Categoriearchief: dogma

Dogma’s, bron van veel lijden.

ruwe bolsters blanke pit

Ik ben regelmatig kritisch over de manier waarop sommigen hun godsdienst beleven, degenen die dwepen met godsdienstige dogma’s. Ondanks mijn kritiek zie ik ook veel ruwe bolsters blanke pit. Religieuze personen die onder het stekelig uiterlijk van rituelen en gebeden een grote liefde met zich meedragen. Die, zonder te oordelen en te veroordelen, zich overgeven aan iets dat groter is dan zijzelf.

goddelijk leven

Het leven is niet stug en doods. Het is levendig en beweeglijk. Je kunt het niet in een hokje plaatsen. Het ontsnapt aan iedere structuur die je eromheen probeert te bouwen. Er is zelfs geen godsbeeld dat het kan omvatten en bevatten. Het leven zelf is god.

wie zonder zonde is

Sommige bijbelse uitspraken zijn meer dan geloofsdogma’s. Ze zijn een oproep tot zelfreflectie zoals de uitspraak: Wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Hoe vaak oordelen we niet over anderen terwijl we onszelf ernstiger hebben misdragen dan zij? Dit betekent niet dat we, ter bescherming van onszelf en van anderen, niet een oordeel mogen uitspreken. Wanneer een oordeel echter een wraakoefening is of een veroordeling van de ander als mens dan vormt het een blokkade voor je spiritualiteit. Om dit te voorkomen kun je beter eerst stilstaan bij je eigen fouten en beperkingen voordat je anderen verkettert alsof je een geestelijke bent die ontkent dat hij zichzelf heeft misdragen.

Zie ook: instant karma

agnost

Ik ben geen atheïst. Dit betekent niet dat ik in god geloof, in een onbereikbaar wezen dat boven mij staat. Wanneer je toch een stempel op me zou willen drukken, noem me dan een agnost. Voor een agnost valt het al of niet bestaan van god niet te bewijzen. Geloof ik dan helemaal nergens in? Ik geloof in de scheppingskracht en in de tegenstrijdige mogelijkheden die deze kracht oplevert. Je kunt net zo goed stellen en beargumenteren dat god wel bestaat als dat hij niet bestaat. Ik richt me liever op deze tegenstrijdigheid. Door mijn onverdeelde aandacht hierop te richten krijg ik toegang tot goddelijke inzichten en voorkom ik dat ik verstrikt raak in religieuze dogma’s.

Zie ook: gnosis

 

religieuze samenzang

Ik heb moeite met religieuze dogma’s. Toch zijn er miljarden mensen die ze blind accepteren. Wat trekt hen erin aan? Worden ze aangetrokken door het kant en klare karakter van dogma’s waardoor het lijkt alsof ze zich er niet in hoeven te verdiepen? Of worden ze aangetrokken door het saamhorigheidsgevoel dat ontstaat doordat je iets met anderen deelt? Terwijl ik me dit afvraag moet ik denken aan godsdienstige bijeenkomsten waar een gevoel van saamhorigheid wordt opgewekt door samen te zingen, bidden en bewegen. Dit beeld roept op haar beurt weer een ander beeld bij me op. Soldaten die marcherend en zingend zichzelf en anderen overtuigen van hun kameraadschap, kracht en macht. Plotseling besef ik dat ik niet alleen moeite heb met dogma’s maar ook met het idee dat de dogma’s die je deelt met anderen beter zijn dan je eigen inzichten en gevoelens.

Zie ook: waarheid

 

schuivende panelen

Je beeld van de werkelijkheid bestaat uit twee lagen. De eerste laag wordt gevormd door wat je met je zintuigen waarneemt. De tweede laag bestaat uit de conclusies die je hieruit trekt. Deze tweede laag bevat niet alleen lichtvoetige interpretaties van de werkelijkheid maar ook loodzware, beklemmende oordelen en dogma’s. De twee lagen schuiven als houten panelen over elkaar. Soms ontstaan er gaten in de panelen. De gaten in het eerste paneel ontstaan wanneer je de wereld ontspannen en aandachtig observeert. De gaten in het tweede paneel ontstaan wanneer je de conclusies over wat je waarneemt loslaat. Zodra vervolgens twee gaten over elkaar heen vallen doorzie je niet alleen jezelf maar krijg je ook een dieper inzicht in andere mensen en situaties.

 

stokpaardjes

We hebben allemaal opvattingen die aan ons kleven. Opvattingen waar we in een cirkeltje omheen draaien als een kind dat met zijn stokpaardje rondjes rent in de woonkamer. We weten dat er andere opvattingen zijn maar staan eigenlijk alleen open voor gedachten die bestaande opvattingen bevestigen. Het zijn niet alleen opvattingen waar we ons aan vastklemmen. Ons karakter is misschien wel ons meest geliefde stokpaardje. Een chaotisch persoon voelt zich aangetrokken tot mensen die buiten de lijntjes kleuren. Een direct persoon waardeert vooral de besluitvaardigheid van anderen. Al deze stokpaardjes bieden niet alleen zekerheid maar zijn ook een belemmering voor een open geest, voor weten en voelen.