Categoriearchief: zelfreflectie en zelfkritiek

Herken en erken je gedachten gevoelens en gedrag, laat los en zie je spirituele zelf.

ik ben die ik ben

Veel mensen hebben het standpunt ‘ik ben die ik ben’. Met deze uitspraak suggereren ze dat ze zich niet hoeven te ontwikkelen. Wanneer ik me in hen verdiep blijkt vaak dat hun persoonlijkheid niet meer is dan een optelsom van aanleg, opvoeding en cultuur. Ze willen niet de moeite doen om verder te kijken en zich van hun wikkels te ontdoen zoals het woord ontwikkelen aangeeft. Pas door je te bevrijden van je wikkels, beklemmende gedachten en gevoelens, word je wie je bent. Misschien denk je nu dat je jezelf niet hoeft te bevrijden omdat je geen wikkels hebt. Ik heb nog nooit iemand zonder wikkels ontmoet. Herken ik ze misschien niet omdat ik nog ingebakerd ben in mijn eigen wikkels of doe ik nu onnodig ingewikkeld?

vragen totdat

Het proces van vragen stellen begint vaak met vragen als “Wat vind ik lekkerder .. of ..?” In de loop van de tijd loop je tegen de grens aan van deze vragen en stel je steeds meer vragen als “Waarom leef ik?”, “Wie ben ik?” en “Wat voel ik?” Door op de antwoorden op deze vragen door te vragen bereik je het punt waarop je beseft dat er geen antwoorden meer zijn. Door vervolgens je aandacht vast te houden, zonder een antwoord te willen forceren, wellen emoties in je op, van lachen en huilen tot wanhoop. Door deze emoties niet uit de weg te gaan maar ze te herkennen en erkennen bereik je het moment van zuiver weten. Een moment dat gepaard gaat met gevoelens van nederigheid, dankbaarheid en liefdevolle verbondenheid.

Zie ook:
Wat ben ik?
gevoel van dankbaarheid

schijnwereld

Er ontstaat op dit moment een nieuwe schijnwereld. De wereld van complotdenkers die met fictieve theorieën zekerheid zoeken in een complexe wereld. Wanneer ze hiermee worden geconfronteerd leidt dat niet tot zelfreflectie en zelfkritiek maar tot een zoektocht op internet naar bevestiging bij andere complotdenkers. Hier in de digitale schijnwereld creëren ze een netwerk van complotten die met fictie, nepnieuws en deepfake aan elkaar worden gebreid. Gevangen in hun waandenkbeelden verliezen ze vervolgens het contact met de werkelijkheid en missen daardoor het verhelderende inzicht dat oplicht tussen fictie en non-fictie, tussen feiten en mogelijkheden.

Zie ook: een nieuwe tussenwereld

opruimen

In het woord opruimen zit het woord ruim. Door je geest op te ruimen schep je ruimte voor spirituele beleving. In de loop van de tijd raakt je geest namelijk vervuild met dogma’s en trauma’s die je gevangen houden. Door de beklemming die ze op je uitoefenen te herkennen en te erkennen bevrijd je jezelf van de druk. Je kunt dit op twee manieren doen. Je kunt een meditatie techniek gebruiken. De kans bestaat echter dat dit een nieuwe beklemmende band wordt. Je kunt ook reflecteren op het dagelijks leven, op de steeds veranderende werkelijkheid. Soms ontdek je daarbij een bepaalde samenhang in je gedachten, gevoelens en gedrag. Door deze niet-reactief te beschouwen en los te laten ervaar je de bevrijdende glimlach van nederigheid, begrip en mededogen.

Zie ook:
gebed zonder end
het fort

Waarom al die moeite?

Er zullen beslist mensen zijn die mij de volgende vraag zouden willen stellen: Waarom doe je al die moeite om je binnenste te onderzoeken terwijl er in de buitenwereld zoveel te genieten valt? Het klopt dat het onderzoek van mijn binnenste veel van me vraagt. Toch heb ik het er voor over. Het is niet zo dat ik niet geniet van de buitenwereld. Maar om ten volle te kunnen genieten dient mijn geest opgeruimd te zijn, verstild. In de stilte wekt de buitenwereld de helderste inzichten en gevoelens in me op.

Zie ook:
niet zonder moeite
mijn doelgroep
diep van binnen
gebed zonder end

gesprek

Schrijven is voor mij een gesprek dat ik met mezelf voer. In een gesprek legt iemand een onderwerp op tafel waar anderen met standpunten en vragen op reageren. Ik schrijf een eerste versie van een column, lees en herlees deze, ontdek niet ter zake doende gedachten, dring vragenderwijs tot de kern van het onderwerp door en verbeter de tekst totdat deze mijn diepste gevoelens en inzichten weergeeft. Deze eindtekst stel ik ter beschikking van degenen die er een gesprek met zichzelf over willen beginnen.

discriminatie en racisme

Discriminatie ‘ongelijke behandeling’ stamt van het Latijnse discriminare ‘scheiden, onderscheiden’. Racisme is de doctrine dat menselijke eigenschappen worden bepaald door ras of afstamming. Een ras is een groep mensen die gekenmerkt wordt door biologische eigenschappen. Rassendiscriminatie is onderscheid maken tussen mensen op grond van ras of afstamming en hen op grond daarvan anders behandelen dan anderen.

Er is iets dat mij irriteert in het discriminatie en racisme debat. Om vast te kunnen stellen wat mij irriteert heb ik eerst de betekenis van de meest gebruikte begrippen vastgesteld. Daarna heb ik mijn irritatie onderzocht. Wat mij irriteert is dat er in de discussie weinig aandacht is voor de vraag waarom we onderscheid maken tussen mensen. Ik kom tot vier belangrijke redenen. We zijn als dier voortdurend alert op alles wat afwijkt van het normale omdat het gevaarlijk zou kunnen zijn. De tweede reden is dat we ons beter willen voelen dan anderen. Dit superioriteitsgevoel creëert een mantel van zekerheid waarin we ons veilig wanen. De derde reden is dat we graag bij een groep willen horen. Om de groepsband te versterken dehumaniseren we andere groepen door ze een etiket op te plakken. De vierde reden is dat zwart-wit denken minder moeite kost en gemakkelijker is dan zelfreflectie en zelfkritiek. Terwijl ik hierbij stil sta denk ik aan de momenten dat ik zelf gediscrimineerd ben. Op de lagere school werd ik buitengesloten omdat ik het zoontje was van de hoofdonderwijzer. Op de middelbare school omdat ik geen atleet was. Nadenkend over hoe er op mij werd gereageerd besef ik dat er veel discriminatie en racisme verborgen zit in scheldwoorden als: rooie, zwartje, dom blondje, schele, nerd, manke, lange, vetzak, stijve hark, flikker, boerenkinkel, doos, hockeytrut, krielkip, mongool, sambalvreter, spleetoog, pukkelbek, schijtluis, snotaap, zenuwlijer.

Zie ook:
oeroud racisme
racistisch geweld
de mens is van nature goed
historische verantwoordelijkheid