Categoriearchief: scheppingskracht

Dien je het woord schepper los te laten en alleen nog te spreken over scheppingskracht?

the sky is the limit

Ik ben gegrepen door de uitdrukking ‘The sky is the limit.’ Wat me boeit is de contradictio in terminis van de begrippen ‘sky’ en ‘limit’. Ze zijn met elkaar in tegenspraak. ‘Sky’ is de ruimte buiten de aarde. Deze ruimte heeft geen ‘grens’ die je met het blote oog of met telescopen kunt zien. Ik zou de uitdrukking kunnen vertalen met ‘Het onbegrensde is de grens.’ Maar ook deze formulering is in tegenspraak met zichzelf. Zij heeft wel het effect van een koan op me. Ik glimlach en besef: Alles kan. The sky is the limit.

Zie ook:
een goede grap
cirkel

 

registreren en regisseren

Ik ben iemand die registreert en regisseert. Ik observeer mezelf en de wereld om me heen en zet de inzichten die ik krijg om in woorden en zinnen. Ik merk dat ik verander. Ik kan de concentratie van het regisseren niet meer zo lang volhouden. Ik wacht langer voordat ik begin met regisseren of laat het moment om te beginnen aan me voorbijgaan. Ik blijf wel aandachtig observeren. Nu ik niet alles meer regisseer wat ik registreer, heb ik vaker flitsen van helder weten en voelen. Ik weet niet of dit komt doordat ik minder tijd en energie in het regisseren stop of dat ik door het jarenlang regisseren me er meer bewust van ben geworden. Maar waarom zou ik het willen weten!? Ik ben blij met wat ik ervaar.

Zie ook:
de regisseur van zijn leven
observeren
nonchalant

 

in den beginne

In den beginne was het woord en het woord was bij god en het woord was god. (Johannes 1:1) En god zei: Er zij licht, en er was licht. (Genesis 1:3) Ik merk dat ik deze twee bijbelse uitspraken met elkaar verbind. In alles wat ik doe en in wie ik ben, ligt een concept besloten. Door op zoek te gaan naar de gedachten in dit concept en deze om te zetten in woorden en deze woorden op schrift te stellen, creëer ik licht in de duisternis. Dat is voor mij het doel van leven. Manifest maken van wat verborgen is, deel zijn van de schepping.

Zie ook: mijn concept van zoeken

 

in de waan verkeren

Je kunt grofweg drie bewustzijnslagen onderscheiden. De eerste laag bestaat uit opvattingen en gevoelens vastgelegd in normen en waarden. De tweede laag bestaat uit spiritualiteit en liefde. De derde laag vormt het fundament voor de bovenste twee. Het besef dat alles met elkaar is verbonden in oneindige en onverdeelde scheppingskracht. Staande in deze derde laag wil je het liefst degenen uit de waan helpen die in de waan van de bovenste twee lagen leven.

Zie ook:
betrekkelijk
betrekkelijk (2)

 

toeval of niet

Hoe voorspelbaar is mijn leven? Is het voorgeprogrammeerd en leef ik in de matrix van iets of iemand of is het een opeenstapeling van toevalligheden? Zijn misschien zelfs de keuzes die ik maak toevalligheden in een toevallig bestaan? Moet ik de uitdrukking ‘Het toeval wil dat ..’ letterlijk nemen? Is toeval een zelfstandige kracht, een ander woord voor scheppingskracht? Een onafhankelijke kracht met maar één doel: zichzelf manifesteren, onverwacht en onvoorzien. Maar manifesteert deze kracht zich wel onverwacht en onvoorzien? Zit er misschien een patroon achter de toevalligheden waarmee ze zich manifesteert en bestaat de kern van dit patroon uit een oneindige cyclus van vragen en antwoorden zoals in deze column?

Zie ook:
kansen
het enige dat ik weet ..

 

Geloof je in god?

Willem, geloof je in god? Ik geloof in de scheppingskracht en in haar mogelijkheden die verder reiken dan hart en geest voor mogelijk houden. Dus waarom zou de scheppingskracht niet een goddelijke vorm kunnen aannemen? Ik geloof daarnaast ook dat de scheppingskracht niet stil staat. Waarom zou ze stil blijven staan bij een goddelijke vorm, hoe mooi en liefdevol die ook is? Het is de goddelijke aard van de schepping om onverminderd door te gaan in het zichzelf manifesteren.

Zie ook: wat moet het toch fijn zijn om ..

 

universum

Is mijn spirituele ervaring echt of is ze het product van mijn ego dat zijn eigen universum creëert? Soms denk ik dat dit zo is. Dat ik een in zichzelf gekeerde geest ben die zit opgesloten in zijn eigen universum. Maar is dit een probleem? Is het universum dat ik creëer meer of minder waard dan andere universums? Zijn er trouwens wel meerdere universums? Is er niet slechts één universum? Is het bovendien niet de aard van dit universum dat het de manifestatie is van zijn eigen betrekkelijkheid? En is het feit dat ik deze betrekkelijkheid inzie niet de kern van mijn spirituele ervaring? Wat doet het er in dat geval nog toe of mijn universum echt is of fictief?