Categoriearchief: kunst en wetenschap

Columns over kunst, denken, filosofie en neurobiologie.

seksuele roofdieren

Dopamine geeft ons de kick om op zoek te gaan naar voedsel en om ons voort te planten. In de loop van de evolutie is dit beloningssysteem ook met andere activiteiten verbonden geraakt. Zo gebruiken we het om onszelf creatief te uiten. Op zoek naar de dopamine kick verlegt de muzikant zijn creatieve grenzen. Sommigen gebruiken daarbij hun seksualiteit om de dopaminestroom in stand te houden en te versterken. Een aantal van hen raakt seksverslaafd en manipuleert kinderen, tieners en volwassenen om aan hun seksuele behoeften te voldoen, artiesten als Michael Jackson en R. Kelly.

het een en het ander

Soms lijkt de mensheid uit twee groepen te bestaan. Een groep met een roze bril voor wie de wereld een plaats is vol lieve mensen dansend op een grasveld bezaaid met madeliefjes onder een stralend blauwe hemel en een groep zwartkijkers voor wie de wereld een plaats is vol ellende, pijn en verdriet. Zelf behoor ik niet bij een van deze twee groepen. Ontspannen en aandachtig probeer ik beide aspecten van het leven in één blik te overzien, stel me niet alleen open voor het mooie maar ook voor het lelijke, dweep niet met het ene en veroordeel niet het andere.

Zie ook: grijstinten

onze harde schijf

We worden geboren met hersenen die functioneren als een harde schijf waarop genetisch een aantal persoonlijkheidskenmerken zijn voorgeprogrammeerd. Dit programma start in de baarmoeder en bepaalt voor een belangrijk deel of je bijvoorbeeld introvert of extravert bent, beschouwend of praktisch, man of vrouw. Vanaf je geboorte komen daar ervaringen bij die worden opgenomen in de programmering totdat de harde schijf één kluwen programmering is. Deze programmering kan zo complex worden dat je het gevoel hebt in de knoop te zitten. Op dat moment is het zaak om de kluwen te ontrafelen. Onderzoek daarvoor vragenderwijs de lijnen van je persoonlijkheid tot in je vroegste jeugd. Hierdoor creëer je licht, lucht en ruimte in je geest waardoor spirituele inzichten en gevoelens kunnen opbloeien.

Zie ook:
integratieproces
zekerheid
bodemloos
compleet en vanzelfsprekend
emotionele knopen
liegen en bedriegen

gezwam

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die mijn columns gezwam vinden. Ik geef toe dat wat ik schrijf geen wetenschap is in de moderne betekenis van het woord, harde kennis gebaseerd op empirisch onderzoek. Ik ga in mijn columns uit van de etymologische betekenis van het woord wetenschap, de aard van het weten. Hoe meer ik me in het weten verdiep, hoe meer ik me bewust word van de verwantschap tussen spiritualiteit en weten. Spiritualiteit stamt van het Latijnse ‘spiritus’ wat ‘geest, ziel, adem’ betekent. De ziel voorziet het weten van adem. De ziel is net als de longen sponsachtig, ze trekt zich terug wanneer je er druk op uitoefent. Zullen degenen die mijn columns gezwam vinden, beseffen dat het woord gezwam verwant is aan het Hoogduitse woord schwammig ‘sponsachtig’?

Zie ook: spiritualiteit

natuur en cultuur

Kijk je naar de natuur dan zie je gebogen lijnen. Van oudsher associëren we deze met vruchtbaarheid, zie de Venus van Willendorf. In de loop van de tijd creëerden we naast de natuur een eigen cultuur. Het lijnenspel werd elegant, ingetogen, zelfbewust en persoonlijk, zoals in de Griekse beeldhouwkunst. De mooiste beeldhouwwerken waren die waarin cultuur en natuur elkaar ondersteunden, zoals in de Venus van Milo. De natuurlijke houding van heup en schouders ondersteunt de intieme glooiingen van het torso, zoals in een goed schilderij de compositie het handschrift van de schilder ondersteunt.

Zie ook:
Venus van Milo
de kus

conceptuele kunst

Voor een conceptueel kunstenaar is het concept achter het product belangrijker dan de esthetische en technische realisatie. Het concept, de gedachte, krijgt waarde in de voorstelling die de toeschouwer ervan maakt. Het product zelf heeft geen waarde, hoe mooi het ook is uitgevoerd. Dit uitgangspunt van de conceptuele kunst geldt ook voor mijn columns.

Zie ook:
er is meer
in den beginne
mijn concept van zoeken

orde en chaos

Er is een vraag die me achtervolgt: Zijn wij het resultaat van natuurkundige en wiskundige wetmatigheden? Hoe verder de wetenschap doordringt in het ontstaan van het heelal, hoe meer wetmatigheden ze ontdekt. Stel dat deze wetmatigheden werkelijk de grondslag vormen van ons bestaan. Wat is dan hun oorsprong? Is dat god? Is god de ultieme natuurkundige en wiskundige? Of zijn de wetmatigheden toeval? Maar zit er ook in toeval niet een wetmatigheid? Dien ik zoals een natuurkundige visie luidt er vanuit te gaan dat het heelal vanuit orde begon en in chaos uiteen zal vallen? Waarom blijf ik dan nog naar antwoorden zoeken terwijl iedere orde uiteindelijk toch in chaos uiteen zal vallen? Waarom accepteer ik niet wat mijn spirituele bewustzijn zegt, dat orde en chaos twee kanten van één medaille zijn?

Zie ook:
structuur
toeval of niet
het enige dat ik weet
entropie
Is god een algoritme?