Categoriearchief: wanhoop

Spirituele columns over wanhoop. Lees eerst de columns: hoophoop doet leven en hoop of overgave.

Zie ook de subcategorieën: verlangen . vastzitten en orde en wanorde.

zinkgat

Het is twaalf uur ’s nachts, de tv is uit. Ik mis de grote doelen in mijn leven. Zelfs de kleine dagelijkse doelen die ik voor de komende dagen in de planning heb staan boeien me niet. Ze lijken op te lossen in een gevoel van machteloosheid en zinloosheid. Ik kijk naar mijn lichaam en naar de vloer. Het is alsof ik boven een zinkgat zweef. Ik vraag me af wat ik zou ervaren wanneer ik er mezelf in zou laten vallen. Iets weerhoudt me. Kan ik niet of wil ik niet? Heb ik überhaupt nog doelen? De aarde sluit zich. Ik ruim de kamer op, doe de lichten uit en ga naar bed.

Zie ook:
morene
achtervoegsel -loos

Titanic

Ik heb soms het gevoel dat ik op de Titanic zit, alsof de wereld een schip is dat in aanvaring is gekomen met een ijsberg. Staand in het gangboord kijk ik naar de schade. Is deze echt zo erg als ik denk of spelen de gevolgen van mijn ziekte mij parten? Meer dan 50% van de Parkinsonpatiënten heeft last van angst en somberheid. Maar als het mijn ziekte niet is en het is echt zo erg als ik denk, waarom gaat iedereen dan door met feesten? Willen ze niet weten wat er gebeurt of kiezen ze ervoor om feestend ten onder te gaan?

Zie ook:
geniet zolang het nog kan
genieten met een zwart randje
achtervoegsel -loos

dominostenen

Ik word in mijn leven sterk gehinderd door de ziekte van Parkinson. Als omvallende dominostenen veroorzaakt deze ziekte een reeks van fysieke klachten. In mijn geval: een stijve arm, trillende hand en kaak, droge mond, slikproblemen, slokdarm problemen, obstipatie en verminderde eetlust. Je zou er wanhopig van worden. Alhoewel wanhoop op de loer ligt en me soms dicht op de huid zit, krijgt ze niet echt vat op me. Wanhoop is gekoppeld aan hoop. Hoop ‘het emotionele verlangen dat iets werkelijkheid zal worden’ heeft nooit een grote rol in mijn leven gespeeld. Ik leef zoveel mogelijk in het hier en nu. Daar waar mijn ziekte een feit is, een chronisch gegeven. Aan dat feit kan ik niets veranderen. Het enige dat ik kan doen is met medicijnen en een aangepaste levensstijl proberen de klachten te verlichten en te genieten van het hier en nu.

Zie ook:
een feit
psychische gevolgen
psychische gevolgen parkinson

genieten met een zwart randje

Ik vind het soms moeilijk om voluit van iets te genieten. Aan ieder genieten lijkt een zwart randje te zitten. Wanneer ik geniet van een warme zonnige dag denk ik aan het smelten van de permafrost in het noordpoolgebied. Goede politici doen me denken aan politieke onbenullen en dictators. Medische successen doen me denken aan ongrijpbare ziekteverwekkers. Nu weet ik ook wel dat ik dit soort gedachten moet loslaten om voluit te kunnen genieten van het hier en nu maar is dat niet naïef en dom? Door niet over de donkere kanten van het leven na te denken bedenk ik er ook geen oplossingen voor en stimuleer ik anderen niet om oplossingen te bedenken.

Zie ook:
geniet zolang het nog kan
Titanic

de hoop op meer

Waarom probeer ik nog steeds de betekenis van het leven bloot te leggen? Waarom ga ik hiermee door terwijl anderen opgeven? Waarom laat ik niet los en geniet van het comfort dat het leven me te bieden heeft en ga me te buiten aan genot zolang het nog kan? Heeft het leven een verborgen betekenis die als een geheime schat mijn aandacht gevangenhoudt door kleine stukjes van zichzelf prijs te geven? Of dringt de volle betekenis van het kleine niet tot me door omdat ik nog altijd hoop op groter en meer?

Zie ook:
groot groter grootst
meer maakt niet beter
geen optelsom
jaloers
reflecteren

verhalen

Of het nu gaat om fictieve of autobiografische verhalen, ze bevatten allemaal elementen als: ambitie, hebzucht, macht, ziekte, dood, woede, wraak, geweld, verdriet, jaloezie, liefde, vreugde enz. Alle levensverhalen vormen zich rondom dit soort elementen. De verschillen hebben vooral te maken met de volgorde en de mate waarin de afzonderlijke elementen voorkomen. Terwijl dit tot me doordringt wil ik het liefst alle verhalen, inclusief mijn eigen verhaal, loslaten in de hoop dat daardoor nieuwe verhalen zullen volgen die gebaseerd zijn op onbekende nog niet doorleefde elementen.

Zie ook:
verhalenverteller
gevoelens die blijven

waanzinnig leven

Soms dringt plotseling de waanzin van het leven tot me door, de ongerijmde, verstandelijk niet te vatten werkelijkheid. De ene keer gaat dit gepaard met een gevoel van wanhoop. Een andere keer met een gevoel van verwondering. Verwondering die grenst aan verbijstering, aan het gevoel dat het leven te gek is voor woorden, dat het woestmakend en tevens lachwekkend goed is.

Zie ook: waanzin