Categoriearchief: scheppingskracht

Dien je het woord schepper los te laten en alleen nog te spreken over scheppingskracht?

tussen hoop en wanhoop

Onrustig bewegend probeer ik mijn evenwicht te bewaren op het smalle koord tussen hoop en wanhoop. De hoop dat we na de coronacrisis een schonere en betere wereld zullen creëren en de wanhoop dat zal blijken dat we er niets van hebben geleerd. Terwijl ik op het koord sta, besef ik dat mijn bestemming niet ligt in hoop of wanhoop maar in het koord waarop ik sta. Hier op het smalle koord dien ik de gedachten en gevoelens los te laten die me nu eens naar de ene en dan weer naar de andere kant op trekken.

levenswiel

Het wiel is een veelgebruikt spiritueel symbool. In een simpele vorm is het de illustratie van de cyclus van vreugde en verdriet. Zolang deze tegenpolen elkaar afwisselen is er lijden omdat je verlangt naar vreugde en je afzet tegen verdriet. Pas wanneer je inzicht krijgt in de natuurlijke afwisseling van vreugde en verdriet en het lijden met mededogen tegemoet treedt, bevrijd je jezelf uit de omwentelingen van het wiel en verplaatst je bewustzijn zich naar de as van het wiel, daar waar de energie zetelt die het levenswiel in beweging houdt.

Zie ook:
Boeddha
cirkel

bidden

De oorspronkelijke Germaanse betekenis van bidden is dringend verzoeken, het Duitse ‘bitten’. Bid ik zelf wel eens? Ja, soms. Ik bedoel niet dat ik gestandaardiseerde gebeden prevel of opdreun. Als ik bid dan doe ik dat meestal tijdens het schrijven of in een moeilijk gesprek. Ik bid eigenlijk ook alleen maar wanneer ik klem zit. Bijvoorbeeld wanneer ik iemand wil helpen maar niet weet wat ik moet zeggen. Het is een wanhopige innerlijke smeekbede zoals ‘Help me alstublieft met wat ik moet zeggen!’ Of, in andere situaties ‘Laat maar komen, ik weet het niet meer.’ Ik richt me met mijn ‘gebed’ niet op een goddelijk figuur maar op de scheppingskracht in me. Vaak ontdek ik door mijn gebed hoe ik kan reageren.

Zie ook:
gebed zonder end
nood leert bidden
god help me
goddelijke poort
Maria

happy end

Willem, geloof jij in een leven na de dood? Geloven is zeker weten. Voor mij is niets zeker maar ik denk niet dat het leven eindigt met een happy end. Dat het leven haar definitieve bestemming vindt in een paradijs van vrede en liefde. Zo’n plaats is niet onmogelijk maar is hoogstens een rustruimte, een oplaadpunt om je reis voort te zetten. Waar leidt deze reis dan naartoe? Ook dat weet ik niet. Het zou zomaar een andere planeet kunnen zijn. Wat ik wel weet is dat de reis uiteindelijk geen bestemming zal hebben. Het begrip reis is namelijk niet het juiste woord Het is geen reis van A naar B maar een stap in het hier en nu waar alles met elkaar is verbonden in oneindige scheppingskracht.

Zie ook:
Maria
goddelijke poort
Is er leven na de dood?
paradijs
de zandloper

mogelijkheden

We denken in feiten en vergeten dat feiten ontstaan uit mogelijkheden. Wanneer je de bron van je kennis wilt ontdekken zul je de feiten moeten loslaten en je richten op de mogelijkheden. Dit doe je door de feiten vragenderwijs tot op de bodem te ontleden. Aangekomen op de bodem van je kennis ontdek je een zee van mogelijkheden. Door deze stil en aandachtig te beschouwen ontdek je dat je deel bent van de schepping, van een eindeloze stroom feiten die ontstaan en verdwijnen.

Zie ook:
contemplatie
er is meer
onveranderlijk
verkennen

het einde der tijden

We laten ons nog altijd leiden door machtshonger en angst. Onze liefde en ons denken zouden dit moeten compenseren. De liefde leggen we echter in handen van politici en ons denken vertrouwen we toe aan digitale logaritmes. Dit verkleint de rol van het individuele geweten en vergroot de kans dat we de controle over onszelf verliezen. Stel dat dit zo is, om het zwaar aan te zetten dat het einde der tijden is aangebroken, dat we aan deze zwaktes ten onder zullen gaan. Moet ik daar dan treurig om zijn? Nee, de evolutie heeft geleerd dat het leven doorgaat. Misschien niet in de huidige vorm maar dan toch in een nieuwe vorm. De mens is evolutionair niet het hoogst bereikbare. Het leven zoekt steeds naar nieuwe vormen en laat minder levensvatbare vormen los.

Zie ook:
klimaatverandering

Ten onder aan ons succes?
gewetenloze maatschappij

een doodgewoon leven

Haal mijn leven door een zeef en er zullen beslist vermeldenswaardige ervaringen en daden in  achterblijven. Mijn energie stroomt echter weg. Zij heeft geen vaste waarde. Zonder deze energie is alles wat ik in mijn leven heb ervaren en gedaan doodgewoon. Wat in de zeef achterblijft is ten dode opgeschreven. Het enige dat blijft, is de energie waarvan ik een tijdelijke manifestatie was.

Zie ook: vergankelijk