Categoriearchief: drijfveer

Wat drijft mij voort? Dit is voor mij een van de kernvragen in het leven zoals ook “Wie ben ik?”en “Waarom leef ik?”

bidden

De oorspronkelijke Germaanse betekenis van bidden is dringend verzoeken, het Duitse ‘bitten’. Bid ik zelf wel eens? Ja, soms. Ik bedoel niet dat ik gestandaardiseerde gebeden prevel of opdreun. Als ik bid dan doe ik dat meestal tijdens het schrijven of in een moeilijk gesprek. Ik bid eigenlijk ook alleen maar wanneer ik klem zit. Bijvoorbeeld wanneer ik iemand wil helpen maar niet weet wat ik moet zeggen. Het is een wanhopige innerlijke smeekbede zoals ‘Help me alstublieft met wat ik moet zeggen!’ Of, in andere situaties ‘Laat maar komen, ik weet het niet meer.’ Ik richt me met mijn ‘gebed’ niet op een goddelijk figuur maar op de scheppingskracht in me. Vaak ontdek ik door mijn gebed hoe ik kan reageren.

Zie ook:
gebed zonder end
nood leert bidden
god help me
goddelijke poort
Maria

hoop doet leven

Hoop doet leven, maar is hoop wel zo belangrijk als de uitdrukking suggereert? Soms slaat de wanhoop toe en lijkt je hele leven zinloos. Dan, wanneer je de bodem van de hoop hebt bereikt en er doorheen bent gezakt, besef je dat er een zinvol leven bestaat zonder hoop.

niets dat mij boeit

Er is momenteel niets dat mij boeit. Het is niet zo dat ik niet open sta voor wat er in of buiten me gebeurt. Er is echter niets dat mijn aandacht vasthoudt. Ondanks dat ik diep in mezelf de neiging voel om afleiding te zoeken in eten, drinken of uitgaan, is zelfs die drang niet sterk genoeg om mezelf eraan over te geven. Het enige dat ik doe is wachten totdat de volgende golf van leven mij oppakt en met zich meevoert.

Zie ook:
vervelen
ik verveel me
troost

happy end

Willem, geloof jij in een leven na de dood? Geloven is zeker weten. Voor mij is niets zeker maar ik denk niet dat het leven eindigt met een happy end. Dat het leven haar definitieve bestemming vindt in een paradijs van vrede en liefde. Zo’n plaats is niet onmogelijk maar is hoogstens een rustruimte, een oplaadpunt om je reis voort te zetten. Waar leidt deze reis dan naartoe? Ook dat weet ik niet. Het zou zomaar een andere planeet kunnen zijn. Wat ik wel weet is dat de reis uiteindelijk geen bestemming zal hebben. Het begrip reis is namelijk niet het juiste woord Het is geen reis van A naar B maar een stap in het hier en nu waar alles met elkaar is verbonden in oneindige scheppingskracht.

Zie ook:
Maria
goddelijke poort
Is er leven na de dood?
paradijs
de zandloper

de knop omzetten

Ik heb altijd gepassioneerd gewerkt. Dit wordt steeds moeilijker. Ik weet niet of dat door mijn ziekte komt of door mijn leeftijd, waarschijnlijk door beide. Feit is dat wat ik vroeger ‘de knop omzetten’ noemde, nu gepaard gaat met stress. Dit dwingt me om me te ontspannen en me minder vast te pinnen op het beoogde resultaat. Erop te vertrouwen dat waar ik mee bezig ben goed komt en te accepteren wanneer het mis gaat.

Zie ook:
concentratie en overgave
uitgeblust

mogelijkheden

We denken in feiten en vergeten dat feiten ontstaan uit mogelijkheden. Wanneer je de bron van je kennis wilt ontdekken zul je de feiten moeten loslaten en je richten op de mogelijkheden. Dit doe je door de feiten vragenderwijs tot op de bodem te ontleden. Aangekomen op de bodem van je kennis ontdek je een zee van mogelijkheden. Door deze stil en aandachtig te beschouwen ontdek je dat je deel bent van de schepping, van een eindeloze stroom feiten die ontstaan en verdwijnen.

Zie ook:
contemplatie
er is meer
onveranderlijk

roze bril

Rood is de kleur van de hartstocht, passie en energie. Roze is de zachte variant van rood. Het is de kleur van tederheid, zorgzaamheid en liefdevolle aanwezigheid. De uitdrukking ‘door een roze bril kijken’ betekent voor mij meer dan ‘een positieve kijk hebben op iets of iemand terwijl de werkelijkheid iets anders aangeeft’. Het rood van mijn passie vervaagt. Ik zie beter de roze werkelijkheid achter mijn passie.