Categoriearchief: vragen

Ik stel mezelf voortdurend vragen. Vragen stellen is de leidraad in mijn leven. In deze subcategorie vind je columns waar ik dieper inga op het vragen stellen en columns met voorbeelden van vragen. We hebben een uitdrukking die luidt: Wie de vraag kent, kent het antwoord. Ontdek hoe in deze voorbeelden het antwoord in de vraag of in de combinatie van vragen verscholen ligt.

Twijfel ik?

Volgens van Dale is twijfel: onzekerheid, gebrek aan vastheid van wil of besluit. Etymologisch is de wortel van het woord twijfel verwant aan het woord twee en is het tweede deel van het woord verwant aan het achtervoegsel -voud. De oorspronkelijke betekenis van twijfel is daarmee ‘tweevoudig’. Iemand die twijfelt, hinkt op twee gedachten. Zelf twijfel ik regelmatig. Bijvoorbeeld over mijn lichamelijke klachten. Zijn ze een gevolg van mijn ziekte of van de medicijnen die ik gebruik? Waar ik niet over twijfel is de aard van het bestaan. Hierbij hink ik niet op twee gedachten. Het bestaan is opgebouwd uit zekerheden en onzekerheden die ik met elkaar verbind door vragen te stellen. Het stellen van vragen is een vaste brug, een constante die boven iedere twijfel is verheven.

Zie ook: twijfel

er is meer

Er zijn zoveel meer blauwdrukken voor het leven dan wij voor mogelijk houden. Concepten die erom vragen te worden vertaald in ruimte en tijd. Het begrip concept stamt van het Latijnse concipere. Dit betekent: ontwerpen, vorm geven, zwanger worden, samenvatten in woorden. Het leven is zwanger van concepten, ideeën die ernaar hunkeren ter wereld te worden gebracht. De meest bijzondere concepten worden in liefde tot leven gewekt, groeien op in liefde en bereiken hun volle wasdom zodra ze zich in liefde verbinden met alles wat leeft.

Zie ook: in den beginne

 

Ben ik een genetische afwijking?

Volgens genetische onderzoekers aan de Vrije Universiteit wordt je reactie op de stelling ‘Ik beschouw mijn leven als zinvol.’ bepaald door je genen. Deze maken dat de een op zoek gaat naar de zin van het leven terwijl een ander er niet mee bezig wil zijn. Er zijn diverse kritische vragen die je hierover kunt stellen, zoals: Wat versta je onder zinvol? en Wat is de invloed van je persoonlijke eigenschappen en ervaring op de betekenis die je aan het begrip zinvol geeft? Ik laat deze vragen liggen en stel mezelf de vraag: Ben ik met mijn interesse in de zin van het leven een genetische afwijking? Volgens de wetenschap is mijn interesse namelijk betrekkelijk. Ik had net zo goed niet geïnteresseerd kunnen zijn. Maar is het niet de zin van het leven, dat je de betrekkelijkheid leert inzien van wat zinvol lijkt?

 

doorvragen

Ik gebruik in mijn columns regelmatig de techniek van het doorvragen. Een belangrijk aspect van het doorvragen heb ik nog niet toegelicht. Zodra ik vragenderwijs de grens van mijn denken heb bereikt, word ik overvallen door onzekerheid. In eerste instantie klem ik me dan vaak vast aan bekende antwoorden. Het is een uitdaging om hier niet aan toe te geven en mezelf vragenderwijs open te blijven stellen voor het onbekende. Erop te vertrouwen dat het meest waardevolle antwoord wordt gevonden door vol te houden en mezelf niet te hechten aan wat in woorden of formules is te vatten. De echt waardevolle antwoorden vind ik niet, ze komen naar me toe in de vorm van inzichten en gevoelens zodra ik, aangekomen bij de grens van mijn denken, het denken loslaat.

Zie ook:
Socrates
de rede
de yoga van het denken

 

toeval of niet

Hoe voorspelbaar is mijn leven? Is het voorgeprogrammeerd en leef ik in de matrix van iets of iemand of is het een opeenstapeling van toevalligheden? Zijn misschien zelfs de keuzes die ik maak toevalligheden in een toevallig bestaan? Moet ik de uitdrukking ‘Het toeval wil dat ..’ letterlijk nemen? Is toeval een zelfstandige kracht, een ander woord voor scheppingskracht? Een onafhankelijke kracht met maar één doel: zichzelf manifesteren, onverwacht en onvoorzien. Maar manifesteert deze kracht zich wel onverwacht en onvoorzien? Zit er misschien een patroon achter de toevalligheden waarmee ze zich manifesteert en bestaat de kern van dit patroon uit een oneindige cyclus van vragen en antwoorden zoals in deze column?

Zie ook:
kansen
het enige dat ik weet ..

 

filosofische middenweg

Je kunt de essentie van wat is ontdekken door de filosofische middenweg te volgen. Vermijd, wanneer je hiertoe besluit, de holistische weg waar alles in vrede en liefde met elkaar lijkt verbonden. Vermijd ook de systematische weg waar alles een rationele wedijverende orde lijkt te hebben. Bewandel in plaats daarvan de middenweg. Stel vragen over wat je ervaart bij de dingen die op je pad komen. Vraag door totdat je over de grens van je gedachten en gevoelens reikend de essentie ziet van wat is.

 

opgeslokt door een sekte

We lopen allemaal het risico te worden opgeslokt door sektes waarin we antwoorden zoeken op vragen als: Wie ben ik? en Waarom leef ik? Een sekte is niet altijd een grote groep mensen met een spiritueel leider die hen hersenspoelt en isoleert. Ook twee personen kunnen samen een sekte vormen waarbij de een de ander hersenspoelt en isoleert. Gelukkig ben ik nooit opgeslokt door een sekte. Ik ben gelukkig ook geen spiritueel leider. Ik moet er niet aan denken dat iemand zijn zelfreflectie en zelfkritiek loslaat om mij te volgen. Het feit dat ik geen kant en klare antwoorden heb maakt mij sowieso ongeschikt voor de rol van spiritueel leider. Als ik al een leider zou zijn dan heb ik maar één boodschap: zoek antwoorden en wanneer je ze vindt, laat ze los. Hierdoor vind je niet alleen het echte antwoord op je vragen maar voorkom je ook dat je een sektelid of sekteleider wordt.