Categoriearchief: economie

Een spiritueel onzinniger onderwerp is er niet maar het is dom om er niet mee bezig te zijn. Zie ook de categorie economie-Griekenland.

the winner takes it all

Economie kan niet zonder ambitie, zonder mensen die de beste willen zijn. Als beloning krijgt de beste het meeste geld en de meeste macht. ‘The winner takes it all.’ Deze tekst die ABBA gebruikte voor een emotioneel nummer over scheiding, zou je kunnen gebruiken voor de wereldwijde economische scheiding die momenteel plaats vindt. Door de globalisering stromen geld en macht naar een kleine groep superrijken, multinationals en landen. Waar winnaars zijn, zijn echter ook verliezers. De groep verliezers wordt steeds groter. Dit besefte ik toen ik hoorde hoe Trump de Brexiteers steunde. In zijn visie als ondernemer-politicus onderwerp je landen aan je macht door hen tot voorkeursleverancier te benoemen. Dat hij de Britten in armoede stort zodra hij hen heeft losgeweekt van de Europese Unie en een andere leverancier voor de Britten vindt, vertelt hij er niet bij en het is maar de vraag of zij dit beseffen.

Zie ook: politieke slavernij

Neanderthalers 2.0

We dreigen in het westen de Neanderthalers te worden van de 21ste eeuw. Er zijn meerdere theorieën waarom Neanderthalers zijn uitgestorven. Volgens recente theorieën zijn ze uitgestorven door hun geringe aantal, geografische spreiding, inteelt en beperkte collectieve kennis. Iets soortgelijks gebeurt er op dit moment met ons in het westen. Ronddolend in individualisme dreigen we onze positie in de wereld kwijt te raken aan het centraal geleide collectivisme in China.

Zie ook:
collectief
het nieuwe collectivisme

geschiedenisles?

Na de tweede wereldoorlog dachten we dat ons economisch en democratisch systeem overal in de wereld welvaart en welzijn zou brengen. Landen als de Sovjet Unie en China die zich tegen ons verzetten, werden economisch en politiek geïsoleerd. Vanaf het moment dat hun economieën instortten waanden we ons zelfs oppermachtig. Verblind door het grote geld zagen we wereldwijd nieuwe kansen. We hadden echter buiten de waard gerekend. In de ingestorte economieën grepen radicale autocraten de macht. Zij kopieerden ons economisch systeem en schoven het democratisch gedachtegoed terzijde. Een belangrijk principe van de democratie, individuele vrijheid en verantwoordelijkheid, werd aan hun machtsstreven ondergeschikt gemaakt. Verblind door de nieuwe rijkdom veranderde op dat moment de westerse economie in een graai-economie. Degenen die onderaan de economische ladder belandden, verloren hun geloof in de politiek en leverden zich over aan radicale autocraten die beloofden de westerse positie en macht te herstellen.

 

gifmengsel

‘It’s the economy, stupid!’ Deze uitspraak van Bill Clinton wil ik veranderen in: It’s the economy, religion and power, stupid! Samen vergiftigen deze drie krachten de maatschappij. Niet alleen in het verre verleden maar ook in onze tijd. In Amerika heeft Trump zijn positie te danken aan extreme inkomensverschillen, religieus conservatisme en gepolariseerde politiek. De giftige verstrengeling van economie, religie en macht verandert voortdurend van samenstelling. Er ontstaat op dit moment al weer een nieuw gifmengsel. IT specialisten trekken de economische en politieke macht naar zich toe in een semi-religieuze wereld van kunstmatige intelligentie.

superrijken

Ons streven naar rijkdom is het grootste gevaar voor de wereldvrede. Ondanks het feit dat dit streven al duizenden jaren bestaat is het nog nooit zo groot geweest. Nog nooit zijn er zoveel mensen geweest voor wie de weg open ligt naar extreme rijkdom. Gesteund door politieke partijen en welvaartskerken, die extreme rijkdom goedpraten, verrijken hele bevolkingsgroepen zich. Het gevolg is dat de politieke macht steeds meer naar de superrijken verschuift die zich afwenden van de slachtoffers van het door hen ontketende economisch geweld. De slachtoffers hebben daardoor steeds minder te verliezen en zijn bereid alles wat ze nog bezitten in de waagschaal te stellen tijdens een revolutie of oorlog.

 

vrije markt

Geld en macht dienen evenwichtig te worden gespreid. Het is de taak van politici om te zorgen dat dit gebeurt. Zij dienen regels op te stellen die enerzijds het individu de ruimte geven om financiële zekerheid op te bouwen, anderzijds dienen zij ervoor te zorgen dat de financiële middelen en de eraan gekoppelde macht niet bij een kleine groep bevoorrechten belandt. De geschiedenis leert hoezeer dit proces ontspoort wanneer politici regels opstellen die hen en hun achterban bevoordelen. Het communisme is hieraan ten onder gegaan. Hetzelfde lijkt nu te gebeuren met het liberalisme. Met een rigide bevlogenheid hebben liberale politici wereldwijd de economie gedereguleerd ten gunste van de vrije markt. Hierdoor hebben geld en macht zich opgehoopt bij superrijken en multinationals.

 

de nieuwe machthebbers

Wereldwijd treden steeds meer alfa mannetjes uit de schaduw van de heersende macht. Wie zijn deze nieuwe machtigen der aarde? Je kunt drie groepen onderscheiden: slinkse bureaucraten die zich met ellebogenwerk een weg naar boven banen, zwarthandelaren en graaiers die zichzelf in politiek onzekere tijden verrijken en superrijken die in economisch welvarende tijden rijkdom en macht vergaren. Tot deze derde groep behoren de eigenaren en directeuren van multinationals die met hun producten en diensten de maatschappij afhankelijk van hen maken. Hun macht reikt tot in de diepste uithoeken van ons persoonlijk leven. Zij vormen daardoor een groter gevaar dan de graaiers die na de val van de Sovjet-Unie op een slinkse manier rijk zijn geworden en de mannetjesputters die zich via de krochten van geheime diensten en bureaucratische instellingen omhoog hebben gewerkt.