichaam zoekt regelmatig ruzie met me omdat ik het geen rust gun. Het verzet zich door me te overladen met klachten die bij mijn ziekte horen. Ik probeer dit te voorkomen door me op activiteiten te richten die een minder geconcentreerde inspanning van mijn lichaam vragen en mij in staat stellen om op te gaan in de tijdloze stilte. De stilte die ik een paar dagen geleden ervoer toen ik ontspannen in de tuin aan het werk was en het ruisen van de bomen mijn geest overstemde. Ik glimlach terwijl ik hieraan denk. De woorden ruzie en ruisen hebben dezelfde taalkundige oorsprong, het woord rusen, lawaai maken. Het lawaai dat mijn lichaam maakt is als het ruisen van de bladeren, het overstemt mijn geest.