Categoriearchief: dogma

Dogma’s, bron van veel lijden.

agnost

Ik ben geen atheïst. Dit betekent niet dat ik in god geloof, in een onbereikbaar wezen dat boven mij staat. Wanneer je toch een stempel op me zou willen drukken, noem me dan een agnost. Voor een agnost valt het al of niet bestaan van god niet te bewijzen. Geloof ik dan helemaal nergens in? Ik geloof in de scheppingskracht en in de tegenstrijdige mogelijkheden die deze kracht oplevert. Je kunt net zo goed stellen en beargumenteren dat god wel bestaat als dat hij niet bestaat. Ik richt me liever op deze tegenstrijdigheid. Door mijn onverdeelde aandacht hierop te richten krijg ik toegang tot goddelijke inzichten en voorkom ik dat ik verstrikt raak in religieuze dogma’s.

Zie ook: gnosis

 

religieuze samenzang

Ik heb moeite met religieuze dogma’s. Toch zijn er miljarden mensen die ze blind accepteren. Wat trekt hen erin aan? Worden ze aangetrokken door het kant en klare karakter van dogma’s waardoor het lijkt alsof ze zich er niet in hoeven te verdiepen? Of worden ze aangetrokken door het saamhorigheidsgevoel dat ontstaat doordat je iets met anderen deelt? Terwijl ik me dit afvraag moet ik denken aan godsdienstige bijeenkomsten waar een gevoel van saamhorigheid wordt opgewekt door samen te zingen, bidden en bewegen. Dit beeld roept op haar beurt weer een ander beeld bij me op. Soldaten die marcherend en zingend zichzelf en anderen overtuigen van hun kameraadschap, kracht en macht. Plotseling besef ik dat ik niet alleen moeite heb met dogma’s maar ook met het idee dat de dogma’s die je deelt met anderen beter zijn dan je eigen inzichten en gevoelens.

Zie ook: waarheid

 

schuivende panelen

Je beeld van de werkelijkheid bestaat uit twee lagen. De eerste laag wordt gevormd door wat je met je zintuigen waarneemt. De tweede laag bestaat uit de conclusies die je hieruit trekt. Deze tweede laag bevat niet alleen lichtvoetige interpretaties van de werkelijkheid maar ook loodzware, beklemmende oordelen en dogma’s. De twee lagen schuiven als houten panelen over elkaar. Soms ontstaan er gaten in de panelen. De gaten in het eerste paneel ontstaan wanneer je de wereld ontspannen en aandachtig observeert. De gaten in het tweede paneel ontstaan wanneer je de conclusies over wat je waarneemt loslaat. Zodra vervolgens twee gaten over elkaar heen vallen doorzie je niet alleen jezelf maar krijg je ook een dieper inzicht in andere mensen en situaties.

 

stokpaardjes

We hebben allemaal opvattingen die aan ons kleven. Opvattingen waar we in een cirkeltje omheen draaien als een kind dat met zijn stokpaardje rondjes rent in de woonkamer. We weten dat er andere opvattingen zijn maar staan eigenlijk alleen open voor gedachten die bestaande opvattingen bevestigen. Het zijn niet alleen opvattingen waar we ons aan vastklemmen. Ons karakter is misschien wel ons meest geliefde stokpaardje. Een chaotisch persoon voelt zich aangetrokken tot mensen die buiten de lijntjes kleuren. Een direct persoon waardeert vooral de besluitvaardigheid van anderen. Al deze stokpaardjes bieden niet alleen zekerheid maar zijn ook een belemmering voor een open geest, voor weten en voelen.

 

opgeslokt door een sekte

We lopen allemaal het risico te worden opgeslokt door sektes waarin we antwoorden zoeken op vragen als: Wie ben ik? en Waarom leef ik? Een sekte is niet altijd een grote groep mensen met een spiritueel leider die hen hersenspoelt en isoleert. Ook twee personen kunnen samen een sekte vormen waarbij de een de ander hersenspoelt en isoleert. Gelukkig ben ik nooit opgeslokt door een sekte. Ik ben gelukkig ook geen spiritueel leider. Ik moet er niet aan denken dat iemand zijn zelfreflectie en zelfkritiek loslaat om mij te volgen. Het feit dat ik geen kant en klare antwoorden heb maakt mij sowieso ongeschikt voor de rol van spiritueel leider. Als ik al een leider zou zijn dan heb ik maar één boodschap: zoek antwoorden en wanneer je ze vindt, laat ze los. Hierdoor vind je niet alleen het echte antwoord op je vragen maar voorkom je ook dat je een sektelid of sekteleider wordt.

 

principieel

Ik heb moeite met principiële mensen. Met personen die hun handelen baseren op een onwrikbare overtuiging. Er zijn verschillende redenen waarom ik moeite met hen heb. Waar ik bijvoorbeeld moeite mee heb is de reden waarom sommigen voor een principe kiezen. De een kiest voor een principe om niet verder na te hoeven denken. Een ander voelt zich op grond van zijn principes verheven boven anderen. Ik heb er ook moeite mee wanneer principiële personen niet bereid zijn een compromis te sluiten of wanneer ze hun principes aan anderen proberen op te dringen. Dit betekent niet dat ik tegen principes ben. Ik heb zelf ook principes. Ik wil bijvoorbeeld mijn geluk niet baseren op het ongeluk van anderen. Maar hoe ik ook probeer te leven naar mijn principes, ik kan gelukkig nog altijd glimlachen om mezelf, met name op de momenten dat ik de betrekkelijkheid van mijn principes inzie.

 

bevrijdende lach

Veel gelovigen hebben moeite met humor. Het relativerende karakter van humor botst met de dogmatische aspecten van hun godsdienst. Humor haalt deze onderuit. Hierdoor dreigt het religieuze gebouw in te storten waarin ze zichzelf veilig waanden. Een spirituele zoeker reageert anders. Humor bevrijdt hem van wat vaste proporties heeft aangenomen in zijn geest, van dogma’s, macht, spanning enz. Echte spirituele zoekers zijn meesters in zelfspot, lachen om wat zeker lijkt, soms met een aanstekelijke lach maar vaker nog met een glimlach.