Categoriearchief: wanhoop

Spirituele columns over wanhoop. Lees eerst de columns: hoophoop doet leven en hoop of overgave.

Zie ook de subcategorieën: verlangen . vastzitten en orde en wanorde.

rampenfilm

Ik zet mijn kop koffie op tafel en probeer het gevoel te beschrijven dat de coronacrisis in me oproept. Het is alsof ik in een rampenfilm zit. Niet een film waar een groep overlevenden na een ramp hoopvol aan een nieuw leven begint. De film waarin ik figureer is een oorlogsfilm. Ik ben een soldaat die uit de loopgraven wordt gejaagd. Het beeld overweldigt me. Ik krijg het gevoel alsof ik middenin het oorlogsgeweld sta. Het geluid om me heen verstomt. Ik mobiliseer alle kracht in me, kijk vooruit en ren schreeuwend naar voren. Het beeld vervaagt. Ik kijk naar de beker koffie voor me en voel de kracht nadreunen in het kloppen van mijn hart.

Zie ook: machteloos moedeloos

dieptepunt

Mijn leven kent niet alleen hoogtepunten maar ook dieptepunten. Laat ik er een noemen. Iets wat me gisteren overkwam. Ik was moe nadat ik enkele dagen intensief had gewekt aan de techniek van dit blog. Ik twijfelde aan bepaalde oplossingen en ik twijfelde aan mezelf. ‘Is wat ik schrijf een droomwereld waarin ik mezelf gevangen houd?’ Toen ik op het punt stond alles los te laten en eerst maar eens goed uit te rusten werd ik geconfronteerd met een technisch probleem in huis. Een complex probleem met ingrijpende gevolgen. Ik had er geen grip op, voelde me wanhopig, zag geen oplossing. De Parkinson klachten werden heviger. Ik begon heftig te trillen, raakte extreem gespannen en dodelijk vermoeid. Desondanks bleef ik wanhopig zoeken naar een oplossing totdat ik mijn pogingen moest staken en trillend over mijn hele lichaam mijn stoel opzocht. Hier raakte ik de controle over mezelf kwijt, kon niets meer, kon geestelijk niet voor- of achteruit, kreeg het koud en kon mijn ogen niet openhouden. Onrustig viel ik in slaap, een halfslaap waaruit ik happend naar bewustzijn probeerde te ontwaken.

Zie ook:
hoogtepunt
een vlakke lijn
controlefreak
epos
le moment suprême
gewoon lijden
complexe wereld

machteloos moedeloos

Wat zal er emotioneel met ons gebeuren wanneer de ene na de andere golf van de pandemie blijft inbeuken op ons? Zullen we, overweldigd door machteloosheid en moedeloosheid, in apathie vervallen? Of zullen we in het machtsvacuüm dat ontstaat een gevecht op leven en dood met elkaar voeren? Of zullen we in stilzwijgend verdriet over het verlies van zovelen ons oude leven proberen op te pakken? Of zullen we massaal sterven waarna een kleine groep resistente overlevenden zal proberen een nieuwe start te maken? Wat zeg ik toch allemaal? Mijn vragen lijken wel ideeën voor een fantasy script. Wat voel ik? Ik voel me machteloos en moedeloos. Waarom laat ik dit gevoel niet los en richt me op het nu? Ik stop met schrijven, kijk om me heen en geniet.

Zie ook:
rampenfilm
machteloos
achtervoegsel -loos
moed
zwaarmoedig
doemdenker
onheilsprofeet

muzikale wanhoop en verdriet

Songteksten over wanhoop en verdriet doen het goed in de westerse wereld. Zowel in klassieke als in populaire muziek, in opera’s en in levensliederen. De luisteraar wil zich niet alleen kunnen herkennen in de tekst maar ook in de muzikale vertaling van de wanhoop en het verdriet. Van een raspende en gesmoorde stem tot aan een emotionele snik of muzikale kreet.

Zie ook:
storytelling
a capella
ontstressen

Artiestmuzieknummer
Andrë HazesZij gelooft in mij
Dolly PartonJolene
Amy WhinehouseBack to Black
Janis JoplinMe and Bobby mc Gee
Johnny CashHurt
Voorbeelden ‘muzikale wanhoop en verdriet’

onheilsprofeet

De bijbelse onheilsprofeet Jesaja waarschuwde niet alleen voor het onheil dat de Joden te wachten stond maar gaf ook aan dat ze verlost zouden worden wanneer ze trouw zouden blijven aan God. Ben ik een onheilsprofeet? Ook ik waarschuw voor onheil. Voor wat er met het klimaat en de democratie kan gebeuren wanneer we niets doen. In tegenstelling tot Jesaja zeg ik niet dat je trouw moet blijven aan God maar dat je het geluk vindt door je open te stellen voor je goddelijke aard. Je hoeft hier niet mee te wachten. Je kunt dit nu al doen en tegelijkertijd iets doen aan wat de wereld en de mens bedreigt.

Zie ook:
doemdenker
machteloos moedeloos
apocalyps
de ultieme test
drie verantwoordelijkheden
het gevecht van de eeuw

zinkgat

Het is twaalf uur ’s nachts, de tv is uit. Ik mis de grote doelen in mijn leven. Zelfs de kleine dagelijkse doelen die ik voor de komende dagen in de planning heb staan boeien me niet. Ze lijken op te lossen in een gevoel van machteloosheid en zinloosheid. Ik kijk naar mijn lichaam en naar de vloer. Het is alsof ik boven een zinkgat zweef. Ik vraag me af wat ik zou ervaren wanneer ik er mezelf in zou laten vallen. Iets weerhoudt me. Kan ik niet of wil ik niet? Heb ik überhaupt nog doelen? De aarde sluit zich. Ik ruim de kamer op, doe de lichten uit en ga naar bed.

Zie ook:
morene
achtervoegsel -loos

Titanic

Ik heb soms het gevoel dat ik op de Titanic zit, alsof de wereld een schip is dat in aanvaring is gekomen met een ijsberg. Staand in het gangboord kijk ik naar de schade. Is deze echt zo erg als ik denk of spelen de gevolgen van mijn ziekte mij parten? Meer dan 50% van de Parkinsonpatiënten heeft last van angst en somberheid. Maar als het mijn ziekte niet is en het is echt zo erg als ik denk, waarom gaat iedereen dan door met feesten? Willen ze niet weten wat er gebeurt of kiezen ze ervoor om feestend ten onder te gaan?

Zie ook:
het gevecht van de eeuw
geniet zolang het nog kan
genieten met een zwart randje
achtervoegsel -loos