Categoriearchief: energie

Ik gebruik het woord energie voor de nog niet vorm gekregen kracht in de scheppingskracht.

levenswiel

Het wiel is een veelgebruikt spiritueel symbool. In een simpele vorm is het de illustratie van de cyclus van vreugde en verdriet. Zolang deze tegenpolen elkaar afwisselen is er lijden omdat je verlangt naar vreugde en je afzet tegen verdriet. Pas wanneer je inzicht krijgt in de natuurlijke afwisseling van vreugde en verdriet en het lijden met mededogen tegemoet treedt, bevrijd je jezelf uit de omwentelingen van het wiel en verplaatst je bewustzijn zich naar de as van het wiel, daar waar de energie zetelt die het levenswiel in beweging houdt.

Zie ook:
Boeddha
cirkel

een doodgewoon leven

Haal mijn leven door een zeef en er zullen beslist vermeldenswaardige ervaringen en daden in  achterblijven. Mijn energie stroomt echter weg. Zij heeft geen vaste waarde. Zonder deze energie is alles wat ik in mijn leven heb ervaren en gedaan doodgewoon. Wat in de zeef achterblijft is ten dode opgeschreven. Het enige dat blijft, is de energie waarvan ik een tijdelijke manifestatie was.

Zie ook: vergankelijk

uitgeblust

Het vuur waarmee ik me meestal in iets vastbijt is uitgeblust doordat ik te lang gefocust bezig ben geweest. De ziekte van Parkinson speelt een grote rol in dit gevoel. Ik wil me echter niet achter mijn ziekte verschuilen. Ik vind dat ik op dezelfde manier met dit gevoel om moet gaan als met alle andere gevoelens waarin ik vast zit. Ik dien te erkennen dat het mijn eigen gevoel is en van niets of niemand anders en ik dien het in alle rust te beschouwen totdat het is opgelost en ik er doorheen kan kijken. Ik pas deze principes ook nu toe en voel mededogen met mezelf. Het is niet zo dat ik me zielig voel. Ik voel me liefdevol betrokken bij de last die ik draag.

Zie ook: transformatie

de bron van mijn kracht

Waar ligt toch de bron van mijn kracht? Ontspringt ze in mijn reptielenbrein dat mij met het genotshormoon dopamine verleidt om te overleven, mijn grenzen te verleggen? Of ligt ze in mijn zoogdierenbrein dat mij met het knuffelhormoon oxytocine verleidt om mezelf aan anderen te hechten, mijn leven met hen te delen? Of ligt de bron in mijn rationele brein waar ik met mijn vrije wil de krachten van het reptielenbrein en zoogdierenbrein samensmeedt tot een nieuwe kracht? Of ben ik via mijn brein aangesloten op een kosmische energie die mijn brein gebruikt om zichzelf te manifesteren?

jaloers

Ik besefte zojuist dat ik jaloers ben op mensen die over een onbegrensde hoeveelheid energie en succes lijken te beschikken. Ik merk dat ik me met hen vergelijk. Terwijl ik hierover nadenk besef ik dat het belachelijk is om mezelf met anderen te vergelijken. Mijn geluk is niet afhankelijk van anderen of van de hoeveelheid succes en energie waarover ik beschik. De vraag of ik gelukkig ben wordt bepaald door de vraag of ik geluk kan vinden in het kleine en enkelvoudige, in dat wat van zichzelf al groot en meervoudig is.

Zie ook: bezoekersaantallen

verborgen achter ..

Verborgen achter behoeften schuilen gevoelens. Wanneer je dichter bij je persoonlijke kracht wilt komen dan zul je jezelf van deze regel bewust moeten worden. Stel jezelf daarvoor vragen als: Welk gevoel gaat schuil achter mijn behoefte aan troost? Besef dat wanneer gevoelens lange tijd verborgen hebben gezeten achter een behoefte dat het dan enige tijd kan duren voordat je ze ontdekt. Hou vol. Ontleed je behoefte en zie je gevoelens onbevangen onder ogen en in de ogen. Blijf er naar kijken en zie hoe ze oplossen en hoe je energie begint te stromen.

Zie ook:
fetisjisten
het fort
conflicten

 

slim gevoel

De vrije energie waarover ik beschik concretiseert zich in mijn gevoelens. Deze gevoelens zijn verbonden met de wereld om mij heen. Zo is mijn woede verbonden met situaties die ik eerder heb meegemaakt. Wanneer ik opnieuw in zo’n situatie beland leeft de woede weer op. Zodra ik mijn aandacht op mijn woede richt trekt ze zich schielijk terug. Het is alsof ze haar werk het liefst in het donker doet. De intelligentie van mijn woede om aan mijn aandacht te ontsnappen groeit wanneer ik eraan toegeef. Zodra ik haar signalen herken en erin slaag om er niet-reactief naar te kijken verdwijnt ze en blijk ik middenin de vrije energie te staan.