Categoriearchief: hoop en wanhoop

Spirituele columns over hoop en wanhoop. Zie ook de subcategorie: vastzitten.

Lees eerst de column: hoop

de hoop op meer

Waarom probeer ik nog steeds de betekenis van het leven bloot te leggen? Waarom ga ik hiermee door terwijl anderen opgeven? Waarom laat ik niet los en geniet van het comfort dat het leven me te bieden heeft en ga me te buiten aan genot zolang het nog kan? Heeft het leven een verborgen betekenis die als een geheime schat mijn aandacht gevangenhoudt door kleine stukjes van zichzelf prijs te geven? Of dringt de volle betekenis van het kleine niet tot me door omdat ik nog altijd hoop op groter en meer?

Zie ook:
groot groter grootst
meer maakt niet beter
geen optelsom
jaloers

verhalen

Of het nu gaat om fictieve of autobiografische verhalen, ze bevatten allemaal elementen als: ambitie, hebzucht, macht, ziekte, dood, woede, wraak, geweld, verdriet, jaloezie, liefde, vreugde enz. Alle levensverhalen vormen zich rondom dit soort elementen. De verschillen hebben vooral te maken met de volgorde en de mate waarin de afzonderlijke elementen voorkomen. Terwijl dit tot me doordringt wil ik het liefst alle verhalen, inclusief mijn eigen verhaal, loslaten in de hoop dat daardoor nieuwe verhalen zullen volgen die gebaseerd zijn op onbekende nog niet doorleefde elementen.

Zie ook:
verhalenverteller
gevoelens die blijven

waanzinnig leven

Soms dringt plotseling de waanzin van het leven tot me door, de ongerijmde, verstandelijk niet te vatten werkelijkheid. De ene keer gaat dit gepaard met een gevoel van wanhoop. Een andere keer met een gevoel van verwondering. Verwondering die grenst aan verbijstering, aan het gevoel dat het leven te gek is voor woorden, dat het woestmakend en tevens lachwekkend goed is.

Zie ook: waanzin

ik heb het gehad met al dat gedoe

Sommige zinnen zijn misschien taalkundig niet correct of onduidelijk maar zijn desondanks betekenisvol. Voor mij geldt dat voor de zin ‘Ik heb het gehad met al dat gedoe.’ Ik zeg dit liever niet hardop maar zeg het wel eens zacht in mezelf. Meer dan een betekenis bevat de zin vooral een gevoel. Een diepe zucht om aan te geven dat ik moe ben van de eindeloze herhaling van handelingen en gebeurtenissen in mijn leven. Dat ik er geen deelgenoot meer van wil zijn en er ook niet meer mee wil worden geconfronteerd.

Zie ook: zoek het allemaal zelf maar uit

een vlakke lijn

Ik zak soms geestelijk diep weg, krimp tot dicht bij het absolute nulpunt waar ik blijf hangen in een doodse stilte. Na verloop van tijd kom ik dan weer tot leven en herpak mezelf. Nadat ik mezelf heb herpakt is het alsof er nooit een dieptepunt is geweest. Verstandelijk weet ik echter beter. Mijn leven is een golf van up’s en down’s waar ik doorheen moet. Uiteindelijk zal de golf uitdoven in een vlakke lijn. Wat er dan met mij gebeurt weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik, hoe ik ook probeer te overleven in gedachten en gevoelens, ze zal moeten loslaten. Het leven begint en eindigt niet met zekerheden maar met mogelijkheden.

Zie ook:
mogelijkheden
verkennen
negatieve spiraal

depressie

Bij een klimatologische depressie stroomt lucht van hoge druk naar lage druk. In het centrum van lage druk stijgt de lucht op, koelt af en vormt wolken waar neerslag uit kan vallen. Een emotionele depressie ontstaat wanneer de zoektocht naar persoonlijke kracht een onvervuld verlangen wordt. Dit trekt gedachten aan zoals: ik kan niets, ik mag niets, er wordt niet naar mij geluisterd. Deze stroom van negatieve gedachten vormt donkere wolken die kunnen neerslaan in een gevoel van machteloosheid en wanhoop.

Zie ook:
druk
informatievloedgolf
dopaminetekort

geen optelsom

Ik schrik wanneer ik denk aan de mogelijke gevolgen van de coronacrisis, zoals: een muterend virus waar geen vaccin tegen opgewassen is, economische recessie, een groeiende kloof tussen arm en rijk, opkomst van autocratische leiders. Ik laat de schrik bezinken en denk aan de geschiedenis van de mensheid, oorlogen, natuurrampen en ziektes die hele volken naar de afgrond hebben gevoerd. Waarom zou ons lot anders zijn? Dan bedenk ik: Jij hebt makkelijk praten, je bent zeventig maar al die jonge mensen dan die de schoonheid van het leven nog willen ervaren? Onzin, zelfs een kind kan deze schoonheid ervaren. Zij is geen optelsom van kennis en ervaring, je ervaart haar ieder moment dat je je gedachten loslaat en je openstelt voor het hier en nu. Ik glimlach, stap uit de stroom van gedachten en geniet van de tuin.

Zie ook:
de hoop op meer
gewoon ’n verhaal
le moment suprême